Πέμπτη, 20 Φεβρουαρίου 2014

Πνεύμα Αθανάτων [#50]

Α’ Μέρος

 

Μένανδρος

 

Ο αριστοτέχνης της Νέας Αττικής Κωμωδίας.

 

Ο αρχαίος Έλληνας Μένανδρος ήταν κωμωδοποιός και θεωρείται ο θεμελιωτής και ο σημαντικότερος εκπρόσωπος της νέας Αττικής Κωμωδίας. Γεννήθηκε στην  Κηφισιά της Αθήνας περί το 342 π.Χ. και προερχόταν από ευκατάστατη οικογένεια. Γονείς του ήταν ο Διοπείθης και η Ηγησιτράτη, οι οποίοι μερίμνησαν ιδιαιτέρως τόσο για τη μόρφωση, όσο και για την ανατροφή του. Το σπίτι του, λέγεται, ότι βρισκόταν στην Φρεαττύδα και κατά την παράδοση ο θάνατος του ήρθε τελείως ξαφνικά και απρόσμενα από πνιγμό, ενώ έκανε μπάνιο στην πειραϊκή ακτή. Οι Αθηναίοι τίμησαν τον σπουδαίο κωμωδιογράφο, τοποθετώντας ένα ορειχάλκινο άγαλμα του ίδιου στο θέατρο του Διονύσου.

Χαρακτηριστικά, αποκαλείτο ο «εξοχότερος» της Αττικής Σχολής, ενώ διακρίθηκε για το μεγαλείο, την ευγένεια, τη διαύγεια και το υψηλό ήθος των ποιημάτων του. Περιέγραφε καθημερινούς ανθρώπους σε συνηθισμένες καταστάσεις, σε αντίθεση με την Παλαιά Κωμωδία που είχε πολιτικό ή φανταστικό περιεχόμενο. Το ταλέντο του στη δραματουργία είχε αναδειχθεί ήδη από την νεαρή του ηλικία, ενώ αρχαίες πηγές αναφέρουν σχετικά ότι ως προς αυτό καθοριστική ήταν και η συμβολή του θείου του Άλεξις, ο οποίος υπήρξε ένας από τους περίφημους ποιητές της μέσης κωμωδίας. Υπήρξε δημοφιλέστατος και αγαπήθηκε τόσο πολύ, ώστε ο Πλούταρχος επισήμαινε, χαριτολογώντας, ότι πιο εύκολα θα γινόταν συμπόσιο χωρίς κρασί, παρά χωρίς τους στίχους και την σάτιρα του Μένανδρου.

Κατά τα εφηβικά του χρόνια μαθήτευσε στην Περιπατητική Σχολή του Αριστοτέλη, όπου εκείνη την εποχή τα διευθυντικά καθήκοντα ασκούνταν από  τον Θεόφραστο. Επίσης, κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας γνωρίστηκε με τον μεγάλο φιλόσοφο Επίκουρο, με αποτέλεσμα για το υπόλοιπο της ζωής τους να συνδεθούν με μια βαθιά φιλία. Τα έργα του είχαν επηρεαστεί άμεσα από τις αξίες του φίλου του, καθώς ακολούθησε τις διδασκαλίες του περί του «ζην ηδέως και ευδαιμόνως».

Όντας πολύ νέος, στα εικοσιένα του έτη, δίδαξε την πρώτη του κωμωδία με τον τίτλο «Οργή» και πέντε χρόνια αργότερα εξασφάλισε την πρώτη του νίκη με το έργο του «Δύσκολος». Ως σημαντικότερος αντίπαλος του φέρεται ο Φιλήμων, προς τον οποίο έκλινε η προτίμηση των Αθηναίων. Ωστόσο, παρόλο που τα έργα που συνέγραψε ήταν πάρα πολλά, εκατό και πλέον κωμωδίες, κέρδισε μόνο οχτώ πρώτες νίκες. Η συμβολή του αναγνωρίστηκε μεταγενέστερα, μετά τον θάνατο του το 292 π.Χ., όπου και ήρθε η μεγάλη του δόξα. Παράλληλα, ο Δημήτριος Φαληρέας και ο Πτολεμαίος ο Α’ ο Σωτήρ αναφέρονται, από ιστορικές πηγές, ως μεγάλοι θαυμαστές του Μενάνδρου. Ο τελευταίος, συγκεκριμένα, τον είχε προσκαλέσει στην Αλεξάνδρεια, αλλά ο ποιητής προτίμησε να ζήσει στην Αθήνα, παρά με πλούτη και τιμές εξαρτημένος από την βασιλική αυλή.

Το έργο του Μενάνδρου επικεντρώνεται στον καθημερινό άνθρωπο και στην κοινωνία της Αθήνας, σε μια εποχή αναστατώσεων μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλέξανδρου. Συγκεκριμένα, η Αθήνα ύστερα από τον πολυετή και καταστρεπτικό Πελοποννησιακό πόλεμο, βρισκόταν σε μεγάλη πολιτική και κοινωνική παρακμή, την οποία καυτηρίαζε ο ποιητής μέσα από τα έργα του. 

 

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Πνεύμα Αθανάτων [#49] Πνεύμα Αθανάτων [#51] »

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 43 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.