Παρασκευή, 02 Νοεμβρίου 2018

Παραδοσιακά Μονοπάτια [#99]

Το «πιδκιαύλι» ή, στην κυπριακή διάλεκτο «πιθκιαύλιν», είναι ένα από τα αρχαιότερα παραδοσιακά μουσικά όργανα της ελληνικής παράδοσης και γνωστότερο στη μουσική παράδοση της Κύπρου. Ετυμολογικά παράγεται από τις λέξεις παιδί + αυλός. Συνδέθηκε άμεσα με την ποιμενική δραστηριότητα σε πεδινές και ημιορεινές περιοχές της Κύπρου, όπου οι ντόπιοι ασχολούνταν με την κτηνοτροφία από παλιούς χρόνους. Αντίστοιχο με τον αυλό ή φλογέρα της ηπειρωτικής Ελλάδας, το πιδκιαύλι βοηθούσε τους βοσκούς να περνούν τις ατέλειωτες ώρες μοναξιάς στην ύπαιθρο και συντρόφευε τον λαό σε δύσκολες συνθήκες. Το πιδκιαύλι κατασκευαζόταν πλήρως από υλικά που οι βοσκοί έβρισκαν στη φύση, και συγκεκριμένα από καλάμι και πικροδάφνη. Το καλάμι φύτρωνε στις κοίτες των χειμάρρων και η πικροδάφνη (ή αροδάφνη ή ροδοδάφνη) στις όχθες των ποταμών. Κάποιοι μπορεί να το κατασκεύαζαν και από ξύλο ή κόκκαλο.

 

Κατά κάποιες λαϊκές παραδόσεις, το κόψιμο του καλαμιού για αυτή τη χρήση έπρεπε να συμβεί την πανσέληνο του Δεκεμβρίου. Υπάρχει ειδική παραδοσιακή τεχνοτροπία κατασκευής του μουσικού αυτού οργάνου και τηρείτο πάντοτε ευλαβικά. Οι μελωδίες που παρήγαγε ο κάθε οργανοπαίκτης αποτελούσαν δική του έμπνευση (αυτοσχεδιασμός) ή βασίζονταν σε γνωστά παραδοσιακά τραγούδια του τόπου, καθώς εκείνοι που έπαιζαν το πιδκιαύλι δεν είχαν επαφή με την ευρωπαϊκή κλασική μουσική ή γενικότερα με εξωγενή μουσικά ακούσματα.

 

https://www.youtube.com/watch?v=HSwmwPb_JMM

 

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 45 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.