Πέμπτη, 01 Νοεμβρίου 2018

Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι [#98]

Α’ Μέρος

Ο Κορινθιακός Πόλεμος

Όπως μας παραδίδει η παράδοση, λίγο αργότερα οι Ρόδιοι Δωριεύς και Τιμοκράτης έφτασαν στην Ελλάδα ως απεσταλμένοι του σατράπη Τιθραύστη, όπου προσέφεραν στην Θήβα, στην Κόρινθο και στο Άργος άφθονα χρήματα, με τα οποία κατάφεραν να ξεσηκώσουν τους Έλληνες κατά της αυταρχικής πολιτικής της σπαρτιατικής ηγεμονίας. Πόλεις όπως η Αθήνα, η Θήβα και το Άργος, οι οποίες παλαιότερα έτρεφαν εχθρικά αισθήματα αναμεταξύ τους, τώρα πια ήταν σύμμαχοι, εναντίον των Σπαρτιατών και των συμμάχων τους.

Η αφορμή δόθηκε όταν οι Θηβαίοι υποστήριξαν τους Λοκρούς κατά την διάρκεια του πολέμου με τους Φωκείς, λεηλατώντας την Φωκίδα. Ωστόσο, η απάντηση των Σπαρτιατών, που ήταν σύμμαχοι με τους Φωκείς, υπήρξε άμεση. Έτσι, το φθινόπωρο του 395 π.Χ. έστειλαν τον Λύσανδρο με συμμαχικό στρατό στην Φωκίδα για να την υπερασπιστεί. Ο Λύσανδρος, ωστόσο, δίχως να περιμένει την συνεννοημένη άφιξη του Παυσανία, επιτέθηκε κατά της Αλιάρτου, την οποία πρωτύτερα είχαν ενισχύσει εν αγνοία του οι Θηβαίοι.

Στην μάχη που ακολούθησε ο ίδιος σκοτώθηκε, ενώ ο στρατός του διαλύθηκε πριν προλάβει να φτάσει το εκστρατευτικό σώμα του βασιλιά Παυσανία. Από την άλλη πλευρά, ο Παυσανίας, πληροφορούμενος καθοδόν την καταστροφή του στρατού, ζήτησε ανακωχή για να ενταφιάσει τα σώματα των νεκρών και αποχώρησε προκαλώντας την οργή των Εφόρων, οι οποίοι των κατηγόρησαν για προδοσία. Ο ίδιος, ωστόσο, πληροφορούμενος εγκαίρως την κατάσταση, πρόλαβε να αποφύγει την δίκη και την βέβαιη καταδίκη του, και κατέφυγε στην Τεγέα. Δίχως τον Λύσανδρο, όμως, η επιστροφή του Αγησίλαου από την Ασία κρινόταν ως επιτακτική ανάγκη την δεδομένη στιγμή. Μαζί του, επίσης, επέστρεψε και ένα μεγάλο μέρος του στρατεύματος, ενώ ένα μικρότερος μέρος του παρέμεινε στην Μικρά Ασία, για να φρουρεί τις πόλεις.

Εν συνεχεία, το θέρος του 394 π.Χ. οι Σπαρτιάτες και οι σύμμαχοι τους ήρθαν σε σύγκρουση με τις δυνάμεις του αντισπαρτιατικού συνασπισμού, πλησίον στον ποταμό Νεμέα, που βρισκόταν δυτικά της Κορίνθου. Ο βασιλιά Αριστόδημος ηγείτο του σπαρτιατικού στρατεύματος και των συμμαχικών δυνάμεων του, ενώ στον αντισπαρτιατικό συνασπισμό δεν υπήρχε ενιαία διοίκηση, γεγονός που προκάλεσε δυσχέρειες στην επικοινωνία μεταξύ των αρχηγών του, καθώς και την τελική ήττα του, παρόλο που ο συνασπισμός χαρακτηριζόταν από αριθμητική υπεροχή.

Ειδικότερα, οι Λακεδαιμόνιοι αριθμούσαν δεκατέσσερις χιλιάδες οπλίτες, εκ των οποίων έξι χιλιάδες ήταν Σπαρτιάτες, χίλιοι ψιλοί και εξακόσιοι ιππείς, όχι τόσο καλά εκπαιδευμένοι. Η αντίπαλη πλευρά, δε, περιελάμβανε είκοσι τέσσερις χιλιάδες οπλίτες, εκ των οποίων επτά χιλιάδες ήταν Αργείοι και έξι χιλιάδες Αθηναίοι, άγνωστο αριθμό ψιλών και χίλιους πεντακόσιους περίπου ιππείς.

Επί αρκετές ημέρες οι δυο αντιμαχόμενες πλευρές παρέμεναν στα στρατόπεδα τους, γεγονός που ιστορικές πηγές αποδίδουν στην ασυνεννοησία των συμμάχων του αντισπαρτιατικού συνασπισμού. Η μάχη διεξήχθη στην βόρεια όχθη του ποταμού. Οι Σπαρτιάτες παρατάχθηκαν στο δεξιό τιμητικό κέρας, οι Πελοποννήσιοι σύμμαχοι στο κέντρο και οι Αχαιοί στο αριστερό κέρας. Εν αντιθέσει, οι αντίπαλοι παρατάχθηκαν με τους Αθηναίους στο αριστερό κέρας, τους Αργείους, τους Κορίνθιους και τους Ευβοείς στο κέντρο και τους Θηβαίους στο δεξιό κέρας, έναντι των Αχαιών.

Όλες οι φάλαγγες είχαν το συνηθισμένο βάθος των δεκαέξι σειρών, εκτός από της σπαρτιατικής, η οποία είχε βάθος δώδεκα σειρών. Το δε μεγάλο πλάτος της φάλαγγας των Σπαρτιατών είναι ενδεικτικό των κυκλωτικών τους διαθέσεων, ενώ το ιππικό τους κάλυπτε τα δυο άκρα των αντιπάλων, αν και χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα.

Ενώ οι δυο σχηματισμοί κατευθύνονταν ο ένας εναντίον του άλλου, η θηβαϊκή φάλαγγα άρχισε να προελαύνει δεξιότερα, αυξάνοντας το βάθος της, με στόχο να υπερφαλαγγίσει τους αντιπάλους της. Εντούτοις, εξαιτίας της κίνησης αυτής, δημιουργήθηκε κενό, με αποτέλεσμα οι Ευβοείς που βρίσκονταν στα αριστερά τους, να μετακινηθούν δεξιότερα για να το καλύψουν. Με την ίδια λογική ακολούθησαν οι Κορίνθιοι και οι Αργείοι, συμπαρασύροντας και τις τέσσερις από τις δέκα φυλές των Αθηναίων. Οι υπόλοιποι Αθηναίοι, αντιλαμβανόμενοι ότι αν μετακινούντο προς τα δεξιά έθεταν τον εαυτό τους στον κίνδυνο της υπερφαλάγγισης τους από τους Σπαρτιάτες, παρέμειναν στη θέση τους αποκομμένοι από τους συμμάχους τους.

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 61 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.