Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2019

Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι [#118]

Η μάχη της Σελλασίας

Α’ Μέρος

Έπειτα από τα μέτρα που έλαβε ο Κλεομένης, έγινε ιδιαιτέρως δημοφιλής όχι μόνο στην Σπάρτη, αλλά και σε ολόκληρη την Πελοπόννησο.

Παράλληλα, οι πόλεις της Πελοποννήσου ήλπιζαν ότι θα μπορούσαν να αλλάξουν και εκείνες το πολίτευμα τους προς το καλύτερο, όπως η πόλη της Σπάρτης. Για τον λόγο αυτό συμμάχησαν με τους Σπαρτιάτες, νομίζοντας ότι ο Κλεομένης θα επέφερε ανάλογες αλλαγές και στα δικά τους πολιτεύματα.

Εντούτοις, εκείνος είχε άλλα σχέδια. Η αναβίωση των θεσμών του Λυκούργου, οι οποίοι είχαν ξεχαστεί από καιρό, συνεπαγόταν την ανάκτηση της ηγεμονίας της Ελλάδας από την Σπάρτη. Οι Αιτωλοί και ο Πτολεμαίος της Αιγύπτου υποστήριζαν τον Κλεομένη, ενώ οι ηγέτες της Αχαϊκής Συμπολιτείας αντιλήφθηκαν ότι έπρεπε να δράσουν αμέσως.

Έτσι, ο Άρατος προσέγγισε τον Αντίγονο Δώσωνα, τον βασιλιά της Μακεδονίας. Αν και εχθροί από παλιά, οι Μακεδόνες ήταν οι μόνοι που θα μπορούσαν να βοηθήσουν τους Αχαιούς έναντι της αναγεννημένης Σπάρτης. Οι Αχαιοί, ωστόσο, νικήθηκαν πλησίον της Δύμης και ο Τιμόξενος, ως ο νέος στρατηγός της συμπολιτείας, υποχρεώθηκε να διαπραγματευθεί με τον Κλεομένη.

Παραδόξως, οι όροι του νικητή ήταν επιεικείς, καθώς υποσχόταν να παραδώσει τους αιχμαλώτους και τα κατακτημένα από αυτόν εδάφη της Συμπολιτείας, με αντάλλαγμα να του δοθεί η ηγεσία του στρατεύματος τους. Οι Αχαιοί αποδέχθηκαν τους όρους, αλλά όχι και ο Άρατος. Τελικά, συμφωνήθηκε οι αντίπαλοι ηγέτες να συναντηθούν στο Άργος για την τελική επικύρωση, αλλά ο Κλεομένης δεν παρουσιάστηκε, λόγω ξαφνικής ασθένειας. Έτσι, ο Άρατος εκμεταλλεύθηκε την απουσία του και κατάφερε να ακυρώσει την συμφωνία με την Σπάρτη, ανανεώνοντας παράλληλα την συνθήκη με τους Μακεδόνες. Οι Αχαιοί, ωστόσο, όφειλαν να παραδώσουν την Κόρινθο.

Η απάντηση του Κλεομένη ήταν η ταχύτατη κατάκτηση της Πελλάνης, του Φενεού, των Καφυών, ακόμη και του ίδιου του Άργους. Άλλες πόλεις, δε, προσχώρησαν στην συμμαχία με την Σπάρτη, ευελπιστώντας σε κοινωνική μεταρρύθμιση. Ο Άρατος ανέλαβε έκτακτες εξουσίες, επιβάλλοντας την τάξη στις υπόλοιπες πόλεις. Η κατάσταση ήταν εξαιρετικά κρίσιμη για το μέλλον της Αχαϊκής Συμπολιτείας, όταν ο Αντίγονος Δώσων εισέβαλε στην Πελοπόννησο, επικεφαλής ενός στρατού 20.000 πεζών και 1.300 ιππέων.

Από την άλλη πλευρά, ο Κλεομένης, ο οποίος τότε πολιορκούσε την Σικυώνα, δηλαδή την πατρίδα του Αράτου, αναγκάστηκε να υποχωρήσει και να επιστρέψει στην Σπάρτη. Εν συνεχεία, οι σπαρτιατικές δυνάμεις υπό την ηγεσία του Μεγιστόνουν ηττήθηκαν στο Άργος, γεγονός που έπληξε το κύρος του Κλεομένη. Η μια πόλη μετά την άλλη άρχισαν να αποχωρούν από την συμμαχία με την πόλη της Σπάρτης, ενώ ακόμη και ο Πτολεμαίος Γ’ συμφώνησε με τον Αντίγονο να παύσει την χρηματοδότηση του Κλεομένη, με αντάλλαγμα κτήσεις στην Μακεδονία.

Η σύγκρουση πλέον ήταν αναπόφευκτη. Ο Κλεομένης διέθετε στρατό 20.000 ανδρών, εκ των οποίων η πλειοψηφία ήταν μισθοφόροι, για αυτό και η μάχη έπρεπε να διεξαχθεί σύντομα.

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 73 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.