Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014

Η Κρητική Επανάσταση το 1878

Τον Απρίλιο του 1877 η Ρωσία και η Τουρκία βρίσκονταν και πάλι σε εμπόλεμη κατάσταση καθώς η διαφαινόμενη κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας άνοιγε νέες ορέξεις και ορίζοντες στις Μεγάλες Δυνάμεις που προσπαθούσαν να εκμεταλλευτούν αυτήν την αναπόφευκτη πτωτική πορεία των Τούρκων εδαφικά και οικονομικά. Τις εξελίξεις όμως αυτές αποφάσισε να τις εκμεταλλευτεί και ο σκληρά δοκιμαζόμενος Ελληνικός πληθυσμός της Κρήτης που αποφάσισε να ξετινάξει επιτέλους τα δεσμά της ημισελήνου. Τον Ιούλιο κιόλας του 1877 είχε ήδη δημιουργηθεί 24μελή επιτροπή από σημαίνουσες πολιτικές και στρατιωτικές προσωπικότητες της Κρήτης που θα αναλάμβαναν να σχεδιάσουν και να θέσουν σε εφαρμογή την πολυπόθητη Επανάσταση.   Στην Αθήνα ιδρύθηκε το ‘ Κρητικό Κέντρο ’ με πρόεδρο τον τραπεζίτη Μάρκο Ρενιέρη, ενώ στην Κρήτη οι προετοιμασίες είχαν ήδη σχεδόν πραγματοποιηθεί με τις κύριες Κρητικές δυνάμεις να βρίσκονται στον Βάμο, στα Χανιά και το Ρέθυμνο.


Αποφασίστηκε να συγκαλεστεί μια Παγκρήτια Επαναστατική Συνέλευση στο χωριό Φρε Αποκορώνου για την εκλογή Προεδρείου. Ακόμα λόγω των δυσμενών για την Τουρκία εξελίξεων στον πόλεμο η Ελληνική Κυβέρνηση αποφάσισε να μην μείνει αμέτοχη και έτσι ο Χαρίλαος Τρικούπης δήλωσε στις 27 Δεκεμβρίου 1877 ότι η Ελλάδα θα υποστήριζε ενεργώς την κρητική επανάσταση.

Επιπλέον ήρθαν από την εξορία να συνδράμουν στον εθνικοαπελευθερωτικό αυτό αγώνα οι οπλαρχηγοί   Χατζή-Μιχάλης Γιάνναρης, ο οποίος ανέλαβε ως γενικός αρχηγός Κυδωνίας ο Γ. Κορκίδης,ο  Λέων. Μπογιαντζόγλου, ο ιερομόναχος Παρθένιος Περίδης και άλλοι.
Στις αρχές του Ιανουαρίου 1878 όλα πλέον ήταν έτοιμα για την εξέγερση, οπότε και συγκροτήθηκε στον Φρε ‘ η Παγκρήτιος Επαναστατική Συνέλευσης ‘ .

Η Τουρκία μη έχοντας την δυνατότητα διμέτωπου αγώνα αποφάσισε- και ήταν το μόνο που μπορούσε να κάνει- να κερδίσει χρόνο με υποτιθέμενους συμβιβασμούς και φρούδες υποσχέσεις. Οι απεσταλμένοι της Κωστής Αδοσίδης Πασάς και ο Τουρκοκρητικός Σελήμ Εφέντης πρότειναν τους όρους της Υψηλής Πύλης που απορρίφθηκαν εξ αρχής καθώς οι Κρητικές δυνάμεις ‘έριχναν’ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων τους  μοναδικούς όρους που αποδέχονταν :

 1) Να κηρυχθεί η Κρήτη αυτόνομη ηγεμονία φόρου υποτελής στον Σουλτάνο.
2) Ο διοικητής να είναι Χριστιανός και να εκλέγεται με την εγγύηση των Μ. Δυνάμεων
 Όπως ήταν φυσικό οι Τούρκοι δεν απάντησαν καθώς απλά προσπαθούσαν να κερδίσουν χρόνο και έτσι με το πέρας  10 ημερών της προθεσμίας ξεκίνησε η Επανάσταση.

 Έντρομοι οι Τούρκοι άφησαν πολύ γρήγορα την ύπαιθρο και κατέφυγαν στις οχυρωμένες πόλεις τους . Έτσι μέχρι τα τέλη Μαρτίου 1878 ολόκληρη η Κρήτη βρισκόταν κάτω από τον έλεγχο των επαναστατών, εκτός από τα φρούρια της Ιεράπετρας, της Σπιναλόγκας, του Ηρακλείου, του Ρεθύμνου, του Ιτζεδίν των Χανίων, της Κισάμου και της Γραμβούσας.

 Αμέσως μετά τον τερματισμό των πολεμικών επιχειρήσεων , όπου η Τουρκία υπέστη συντριβή, και  των εργασιών του Συνεδρίου του Βερολίνου οι Άγγλοι διπλωμάτες , οι Τούρκοι απεσταλμένοι Γαζή Αχμέτ Μουχτάρ Πασά και Σελήν Εφέντη μαζί με τον Γενικό Διοικητή Κρήτης Κωστή Αδοσίδη Πασά και τον Άγγλο Πρόξενο στα Χανιά Σάνδουιθ ξεκίνησαν σκληρές διαπραγματεύσεις 2 μηνών στις οποίες τελικά υπογράφτηκε στις 3 Οκτωβρίου 1878 σύμβαση της Χαλέπας (από το ομώνυμο προάστιο των Χανίων).

 Σ αυτήν την σύμβαση περιλαμβανόταν :

1) Ο Γενικός Διοικητής Κρήτης θα μπορούσε να είναι και Χριστιανός και η θητεία του οριζόταν για πέντε χρόνια.
2) Ο Γενικός Διοικητής θα είχε και ένα σύμβουλό του από το αντίθετο θρήσκευμα
3) Οι Χριστιανοί Πληρεξούσιοι στη Γενική Συνέλευση ορίζονταν σε 49 έναντι 31 Μουσουλμάνων.
4) Ιδρυόταν Κρητική Χωροφυλακή.
5) Επιτρεπόταν η ίδρυση Φιλολογικών Συλλόγων και η έκδοση εφημερίδων.
6) Δόθηκε γενική αμνηστία.
7) Προβλεπόταν προσωρινή απαλλαγή από ορισμένους φόρους.
8) Αναγνωριζόταν η Ελληνική ως επίσημη γλώσσα των δικαστηρίων και της Γενικής Συνέλευσης. Μόνο τα επίσημα πρακτικά, οι αποφάσεις των δικαστηρίων και η επίσημη αλληλογραφία θα συντάσσονταν και στις δύο γλώσσες.

 Φυσικά όπως γίνεται συχνά ,το αίμα των πολεμιστών υστερεί της μελάνης των διαπραγματεύσεων καθώς τα τελικά κέρδη των Κρητικών σίγουρα δεν ήταν αυτά που οραματίζονταν στην αρχή του αγώνα παρόλα’ αυτά ήταν προάγγελος της επανένωσης με την ελεύθερη Ελλάδα.

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 47 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.