Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2018

Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι [#67]

Ε’ Μέρος

Η μάχη των Θερμοπυλών.

«Η επιστράτευση των Αθανάτων».

 

Μετά την απόλυτη πανωλεθρία των Μήδων, ο Πέρσης βασιλιάςαποφασίζει να ρίξει στη μάχη τους δέκα χιλιάδες Πέρσες «Αθανάτους», τους καλύτερους μαχητές της Ασίας, των οποίων η επίθεση ήταν σφοδρή, βέβαιος ότι θα κατάφερναν να απωθήσουν τους Έλληνες. Οι «Αθάνατοι», με επικεφαλή τον Υδάρνη, πολέμησαν με απαράμιλλο σθένος. Εντούτοις, παρά το υψηλό τους φρόνημα, ούτε αυτοί κατάφεραν να απωθήσουν στο ελάχιστο την πειθαρχημένη, οπλιτική φάλαγγα των Ελλήνων. Οι Σπαρτιάτες, συγκεκριμένα, επέδειξαν την φοβερή εκπαίδευση τους, εκτελώντας με απόλυτη ακρίβεια και πειθαρχία ελιγμούς που επέφεραν θανάσιμα πλήγματα στον εχθρό.

Η εμπροσθοφυλακή των «Αθανάτων» δέχεται βαρύ πλήγμα, καθώς ο πολεμικός τους εξοπλισμός ήταν κατώτερος των Ελλήνων μαχητών και τα δόρατα τους κοντύτερα. Ταυτόχρονα, η εκπαίδευση τους στην μάχη, που κατά κύριο λόγω αφορούσε την επίθεση και άμυνα σε ανοικτό χώρο, αποτέλεσε πλεονέκτημα που εκμεταλλεύτηκαν οι ελληνικές δυνάμεις. Έτσι, οι Σπαρτιάτες, λόγω της μεγαλύτερης αριθμητικής υπεροχής των «Αθανάτων» σε σχέση με τους Μήδους, χρησιμοποιούν την προχωρημένη στρατηγική τους, με στόχο να παρασύρουν όλο και περισσότερους εντός των Στενών και στη συνέχεια να τους αφανίσουν.

Ειδικότερα, χρησιμοποιούν την λεγόμενη «αμυντικό - επιθετική τακτική», της οποίας το αποτέλεσμα εξαρτάται αποκλειστικά από την σωστή συνοχή της οπλιτικής φάλαγγας. Οι Σπαρτιάτες, υπό τις διαταγές του Λεωνίδα, επιτίθενται αρχικά στους Πέρσες ως την είσοδο των Στενών. Στην συνέχεια υποχωρούν με τάξη προς το εσωτερικό τους, χωρίς να χάσουν την πυκνή συνοχή της φάλαγγας, δίνοντας την ψευδή εντύπωση στον αντίπαλο ότι δεν αντέχουν την πίεση του. Οι «Αθάνατοι», τότε, ορμούν εναντίον τους για να τους καταδιώξουν προς το εσωτερικό των Στενών. Εισχωρούν σαν άβουλη μάζα και ενώ προσπαθούν να αναπτυχθούν, χάνουν την συνοχή τους.

Οι στιγμές είναι κρίσιμες. Η διάσπαση της σπαρτιατικής φάλαγγας κατά την διάρκεια της τακτικής υποχώρησης θα σήμαινε καταστροφή. Η άριστη, όμως, εκπαίδευση των Σπαρτιατών δεν επιτρέπει και δεν δικαιολογεί τέτοιου είδους λάθη. Η οπλιτική σπαρτιατική φάλαγγα, τακτικά υποχωρούμενη, αφού συμπαρασύρει στο εσωτερικό των Στενών μεγάλο αριθμό «Αθανάτων», οι οποίοι τρέχουν αλαλάζοντας να την καταδιώξουν, με διαταγή του Λεωνίδα κάνει μια ξαφνική κίνηση προς τα εμπρός και βρίσκεται ξαφνικά στην επίθεση. Η διατήρηση της συνοχής της, μαζί με την άριστη εκπαίδευση των Σπαρτιατών, μετατρέπει ξαφνικά την φάλαγγα σε ένα αδιαπέραστο θανατηφόρο τείχος, το οποίο αρχίζει να κατασφάζει το άτακτο πλήθος των «Αθανάτων», οι οποίοι βρίσκονται ξαφνικά από επιτιθέμενοι, αμυνόμενοι.

Η μάχη συνεχίστηκε μέχρι την νύχτα, λόγω του μεγάλου πλήθους των περσικών δυνάμεων που αντεπιτίθενται συνεχώς εναντίον των Ελλήνων. Οι «Αθάνατοι», έχοντας βαρύτατες απώλειες από το πεδίο της μάχης, αποσύρουν τις δυνάμεις τους υπό το μένος του Πέρση βασιλιά. Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, ο Ξέρξης, τρομερά ταραγμένος και αναστατωμένος από την καταστροφή του στρατού του, αναπήδησε τρεις φορές από τον θρόνο που καθόταν για να παρακολουθεί την εξέλιξη της μάχης.

Μέχρι στιγμής, οι απώλειες των Ελλήνων ήταν ελάχιστες, ενώ των Περσών χιλιάδες. Τα ξημερώματα της επόμενης ημέρας, ο Πέρσης βασιλιάς, θεωρώντας ότι ο αντίπαλος είναι βαθύτατα εξαντλημένος και τραυματισμένος, εξαπολύει νέα, ταχεία και ορμητική επίθεση, με τα πιο ξεκούραστα τμήματα του στρατεύματος του, ελπίζοντας ότι οι Έλληνες μαχητές δεν θα μπορούσαν να αντιτάξουν μια άμυνα παρόμοιας υπεροχής.

Η μάχη συνεχίστηκε με μένος. Οι Έλληνες ήταν συντεταγμένοι κατά πόλεις και σε διαδοχικές γραμμές, δίνοντας την ευκαιρία στους οπλίτες να αναπαύονται μέσω εναλλαγών, κάτι που στο τέλος της ημέρας, μετά το αποκορύφωμα της μάχης, δεν το επέτρεπαν πλέον οι εξελίξεις.Η επίθεση των Περσών είναι τόσο σφοδρή και ο αριθμός τους τόσο μεγάλος, που οι Έλληνες δεν έχουν πλέον την δυνατότητα να ξεκουραστούν ούτε λεπτό. Λέγεται, μάλιστα, ότι πολλοί ήταν εκείνοι που δεν ήθελαν να αλλάξουν θέσεις, αλλά υπερέβαλαν εαυτούς, επιδιδόμενοι σε πράξεις ηρωισμού και συναγωνισμού μεταξύ τους, καταφέρνοντας θανάσιμα πλήγματα στην εχθρική πλευρά και σκοτώνοντας όλο και περισσότερους Πέρσες.

Οι εχθροί, μη μπορώντας να απωθήσουν το τείχος των πειθαρχημένων οπλιτών, έστρεφαν τα νώτα και έπεφταν επάνω στα εφεδρικά στρατεύματα που τους ακολουθούσαν. Το αποτέλεσμα ήταν να επιστρέφουν στην μάχη με κλονισμένο το ηθικό τους, δημιουργώντας περισσότερες απώλειες σε αυτούς παρά στους Έλληνες. Πολλοί Πέρσες βλέποντας την ορμητικότητα και την γενναιότητα των Ελλήνων προσπαθούν να οπισθοχωρήσουν, όμως οι διαταγές του Ξέρξη είναι σαφείς. Τα νέα τμήματα που αναπληρώνουν αυτά που ήδη μάχονται, όταν παρατηρήσουν κινήσεις οπισθοχώρησης από κάποιους οπλίτες, έχουν διαταγή να τους κατασφάζουν, έτσι ώστε να μην υπάρχει καμία δυνατότητα υποχώρησης από το πεδίο της μάχης χωρίς διαταγή του Ξέρξη.

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 42 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.