Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2019

Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι [#110]

Δ’ Μέρος        

Η μάχη της Μαντίνειας.

Αυτό ακριβώς όμως, περίμενε ο Επαμεινώνδας. Αμέσως, λοιπόν, έδωσε εντολή σχηματισμού της φάλαγγας και επιτέθηκε κατά των αντιπάλων του, οι οποίοι όντας αιφνιδιασμένοι, προσπαθούσαν να ανασυνταχθούν. Το αριστερό κέρας της φάλαγγας του Επαμεινώνδα σχημάτισε σφήνα, με στενό μέτωπο και μεγάλο βάθος, πλήττοντας και διασπώντας τον αντίπαλο. Γι’ αυτό τον λόγο το αριστερό κέρας κατέλαβαν οι Βοιωτοί και οι υπόλοιποι Αρκάδες, ενώ στο δεξιό τέθηκαν οι Αργείοι, απέναντι από τους Αθηναίους.

Ακολούθως, μπροστά από την φάλαγγα παρατάχθηκε το ιππικό, έχοντας την ίδια λοξή διάταξη, αλλά ανάμεσα στους ιππείς βρίσκονταν οι λεγόμενοι «αμίπποι», ψιλοί, ακοντιστές και σφενδονητές, δηλαδή στρατιώτες ειδικά εκπαιδευμένοι να μάχονται στο πλευρό των ιππέων. Ακόμα, ο Επαμεινώνδας έστειλε στα γειτονικά υψώματα μερικούς ιππείς και ψιλούς, με την διαταγή να επιτεθούν στους Αθηναίους σε περίπτωση που αυτοί θα επιχειρούσαν να υπερφαλαγγίσουν την θηβαϊκή φάλαγγα.

Το αθηναϊκό ιππικό, ωστόσο, άντεξε στην επίθεση του θηβαϊκού, αλλά όχι για πολύ, με αποτέλεσμα να υποχωρήσει. Τότε, οι Θηβαίοι ιππείς επιτέθηκαν στους οπλίτες, με σκοπό να διασπάσουν τις γραμμές τους. Οι Αθηναίοι από την πλευρά τους, αν και άντεξαν αρχικά την επίθεση, άρχισαν σταδιακά να υποχωρούν. Την στιγμή αυτή, ένα απόσπασμα από Ηλείους ιππείς πραγματοποίησε επίθεση εναντίον των Βοιωτών, δίνοντας με τον τρόπο αυτό την ευκαιρία στους Αθηναίους οπλίτες να ανασυνταχθούν και στους ιππείς τους, όχι μόνο να επανέλθουν, αλλά και να επικρατήσουν. Αντίθετα, στο δεξιό κέρας των αντιπάλων οι Βοιωτοί κατάφεραν να αναχαιτίσουν τόσο τους Λάκωνες, όσο και τους Μαντινείς ιππείς. Την στιγμή εκείνη κατέφθασαν και οι οπλίτες του Επαμεινώνδα, οι οποίοι επιτέθηκαν με τρομερή σφοδρότητα, κατορθώνοντας να πλήξουν και να παρασύρουν σε υποχώρηση και το υπόλοιπο αντίπαλο στράτευμα.

Εκείνη ακριβώς την στιγμή ο Επαμεινώνδας τραυματίστηκε θανάσιμα, με αποτέλεσμα οι Βοιωτοί να σταματήσουν την καταδίωξη των αντιπάλων τους και να υποχωρήσουν. Με αυτό τον τρόπο δόθηκε και η ευκαιρία στους αντιπάλους να υποχωρήσουν με ασφάλεια. Ωστόσο, όσοι από τον βοιωτικό σχηματισμό συνέχισαν την καταδίωξη, σκοτώθηκαν. Στο σημείο αυτό, δε, αξίζει να αναφερθεί αυτό που μας μεταφέρουν ιστορικές πηγές, σύμφωνα με τις οποίες ο Επαμεινώνδας, πεθαίνοντας και πληροφορούμενος την νίκη του στρατεύματος του, είπε ότι αν και άτεκνος, άφησε πίσω του δυο «κόρες», τις νίκες στα Λεύκτρα και στην Μαντίνεια.

Η δύναμη της Θήβας, εντούτοις, στηριζόταν εξ ολοκλήρου στον δυναμισμό και την μεγαλοφυΐα δυο προσωπικοτήτων, του Πελοπίδα και του Επαμεινώνδα, με αποτέλεσμα μετά τον θάνατο τους η Θήβα να επιστρέψει στην παλαιά της θέση. Αν μπορούμε να πούμε ότι οι δυο στρατηγοί έκαναν ένα σφάλμα, αυτό ήταν ότι δεν κατάφεραν να ενώσουν τους Βοιωτούς, παρόλο που υπήρξαν εξαίρετοι στρατιωτικοί, όπως άλλωστε απέδειξαν και στα πεδία των μαχών, με τις συνεχείς επιτυχίες τους.

Ο Αγησίλαος, ο μακροβιότερος βασιλιάς της Σπάρτης, απεβίωσε ένα έτος αργότερα, έπειτα από τον θρίαμβο της Θήβας στην Μαντίνεια, σε ηλικία ογδόντα τεσσάρων ετών.

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 163 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.