Παρασκευή, 02 Αυγούστου 2013

Μαρτύρων Αίμα [#2]

ΜΕΡΟΣ Α’

Για τους Εθνικιστές ο Αύγουστος δεν είναι υπόθεση διακοπών και αποχαύνωσης, είναι μέρες Μνήμης και Τιμής. Στο πρώτο ήδη τετραήμερο θυμόμαστε τις Θυσίες εφτά (!) αγωνιστών, πεσόντες όλοι το 1958. Πλην του καλέσματος για αφύπνιση και Αγώνα που ωφείλουμε να πάρουμε από την Άγια θυσία τους, ο τρόπος και οι συνθήκες υπό τις οποίες οι Εθνικιστές Ηρωόμαρτυρες χάθηκαν μας πληροφορεί για το κεφάλαιο «τούρκοι»κατά τη διάρκεια της Εποποιείας και το κεφάλαιο «εγκλήματα πολεμου», το όποίο οι σύμμαχοι χρησιμοποίησαν ως κατηγορία κατά των αντιπάλων τους στο Β’ ΠΠ αλλά τα έπραξαν οι ίδιοι πολλάκις μετά το τέλος του. Τα τούρκικα σκυλιά δεν συμπεριφέρθηκαν ποτέ σαν «αδέρφια» μας, δεν έχασαν ούτε ευκαιρία να συνεργαστούν με το κατακτήτη απλώς και μόνο από μίσος για τους Έλληνες, και για να μη γίνει η Κύπρος Ελληνική. Σημειωτέο πως εξ’ αρχής διαταγή του Αρχηγού Διγενή ήταν να μην γίνουν στόχος τούρκοι του νησιού, και η γραμμή της Οργάνωσης άλλαξε μόνο μετά τη συμμετοχή τους σε σφαγές και βασανιστήρια εναντίον των Έλληνων.


Σουρουκλής Ανδρέας (φωτό επάνω)

Γεωργός, εντάχθηκε στις τάξεις της ΕΟΚΑ με την οικογένεια του, αδέλφια,γονείς και σύζυγο. Παραχώρησε την περιουσία του, κτήμα και οικεία, στις ανάγκες της Οργάνωσης, μετατρέποντας τα σε κρησφύγετα και φιλοξενούσε άλλους Αγωνιστές. Έντονα αισθήματα αδελφικότητας παρουσιάζονται ανάμεσα στους Αγωνιστές λοιπόν, που τα γεννούσε το ευγένες ιδανικό της Πίστης για την επίτευξη της πολυπόθητης Ενώσεως,και έντονο το αίσθημα της ανιδιοτελής προσφοράς των υλικών και ψυχικών τους πόρων. Αυτά τα ίδια αισθήματα πρέπει να γεννά και σε μας σήμερα ο δικός μας Αγώνας. Ο Σουρουκλής έπεσε μαχόμενος ηρωικά, κατά τη διάρκεια ενέδρας. Η ομάδα του, Τοπική Ομάδα ΕΟΚΑ Τρούλλων, ετοίμασε ενέδρα εναντίον αγγλικών δυνάμεων, αλλά η οπισθοχώρηση ήταν αδύνατη γιατί το λυκοφώς ήταν έντονο, και η μόνη κάλυψη των αγωνιστών ήταν μια καλαμιά. Ο ήρωας κτυπήθηκε όταν έμεινε σε κάποια στιγμή ακάλυπτος. Απεχώρησε για τα Ιλίσια Πεδία ένδοξος, 1η Αυγούστου 1958, χωρίς όμως να δει τη πατρίδα του Ελεύθερη και Ενωμένη στον Εθνικό Κορμό. Στη κήδεια του οι κατακτητές δεν επέτρεψαν τη παρουσία παρά ελάχιστων ατόμων, που δίχνει πόσο φοβήθηκαν την Ελληνική Λεβέντια, ακόμα και τους Νεκρούς! Ο πατέρας του τον φίλησε στο χέρι και παρέδωσε το νεκρό σώμα στην Αιώνια Ελληνική Γή, που ο ίδιος πότισε με αίμα.

Παναγίδης Χριστοφής

Απόφοιτος μόλις δημοτικού, αρχικά ελαιοχρωματιστής και έπειτα γεωργός. Σύσσωμη η οικογένεια του προσέφερε στον αγώνα, και ο ίδιος ήταν απόλυτα δραστήριος, εκτυπώνοντας κρυφά φυλλάδια, διανέμοντας, και προετοιμάζοντας τις θέσεις και τα εφόδια για τις μάχες. Έφυγε μόλις 19 χρόνων μετά τα γεγονοτά που θα περιγραφούν.

 

Σουρουλλάς Αναστάσιος

Ο Σουρουλλάς Τάσος τελείωσε το δημοτικό σχολείο Λύσης και ήταν εργάτης. Δραστηριοποιήθηκε κυρίως όταν μετά τις 6 Αυγούστου 1956 ο μικρότερός του αδελφός, Δήμος, βγήκε αντάρτης. Ανέλαβε την τροφοδοσία της ανταρτικής ομάδας του αδελφού του και ενεργούσε ως ένας από τους συνδέσμους των δυο ανταρτικών ομάδων της Λύσης. Στις 10 Φεβρουαρίου 1957 ο αδελφός του συνελήφθη και καταδικάστηκε σε θάνατο μαζί με τους συντρόφους του, σε μια μετακίνησή τους, κατά την οποία έπεσε ο ήρωας Πάτροκλος Κόκκινος. Τότε ο Τάσος άσκησε και καθήκοντα στις ομάδες πολιτοφυλακής που οργάνωσε η ΕΟΚΑ.

Χατζηιωνάς Γεώργιος

 

Τέλειωσε επίσης μόλις το δημοτικό σχολείο Λύσης και εργαζόταν ως κτίστης. Εισέρχεται στις τάξεις της ΕΟΚΑ το Μάρτη του 1956. Η προσφορά του περιλαμβάνει την εκτύπωση και διανομή φυλλαδίων, την τροφοδοσία και απόκρυψη ανταρτών, τη διακίνηση της αλληλογραφίας, την επιλογή τοποθεσιών και την προετοιμασία του χώρου για επιθέσεις εναντίον Άγγλων στρατιωτών.

Η θυσία των τριών Αγωνιστών

Οι τρεις αγωνιστές, την 1η του μήνα, συνόδευαν τον αδερφό του Παναγίδη, Γιάγκο, ο οποίος ήταν και καταζητούμενος σε συνάντηση με άλλους Λυσιώτες Αγωνιστές. Συννεννοήθηκε μάχη, η οποία έγινε την επομένη. Όλοι αγωνίστηκαν με αυτοθύσια και ηθικό ακμαιότατο, ατενίζοντας μέσα του την αυγή που η Γαλανόλευκη θα κοιμάτιζε πάνω από τη Μεγαλόνησο. Στη μάχη κτυπήθηκαν αγγλικα στρατιωτικά οχήματα, και σκοτώθηκαν 2 άγγλοι, καθώς και τραυματίστηκαν πολλοί άλλοι. Οι Άγγλοι επιβάλουν κατ΄οίκον περιορισμό, και ψάχνουν παντού για τους αγωνιστές. Οι 3 αγωνιστές, Παναγίδης,Σουρουλλάς,Χατζηιωνάς σπάζουν τον εχθρικό κλοίο και κίνουνται προς κοντινό χωριό. Οι Άγγλοι τους εντοπίζουν απο αέρος, με ελικόπτερο, και στέλνουν ομάδα προς εντοπισμό και εξολόθρευση τους. Στις 2 Αυγούστου 1958, τρία ακόμα νέα παιδιά γίνονται θυσία στο βωμό της Ελευθεριάς.Σύμφωνα με μαρτυρία βοσκου Τούρκος λοχίας του αστυνομικού σταθμού Αθιένου επικεφαλής Επικουρικών και Τούρκοι πολίτες από το χωριό Άρσος, τους έστησαν ενέδρα και τους σκότωσαν, βοηθούμενοι από τους Άγγλους. Η νεκροψία απέδειξε ότι κτυπήθηκαν στο κεφάλι με σφαίρες αυτομάτων όπλων και λογχίσθηκαν στην κοιλιά και σε άλλα μέρη του σώματος. Τόσο ήταν λοιπόν το μίσος, που μας καλούν σήμερα να ξεχάσουμε για χάρη ομοσπονδιών και ανεξαρτησίων. Αγνοούν όμως πως οι Ήρωες έπεσαν υπέρ της Ενώσεως, και πως εμείς σαν ηρωολάτρες θα ακολουθησουμε μόνον το δρόμο τους!

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Μαρτύρων Αίμα [#2] Μαρτύρων Αίμα [#1] »

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 95 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.