Τετάρτη, 28 Αυγούστου 2013

Μεταβολή [#24]

 Ο Νάβις ήταν ο τελευταίος Βασιλιάς της Σπάρτης ως ανεξάρτητης δύναμης.  Βασιλιάς μιας πόλης που μόνο το όνομα της είχε μείνει από το περασμένο μεγαλείο της. Προσπάθησε πολύ να αναγεννήσει από τις στάχτες της την μεγαλύτερη ελληνική πόλη, όμως το μόνο που κατάφερε είναι να αμαυρώσει την λαμπρή κληρονομιά της, εξαιτίας του τρόπου που προσπάθησε να το κάνει αυτό. Στο τέλος, η άλλοτε παντοδύναμη Σπάρτη, νικημένη κατά κράτος από την Ρώμη αναγκάστηκε να συρθεί στην Αχαϊκή Συμπολιτεία.

 

      Ξεκίνησε την βασιλεία του ανατρέποντας τον νόμιμο βασιλιά Πέλοπα, ο οποίος ήταν ακόμα παιδί, και εγκατέστησε ουσιαστικά μια τυραννία, αν και ο ίδιος ισχυριζόταν πως ήταν απόγονος του Δημάρατου. Η διοίκηση που ασκούσε ήταν πάντως ξεκάθαρα τυραννική και είχε μετατρέψει την ένδοξη πόλη σε άντρο ληστών και απελευθερωμένων δούλων. Μεταξύ των θυμάτων του ήταν και οι απόγονοι των δύο βασιλικών γενών της Σπάρτης. Στην εξωτερική του πολιτική ήταν πάντα τυχοδιώκτης, αλλάζοντας συμμαχίες εν ριπή οφθαλμού και μετατρέποντας την πόλη του σε κράτος-πειρατή, με αγαπημένη μέθοδο διεξαγωγής του πολέμου την επιδρομή και την ληστεία. Βέβαια, ανίκανος στον κανονικό πόλεμο και μην έχοντας την αρετή των προγόνων του, ήταν και ο πρώτος Βασιλιάς που διέταξε την ανέγερση τειχών γύρω από την Σπάρτη, που μέχρι τότε την προστάτευαν οι οπλίτες της. Αυτό ήταν αναγκαίο για εκείνον καθώς είχε ηττηθεί πολλές φορές από τον στρατηγό της Αχαϊκής Συμπολιτείας, Φιλοποίμην. Η διαμάχη του αυτή με την Συμπολιτεία και οι πειρατική εξωτερική του πολιτική ήταν που ανάγκασε τους Αχαιούς να ζητήσουν την βοήθεια της Ρώμης.

Βοήθεια που ο Ανθύπατος Τίτος Φλαμίνιος ήταν πολύ πρόθυμος να προσφέρει, θέλοντας μια και καλή να τελειώνει με τις προβληματικές ελληνικές πόλεις-κράτη και να τις εντάξει στις επαρχίες της Ρώμης. Πράγματι οι Ρωμαίοι νίκησαν εύκολα τον Νάβι και τον υποχρέωσαν να εγκαταλείψει τόσο την πόλη του Άργους που είχε καταλάβει, όσο και το Γύθειο, το επίνειο της Σπάρτης. Αυτός όμως θέλοντας να συνεχίσει την πολιτική του συμμάχησε με την Αιτωλική Συμπολιτεία και ζήτησε την βοήθεια της. Μόνο που αυτοί, έχοντας την ίδια νοοτροπία με τον τύραννο της Σπάρτης, τον δολοφόνησαν μόλις έφτασαν στην πόλη του. Οι υπόλοιποι Σπαρτιάτες, ενθυμούμενοι έστω και για λίγο το παρελθόν τους, κατάφεραν να διώξουν τους Αιτωλούς, αλλά αποδυναμωμένοι εγκατέλειψαν την ανεξαρτησία τους και εντάχτηκαν στην Αχαϊκή Συμπολιτεία, κάνοντας το 192 π.Χ. το τελευταίο έτος ανεξαρτησίας για την Σπάρτη.

 

      'Ένα μόνο μπορούμε να μάθουμε από την ζωή αυτού του κυβερνήτη της Σπάρτης. Καμιά φορά είναι καλύτερο να καταστρέψεις κάτι που είναι σάπιο και αρρωστημένο, ακόμα και αν κάποτε ήταν ένδοξο και όμορφο, παρά να προσπαθείς να το αναστήσεις. Το μόνο που θα καταφέρεις έτσι είναι να χαλάσεις και την τελευταία όμορφη ανάμνηση του. Το σημερινό «ελληνικό» κράτος δεν αποτελεί παρόμοια περίπτωση. Αποστολή μας είναι όχι να προσπαθήσουμε να το διορθώσουμε, αλλά να το γκρεμίσουμε για να χτίσουμε από την αρχή ένα εθνικό και υγιές κράτος που θα υπακούει και θα υπερασπίζεται την θέληση του Λαού του. Αν δεν το κάνουμε, αργά ή γρήγορα το κενό θα καλυφθεί και ίσως αυτοί που θα έχουν την θέση των Ρωμαίων στην σημερινή εποχή να μην σεβαστούν τόσο τον πολιτισμό και το Έθνος μας.

 Λύρης Αλέξανδρος
 

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Μεταβολή [#25] Μεταβολή [#23] »

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 89 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.