Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Εθνικισμός και Χριστιανισμός

Ο Νίτσε, σε απόλυτη συμφωνία με τον Ηρόδοτο και την άποψή του για το έθνος (ομόγλωσσον, όμαιμον, ομότροπον και ομόθρησκον), θεωρεί τη θρησκεία ως ένα στοιχείο άρρηκτα συνδεδεμένο με το έθνος. Για το λόγο αυτό, απορρίπτει τον αντιφυσικό χριστιανικό «καλό» θεό, που προτάσσει την με κάθε κόστος διάσωση των αδύναμων, κατά παράβαση των νόμων της φύσης. Ο χριστιανικός θεός και οι ιδιότητές του δεν είναι δυνατό να έχουν σχέση με τον πραγματικό θεό, καθώς θα ήταν αδιανόητο ο δημιουργός να εναντιώνεται στη φύση και στους κανόνες λειτουργίας της, στους κανόνες δηλαδή που έθεσε ο ίδιος γι’ αυτή. Γιατί στη φύση, ο θεμελιώδης νόμος αφορά στην επικράτηση του ισχυροτέρου που οδηγεί στη συνεχή βελτίωση των ειδών. Η αντιφυσική διατήρηση των αδύνατων στοιχείων σε οποιαδήποτε ομάδα ζωντανών οργανισμών μπορεί, στην καλύτερη περίπτωση, να οδηγήσει την ομάδα σε στασιμότητα ως προς το επίπεδο των συστατικών της στοιχείων, ενώ στη χειρότερη, στην οπισθοδρόμηση και τελικά στην καταστροφή της.
 
Βασικό επιχείρημα των χριστιανών είναι η διαφορετικότητα ή καλύτερα η ανωτερότητα του ανθρώπου έναντι των άλλων ζώων, ο διαχωρισμός του από το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο. Ο άνθρωπος είναι πράγματι διαφορετικός από τα άλλα ζώα, καθώς μόνος αυτός έχει τη δυνατότητα να δημιουργεί πολιτισμό. Η διαφορετικότητα όμως αυτή του ανθρώπου δε σημαίνει ανωτερότητα, με την έννοια ότι μπορεί ο άνθρωπος να θεωρείται κυρίαρχος του πλανήτη και να προβαίνει σε ενέργειες που εναντιώνονται στη φυσική τάξη και εξέλιξη. Ο άνθρωπος, οφείλει να χρησιμοποιήσει τη διάνοιά του για να υπηρετήσει καλύτερα τους σκοπούς της φύσης και όχι για να τους καταπολεμήσει. Η χριστιανική ηθική εξαντλείται στην προστασία των αδύναμων ανθρώπων και αδιαφορεί για τις επιδράσεις των διδαχών της στο σύνολο της φύσεως κατά τρόπο τόσο οφθαλμοφανή, ώστε να είναι προφανής η λανθασμένη της κατεύθυνση. 
 
Ο Λαϊκός Εθνικισμός, βασιζόμενος στους νόμους της φύσης, είναι πραγματικά απέναντι σε κάθε αντιφυσικό οικοδόμημα. Ο Εθνικισμός αποτελεί όχι μόνο μια πολιτική θεωρία, αλλά μια ολοκληρωμένη κοσμοθεωρία που περιλαμβάνει τους κανόνες λειτουργίας των Λαϊκών Κοινωνιών του Αίματος ώστε αυτές να βρίσκονται σε συμφωνία με τη φύση και να λειτουργούν υποστηρικτικά προς αυτή. Βέβαια, ο Εθνικισμός δεν αποτελεί θρησκεία, αλλά κάθε εθνικιστής μπορεί και οφείλει να διακρίνει τον αντιφυσικό χαρακτήρα πολιτικών, φιλοσοφικών, καλλιτεχνικών αλλά και θρησκευτικών ρευμάτων και τουλάχιστον να παίρνει αποστάσεις από αυτά αν όχι να τα καταπολεμά. 
 
Ακόμη και αν ο χριστιανισμός ως θρησκεία είχε πολύ θετικότερα στοιχεία, η παγκοσμιοποιημένη και κοσμοπολίτικη πλευρά του αποτελεί ανασχετικό παράγοντα στη διατήρηση και ενίσχυση της διαφορετικότητας των Εθνών και ηρωοποιεί ή ακόμη χειρότερα θεοποιεί αλλότρια πρότυπα, με αποτέλεσμα αποπροσανατολιστικό για κάθε εθνική ομάδα. Ο Εθνικισμός δεν είναι κάποια θρησκευτική μεταρρύθμιση ούτε φιλοσοφικό ρεύμα και για το λόγο αυτό δεν ασχολείται με το θέμα της θρησκείας. Ο Λαϊκός Εθνικισμός υποστηρίζει έναν Θετικό Χριστιανισμό. Έναν Θετικό και Εθνικό Χριστιανισμό στα πρότυπα και το πνεύμα πάντα της ΕλληνΟρθοδοξίας όπως την έχει σχηματοποίηση η Λαϊκή Παράδοση στο διάβα των αιώνων.

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 85 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.