Παρασκευή, 09 Αυγούστου 2013

Μαρτύρων Αίμα [#2]

ΜΕΡΟΣ Β'

 

Χατζηθεοδοσίου Γιασουμής

 

 Εισέρχεται σε ηλικία μόλις 17 χρόνων στις φάλαγγες του Αγώνα, ακολουθώντας κι αυτός τα χνάρια των προγόνων του στο δρόμο του Αίματος και της Τιμής. Αρχικά το 1957 στις ομάδες νεολαίας και λίγο πριν τη θυσία του αναλαμβάνει θέση στις μάχιμες ομάδες κρούσεως. Η δράση του συμπίπτει με τις συγκρούσεις Έλληνων και τούρκων στα χωριά της περιοχής του, ή ακριβολογώντας εχθροπραξίες τούρκων κατά των Ελλήνων, το καλοκαίρι του 1958. Συγκεκριμένα, οι τούρκοι κτυπούν ανεπιτυχώς Έλληνα στις 10 Ιουλίου, και την επομένη σκοτώνουν άλλον στο χωριό Σίντα. Οι ομάδες της ΕΟΚΑ απαντούν με ενέδρες στις 12, 13 και 20 του ίδιου μήνα. Ο ολιγόψυχος κατακτήτης συνοδεύει τους τούρκους στον ανθελληνικό τους μένος, παραχωρώντας περίπολα Άγγλων στρατιωτών στους τούρκους που λεηλατούσαν, δήθεν για προστασία τους, ειδικά μετά την απόφαση της ΕΟΚΑ να κτύπα οποιον τούρκο κινείται σε ελληνικά χωριά, θεωρόντας τον ύποπτο. Η απόφαση όμως της ΕΟΚΑ ωφειλόταν κυρίως στο ότι τα σκυλιά, οι δειλοί αυτοί υπάνθρωποι κτυπούσαν βοσκούς και αγρότες, που ήταν απομωνομένοι και άοπλοι, και για κανένα λόγο δεν ήταν σωβινιστικό απωθημένο αγωνιστών ή του ίδιου του Άρχηγου Διγενή, όπως κάποιοι ακόμα και σήμερα διατυμπανίζουν. Η Οργάνωση χρησιμοποιεί για αντιμετώπιση των άνανδρων αγγλοτουρκικών περιπόλων νάρκες πιέσεως-έλξεως σε περιουσίες ελληνικές, οι οποίες συνορεύουν με τουρκικά χωριά. Κατά τη διάρκεια ναρκοθέτησης στην οποία ο Γιασουμής συμμετέχει, μια νάρκη εκπυρσοκροτεί οδήγωντας στον θάνατο τον νεαρό αγωνιστή, και τραυματίζοντας και άλλους αγωνιστές (δείγμα των αντίξοων συνθηκών υπό τις οποίες μάχονταν τα παλλικάρια αυτά). Ημέρα 2 Αυγούστου. Στην κηδεία του 18χρονου Ηρωομάρτυρα παρευρέθησαν χιλιάδες Έλληνες, Ελληνικές σημαίες μεσίστιες υψώθηκαν στο χωριό και υπό το άκουσμα εθνικών εμβάτηριων ο ήρωας Χατζηθεοδοσίου Γιασούμης παραδόθηκε στην Γη του. Η Ελληνική Ψυχή του έφυγε για να συναντήσει το Λεωνίδα, το Παλαιολόγο και το Διάκο.

 

Αβρααμίδης Ανδρέας

 

 

Ενθουσιώδης και φιλοπάτρις, γίνεται μπροστάρης στο Αγώνα, και εντάσσετε σε αυτόν από τα μαθητικά του χρόνια. Πρωτοστατούσε στις μαθητικές εκδηλώσεις, δίνοντας το φλογερό παράδειγμα, το δρόμο του Αγωνιστή, έτοιμος να προσφέρει το Αίμα του και την ίδια του τη ζωή για το ιδανικό της Ενώσεως και της Ελευθερίας. Καταδικάζετε για τις ιδέες του και τη δράση του, με αφόρμη σύμφωνα με τον κατακτητή την «οργάνωση παράνομης παρέλασης». Μπαίνει στη φυλάκη, χωρίς να θάψει στα ανήλιαγα κελιά το πατριωτισμό του, και χωρίς ποτέ να αμφιβάλλει για τη Πίστη του, και βγαίνει απο εκεί πεπεισμένος να αφιερώσει τη ζωή του και να την προσφέρει στην υπηρεσία της Πατρίδας. Τρανότερο πρότυπο λοιπόν το αμούστακο παλλικάρι αυτό, φάρος φωτεινός για το δικό μας Αγώνα, γιατί πως να συγκριθούν οι διώξεις του συστήματος κατά του Κινήματος μας, μπροστά στη φρικαλεότητα του κατακτήτη που έζησε ο Ήρωας. Ας ετοιμάσουμε λοιπόν ψυχικά αποθέματα και ας δικαιώσουμε το αδικήμενο έπος του 1955-1959. Ο Ανδρέας αναλαμβάνει την μεταφορά αυτοσχέδιων βομβών κατόπιν διαταγής( με άψογη πειθαρχεία τον παρουσιάζουν οι συναγωνιστές του) σε χωριά της περιοχής του. Στόχος τούρκοι, που ακόμα μια φορά βοηθούν τον κατακτήτη και τρομοκρατούν τους Έλληνες του νησιού. Ο ήρωας αναλαμβάνει τη μεταφορά τους, άκρως επικίνδυνη αποστολή λόγω της παρουσίας άγγλων, της φύσης των εκρηκτικών και του βάρους τους. Τελικά, οι βόμβες εξερράγησαν, αφήνοντας το βράδυ 3 Αυγούστου νεκρό το εικοσάχρονο Αβρααμίδη Ανδρέα. Ο συναγωνιστής του Ανδρέας Έλληνας αναφέρει «Ο Ανδρέας έφυγε όπως έζησε, με ένα χαμόγελο ζωγραφισμένο στα χείλη. Άνθρωπος σαν κι εμάς καθημερινός, συνηθισμένος, με μια σπίθα στην καρδιά και στην ψυχή του για την ελευθερία της πατρίδας . Πολέμησε χωρίς κανένα προσωπικό συμφέρον και πειθαρχούσε στις διαταγές των ανωτέρων του, υπηρετώντας την πατρίδα του για να της προσφέρει το υπέρτατο αγαθό. Ντυμένος τη γαλανόλευκη σημαία του έθνους και δαφνοστεφανωμένος, μας αγναντεύει από ψηλά, από το πάνθεον των ηρώων αφήνοντας μας κληρονομιά την θυσία και την φιλοπατρία του.»

 

Στυλιανού Πλάτωνας

 

 

Βιοπαλαιστής, οικογενειάρχης και πατέρας έξι ανήλικων παιδιών, στοιχεία όμως που δεν τον αποτρέπουν να αλαάβει αντιαποικιακό αγώνα και να γίνει ενεργό μέλος της ΕΟΚΑ. Στις 24 Ιουλίου 1958 ο Στυλιανού συνελήφθη από Άγγλους στρατιώτες και Τούρκους επικουρικούς. Αποκλείουν με συρματοπλέγματα το χώρο γύρω από το σπίτι του. Λες και τα συρματομπλέγματα θα λυγίσουν την Ελληνική Ψυχή του. Μέσα στο σπίτι του, τον δένουν και τον χτυπάνε σαν να ήταν ζώο για σφαγή! Αγγλική περίπολος που καταφθάνει από τις φωνές της γυναίκας του, τον παίρνει και τον μεταφέρει στο Λανίτειο Γυμνάσιο, που είχε πλέον μετατραπεί σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, για τη συνέχιση των βασανιστηρίων. 3 Αυγούστου η γυναίκα του τον εντοπίζει και αυτός της ζητάει ρούχα. Την επομένη όμως τα σκυλιά της τον έφεραν πίσω, άψυχο. Η εικόνα του αποτρόπαια. Βγαλμένα νύχια και μουστάκια, ρούχα ξεσκισμένα, βρώμικα από το αίμα και τον ιδρώτα, και το σώμα του ένα κομμάτι κρέας που έγινε έρμαιο στις ορέξεις των απάνθρωπων δήμιων και βασανιστών, παιδιά ενός λαού που κάποτε είπε πως πολέμησε ενάντια στο φασιμό για τα ιδανικό της Ελευθερίας. Ουδέποτε κανείς καταδικάστηκε για τα βασανιστήρια αυτά, και κανείς δεν έδωσε λόγο. Θα έρθει όμως η μέρα που οι ένοχοι θα καταδικαστούν, κι αν ακόμα είναι αργά και θα έχουν απεβιώσει, τα λείψανα τους θα γίνουν στάχτη και θα σκορπιστούν, και τα κενοτάφια τους θα εξαφανιστούν από τη γη, για να εξευτελιστεί το όνομα τους, όπως αυτοί ξευτέλησαν τη ανθρώπινη ζωή στο πρόσωπο μιας χούφτας Ελλήνων. Ο Πλάτωνας έγινε Άγιος και Μάρτυρας της Ιδέας της Ενώσεως και της Ελευθερίας. Δόξα και Τιμή!

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Μαρτύρων Αίμα [#3] Μαρτύρων Αίμα [#2] »

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 91 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.