Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2018

Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι [#97]

Β’ Μέρος

Το απόγειο της Σπαρτιατικής Ηγεμονίας

Η Δράση του Αγησίλαου

Ωστόσο, ένα έτος αργότερα από την ανάρρηση του Αγησίλαου στον θρόνο, περί το 398 π.Χ., η πόλη της Σπάρτης κλονίστηκε σοβαρά από ένα ακόμη μεγάλο «σκάνδαλο». Ο Κυνάδων, ένας υπομείων Σπαρτιάτης, με την συμμετοχή και άλλων υπομειόνων, νεοδαμώδων και περίοικων, αποπειράθηκε να ανατρέψει το καθεστώς. Οι Έφοροι, όμως, που πληροφορήθηκαν εγκαίρως την συνωμοσία, κατάφεραν να καταπνίξουν την επανάσταση εν τη γενέσει της, γεγονός αποκαλυπτικό της εσωτερικής οργάνωσης της Σπάρτης, η οποία κατέπνιγε τις εσωτερικές αναταραχές άμεσα και υπό πλήρη μυστικότητα.

Ταυτόχρονα, ο Πέρσης βασιλιάς Αρταξέρξης, συνειδητοποιώντας ότι οι χερσαίες δυνάμεις του δεν επαρκούσαν πλέον, ώστε να αντιμετωπίσουν την ανερχόμενη σπαρτιατική δύναμη, έλαβε την απόφαση να συγκροτήσει δικό του στόλο. Έτσι, κάλεσε τον Αθηναίο στρατηγό Κόνωνα. Οι πληροφορίες αυτές, όμως, έφτασαν ταχύτατα στην σπαρτιατική πολιτεία, με αποτέλεσμα ο Λύσανδρος να πείσει τους Εφόρους να στείλουν τον ίδιο και τον Αγησίλαο στην Μικρά Ασία.

Με σημείο εκκίνησης την Αυλίδα, ο σπαρτιατικός στρατός, μια δύναμη οχτώ χιλιάδων ανδρών περίπου, έφτασε στην Έφεσο το 396 π.Χ., όπου ο Τισσαφέρνης ήρθε σε συνεννόηση με τον Αγησίλαο για παράταση της ανακωχής που είχε συναφθεί με τον Δερκυλίδα. Μάλιστα, υποσχέθηκε ότι θα μεσολαβούσε ο ίδιος στον Πέρση βασιλιά, με σκοπό να δοθεί αυτονομία στις ελληνικές πόλεις. Αντί αυτού, όμως, ενίσχυσε τον στρατό του περαιτέρω, και όταν ήταν έτοιμος, απαίτησε την αποχώρηση των σπαρτιατικών δυνάμεων, επιχειρώντας να τις παρασύρει στην Καρία. Εν τω μεταξύ ο Αγησίλαος, φοβούμενος έναν πιθανό υποσκελισμό του από τον Λύσανδρο, τον μετέθεσε στην περιοχή του Ελλήσποντου.

Ο Αγησίλαος, εντούτοις, αντί να κατευθυνθεί στην Καρία, επωφελήθηκε της απουσίας του στρατού του Τισσαφέρνη, και μετέβη στην Φρυγία, στην περιοχή Δασκύλειο, όπου και ήρθε σε σύγκρουση με τον σατράπη Φαρνάβαζο, ενώ το ιππικό του αναχαιτίστηκε από το περσικό ιππικό. Ακολούθως, επέστρεψε στην Έφεσο, όπου και προετοίμασε τον στρατό του κατάλληλα, και ιδιαιτέρως το ιππικό του, καθώς οι αδυναμίες του είχαν ήδη γίνει καταφανείς στην μάχη του Δασκυλείου.

Ένα έτος αργότερα ο Αγησίλαος επέφερε νίκη κατά του στρατού του Τισσαφέρνη, ερήμην του ίδιου του σατράπη, στην μάχη που διεξήχθη στους ποταμούς Πακτωλό και Μαίανδρο. Αυτή ήταν και η πρώτη μεγάλη νίκη του Αγησιλάου στην Μικρά Ασία, κατά την οποία οι Πέρσες απέκρουσαν το ελληνικό ιππικό, αλλά δεν κατάφεραν να νικήσουν την οπλιτική φάλαγγα. Ο σπαρτιατικός στρατός καταδίωξε τους Πέρσες και κατέλαβε το στρατόπεδο, από όπου, όπως λέγεται, ο Αγησίλαος απέσπασε αρκετά χρήματα (εδομήντα τάλαντα) και καμήλες, τις οποίες έστειλε στην Σπάρτη.

Για αυτή του την νίκη, οι Έφοροι, τιμής ένεκεν, του απένειμαν το αξίωμα της «ναυαρχίας». Επειδή, όμως, ο Αγησίλαος δεν ήταν δυνατό να βρίσκεται σε δυο μέρη ταυτόχρονα, διόρισε αντικαταστάτη του στο ναυτικό τον αδελφό της συζύγου του, Πείσανδρο. Εν αντιθέσει, ο Τισσαφέρνης αποκεφαλίστηκε λόγω της ήττας του και αντικαταστάθηκε από τον Τιθραύστη, ο οποίος ζήτησε ανακωχή.

Σύμφωνα με τους όρους της ανακωχής, ο Πέρσης βασιλιάς παραχωρούσε αυτονομία στις ελληνικές πόλεις της Μικράς Ασίας, αλλά όχι απαλλαγή τους από τους φόρους. Ο Αγησίλαος, μέχρι να λάβει απάντηση από την Σπάρτη, σύναψε ανακωχή με τον Τιθραύστη, αλλά επιτέθηκε εναντίον της Φρυγίας λεηλατώντας την και συλλαμβάνοντας αιχμαλώτους. Νωρίτερα, βέβαια, είχε κατορθώσει να προσεταιριστεί και άλλους σατράπες, μετατρέποντας τους σε συμμάχους του.

Ο Τιθραύστης διαπίστωσε συν το χρόνω ότι ο Αγησίλαος δεν είχε πρόθεση να φύγει από την Ασία, αλλά ότι στόχος του πλέον ήταν η περσική αυτοκρατορία. Έτσι, αποφάσισε να προχωρήσει σε δωροδοκία των ελληνικών πόλεων, με απώτερο σκοπό να αναγκάσει τον Σπαρτιάτη βασιλιά να αποχωρήσει από τα εδάφη του. Πράγματι, κατάφερε να δωροδοκήσει την Θήβα, την Κόρινθο και το Άργος, με αποτέλεσμα σε ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα να λάβει χώρα η έκρηξη ενός νέου εμφυλίου πολέμου. Ο Αγησίλαος τελικά, όμως, εξαιτίας της κρισιμότητας της κατάστασης, κλήθηκε να επιστρέψει πίσω στην Ελλάδα το 394 π.Χ.

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 78 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.