Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2013

Ημέρα λειτουργίας Μετώπου Νεολαίας: Ομιλία με θέμα: «Εαρινή Ισημερία».

Σήμερα  11 Μαρτίου 2013 ολοκληρώθηκε μια ακόμη εκ των καθιερωμένων συναντήσεων των μελών του Μετώπου Νεολαίας. Ο Συναγωνιστής Σχοινάς Σωτήρης πραγματοποίησε μια εξαιρετική ομιλία, με θέμα την Εαρινή Ισημερία, την οποία θα εορτάσουμε σε δέκα περίπου ημέρες από σήμερα, καθώς αποτελεί εκείνη την χρονική στιγμή του έτους που η διάρκεια της ημέρας και της νύχτας έρχονται σε απόλυτη ισορροπία.

Η ημέρα αυτή δεν συμβολίζει μονάχα το πέρας του Χειμώνα και τον ερχομό της Άνοιξης ή την μετάβαση από το σκληρό ψύχος, στην αναγέννηση της μητέρας Γης και την άνθηση της Φύσης. Για το Ελληνικό Εθνικιστικό Κίνημα η ημέρα αυτή συμβολίζει κάτι πολύ βαθύτερο και ουσιαστικό. Αποτελεί την εορτή της Γης και του Ανίκητου Ήλιου, σύμβολο πνευματικής και ψυχικής ανάτασης, ανανέωσης και συνέχειας της ζωής. Σύμβολο της διαρκούς αναζήτησης κάτι ανώτερου, απρόσιτου, αλλά και ανέφικτου. Σύμβολο διαρκούς αγώνα και αυτοβελτίωσης, που ακολουθεί η ηθική ανταμοιβή και η απολύτρωση, που ο Άνθρωπος συνεχίζει να είναι ακμαίος και δυνατός, ξεπερνώντας κάθε προηγούμενο εμπόδιο.

Υπέρμαχοι της Ιδέας ότι η Ιστορία δεν αποτελεί μια διαδοχική σειρά γεγονότων, με ανοδική πορεία, όπου κάθε τι προηγούμενο είναι κατώτερο και κάθε τι καινούριο ανώτερο, καταδικάζουμε την αστικοφιλελεύθερη και μαρξιστική διανόηση που προσπαθεί να μας επιβάλλει την αντίληψη αυτή, μέσω της παρακμιακής σύγχρονης σκέψης της.

Αρνούμενοι την διαστρεβλωμένη αυτή οπτική των σύγχρονων, μοντέρνων, μαζανθρώπων, παραμένουμε Πιστοί στην Ιδέα του αέναου κύκλου της Ιστορίας, αυτού του κύκλου της ίδιας μας της ύπαρξης, που μας συνδέει νομοτελειακά με τη μητέρα Γη και τη Φύση. Με τους αρχέγονους αυτούς νόμους που σε μια επαναλαμβανόμενη, αιώνια, διαδικασία φθοράς, γέννησης, ωρίμανσης, θανάτου και αναγέννησης, μας συνδέουν με κάθε τι ριζωμένο βαθιά στο παρελθόν και κάθε τι μελλοντικό, θεμελιωμένο στο παρόν, μαρτυρώντας πως είμαστε τέκνα της ίδιας της Γης. Αυτής της Γης από την οποία προερχόμαστε, τρεφόμαστε και επιστρέφουμε όταν ο κύκλος της ζωής μας φτάσει στο τέλος του.

Αυτό ακριβώς είναι και το νόημα της Εαρινής Ισημερίας, που στην πνευματική της διάσταση, μακριά από τον διαβρωμένο αστικό τρόπο σκέψης, σηματοδοτεί την Άνθηση, την πορεία προς το Φως. Παρομοιάζοντας την Ψυχή μας με τη Γη, και όπως η Γη καλλιεργείται και ωριμάζει, έτσι «καλλιεργείται» και «ωριμάζει» και η ίδια μας η ψυχή, το Πνεύμα μας, υπό την επίδραση ενός «Ήλιου Πνευματικού». Βλέποντας τον ερχομό της Άνοιξης, σαν μια «Πνευματική άνοιξη» για τον Άνθρωπο, αναμένουμε να δούμε τους ανθούς των κόπων μας, περιμένοντας την ώρα που έρχεται… Αυτή την ώρα που θα γευτούμε τους καρπούς των αγώνων μας.

Με αυτό τον τρόπο τα ήθη και τα έθιμα μας, οι παραδόσεις μας, η έννοια του Πολιτισμού μας, αποκτούν αξία διαχρονική και ουσιαστική για το Κίνημα, καθώς ανάγονται σε θεμέλιο λίθο του χαρακτήρα, του Αγώνα και του Ιερού Σκοπού μας. Αποτελούν τα πολεμοφόδια του παρελθόντος που χαράζουν την πορεία του μέλλοντος!

Πέρα, όμως, από το συμβολικό περιεχόμενο που σηματοδοτεί η ημέρα αυτή, αναγνωρίζουμε και μαχόμαστε για μια πραγματική επανασύνδεση του Ανθρώπου με τη μητέρα Γη και τη Φύση. Ο σύγχρονος άνθρωπος μέσω ενός εκφυλισμένου αξιακού συστήματος, εκπαιδευμένος να ζει στην «πολυτέλεια», έχει μετατρέψει τη σχέση αυτή σε παθογένεια, βεβηλώνοντας και λεηλατώντας τη Φύση διαρκώς. Αυτό που δεν έχει συνειδητοποιήσει, δυστυχώς ακόμα, είναι ότι ταυτόχρονα βεβηλώνει και καταστρέφει την ίδια του την ψυχή, την ίδια του την ύπαρξη. Καταστρέφοντας τη Φύση, αυτή που τόσο απλόχερα του δώρισε τη ζωή, έχει καταντήσει να ζει ασύμβατα, μακριά από τον τρόπο που του υπέδειξαν οι πρόγονοι του, αποκομμένος από τον Φυσικό Νόμο, από την ίδια την ουσία του.

Ο σύγχρονος άνθρωπος θυσίασε τόσο τον ίδιο του τον εαυτό, όσο και την Φύση, για την ψευδαίσθηση μιας κάλπικης και αντιφυσικής προόδου, που ποτέ δεν ήρθε και μάταια περιμένει να έρθει μέσω αυτού του τρόπου που επέλεξε. Αντιμαχόμενοι αυτή την προσπάθεια αποκοπής από την Φύση και συνάμα τον πνευματικό μας κόσμο, ιχνηλατώντας τα βήματα που μας δίδαξαν οι πρόγονοί μας, οφείλουμε να αποκαταστήσουμε την Ισορροπία. Να επαναφέρουμε αυτή την χαμένη Αρμονία Ανθρώπου – Φύσης, όντας αναπόσπαστο κομμάτι της, μέρος ενός ζωντανού οργανισμού, μέρος ενός Όλου.

Μαχόμενοι Υπέρ Πίστεως και Πατρίδος, αγωνιζόμαστε ταυτόχρονα για το Έθνος μας, για την Γη και τη Φυλή μας, για τον Ζωτικό μας Χώρο που δίχως αυτόν παύουμε να υπάρχουμε και εμείς. Για αυτή την Γη, την ποτισμένη με το Αίμα των Προγόνων και της Φυλής μας. Έτσι για εμάς, η έννοια Οικολογία παίρνει άλλη διάσταση, ουσιαστική, όντας αλληλένδετη με την έννοια του Εθνικισμού και του Φυλετισμού, θεμελιωδών Αρχών της Ιδεολογίας μας.

Από αυτόν τον κόσμο δεν είμαστε περαστικοί, αλλά υπαγόμαστε όλοι σε ένα νόμο Συμπαντικό, που μας καθιστά βαθιά ριζωμένους στη Γη μας! Υποδεχόμαστε λοιπόν την Άνοιξη, και μαζί με την ανθοφορία και την αναγέννηση της Φύσης, υποδεχόμαστε και πάλι την Ελπίδα! Μια Ελπίδα αληθινή και όχι φρούδα. Την Ελπίδα όπως την εννοούν και την αντιλαμβάνονται οι Δυνατοί και οι Μαχητές, και όχι την κατασκευασμένη ελπίδα των απελπισμένων, που δέχονται μοιρολατρικά τα όσα κάποιοι άλλοι ορίζουν για αυτούς! Για το Κίνημα μας η Ελπίδα έγκειται στους στόχους που θέτουμε και κατακτάμε, στους Αγώνες που διεξάγουμε και κερδίζουμε, στη συνεχή μας Αυτοβελτίωση που δυναμώνει την Θέληση και την Πίστη μας, στα Όνειρα μας και στην Νίκη, στην οποία πιστεύουμε και για την οποία μαχόμαστε! Γιατί εμείς είμαστε το αύριο! Είμαστε το Φως μες στο σκοτάδι! Είμαστε το Μέλλον που έρχεται! Είμαστε η Ελπίδα!

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 74 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.