Πέμπτη, 11 Απριλίου 2019

Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι [#121]

Ο τύραννος Νάβις και η υποταγή στην Ρώμη.

Β’ Μέρος

Εντούτοις, παράλληλα με την κίνηση του κυρίως σώματος του στρατού, ο αδελφός του Φλαμινίνου κατέλαβε το Γύθειο, παρά την σθεναρή αντίσταση της φρουράς του. Ο Νάβις βρέθηκε σε δυσχερή θέση και έτσι ήρθε σε διαπραγματεύσεις με τον Φλαμινίνο. Οι όροι ήταν ιδιαίτερα δυσμενείς, με αποτέλεσμα ο Νάβις να μην τους δεχτεί. Αντιθέτως, ρίχτηκε στη μάχη με μεγαλύτερο ζήλο. Όπως λέγεται, ο Πυθαγόρας διέταξε να πυρπολήσουν τα κτίρια που γειτνίαζαν με το τείχος, αναγκάζοντας με τον τρόπο αυτό τους Ρωμαίους που είχαν ήδη εισχωρήσει σε αυτά τα σημεία να υποχωρήσουν.

Τελικά ο Νάβις αναγκάστηκε να παραδώσει την Σπάρτη υπό τους όρους που είχε αρχικά απορρίψει, δηλαδή να παραδώσει το Άργος, τις παραλιακές πόλεις της Λακωνικής, τους αιχμαλώτους και τους ομήρους ως εγγύηση της συμφωνίας από μέρους του. Ειδικά η παράδοση των παράλιων πόλεων των περίοικων αποτελούσε σοβαρό πλήγμα για την οικονομία της Σπάρτης.

Εν των μεταξύ οι Αιτωλοί, για να μην απομονωθούν, αποφάσισαν να αναλάβουν δράση. Ο στρατηγός τους Αλεξαμενός, έφτασε με τον στρατό του στην Σπάρτη, όπου και παρουσιάστηκε στον Νάβι ως φίλος και σύμμαχος. Με αυτό τον τρόπο κατάφερε με δόλο, αλλά και για άγνωστο λόγο, όπως μας πληροφορούν ιστορικές πηγές, να σκοτώσει τον Νάβι, ενώ οι άνδρες του εισέβαλλαν στην πόλη και την λεηλάτησαν.

Ωστόσο, οι Σπαρτιάτες ανασυγκροτήθηκαν και επιτέθηκαν στους εισβολείς, τρέποντας τους σε φυγή, αποδεικνύοντας με τον τρόπο αυτό πόσο δημοφιλής ήταν ο «τύραννος». Ακολούθως, ο Φιλοποίμην εκμεταλλευόμενος τις υπάρχουσες συνθήκες, επιτέθηκε στην πόλη και την κατέλαβε, υποχρεώνοντας την να συμμαχήσει με την Αχαϊκή Συμπολιτεία. Οι κρατούσες συνθήκες ήταν ιδιαιτέρως άστατες, καθώς η Σπάρτη και η Αχαϊκή Συμπολιτεία βρίσκονταν συνεχώς σε εμπόλεμη κατάσταση και τελικά ο Φιλοποίμην το 188 π.Χ. κατέλαβε ξανά την πόλη της Σπάρτης.

Αυτή την φορά, όμως, έθεσε ιδιαίτερα σκληρούς όρους. Τα τείχη έπρεπε να κατεδαφιστούν, ενώ οι ξένοι μισθοφόροι, οι απελευθερωμένοι είλωτες και οι δούλοι έπρεπε να φύγουν. Όσο και αν κατέφευγαν οι Σπαρτιάτες στην Ρωμαϊκή Σύγκλητο για να δικαιωθούν, η Σύγκλητος θεωρούσε το εν λόγω θέμα ήσσονος σημασίας για να ασχοληθεί μαζί του.

Έπειτα από μια σειρά από νίκες, η Ρώμη κατόρθωσε να κατακτήσει ολόκληρη την Ελλάδα, καταστέλλοντας την οποιαδήποτε αντίδραση. Οι Ρωμαίοι συνέχισαν την νικηφόρο προέλαση τους στη νότια Ελλάδα και νίκησαν τα στρατεύματα της Αχαϊκής Συμπολιτείας, καθώς και των συμμάχων της στη Σκάρφεια της Λοκρίδας και στον Ισθμό της Κορίνθου. Ο νικητής στην μάχη του Ισθμού το 146 π.Χ., Λεύκιος Μόμμιος, κατέστρεψε εκ θεμελίων την Κόρινθο, διαλύοντας όχι μόνο το Κοινό των Αχαιών, αλλά και τα άλλα Κοινά. Πλέον η Ρώμη ήταν εκείνη που θα ρύθμιζε την κατάσταση στην Ελλάδα. Οι πάλαι ποτέ άρχουσες και κυρίαρχες πόλεις της Ελλάδας, οι οποίες ρυθμίζουν τις τύχες των υπολοίπων, δεν ήταν πλέον παρά μικρές, ασήμαντες, επαρχιακές κώμες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι [#120]

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 61 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.