Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2018

Παραδοσιακά Μονοπάτια [#97]

Οι Καραγκούνηδες - ή Γκαραγκούνηδες - είναι οι Έλληνες που παλαιότερα κατοικούσαν στο πεδινό τμήμα της δυτικής Θεσσαλίας. Οι παραδόσεις τους, λοιπόν, συνδέονται σήμερα με τους κατοίκους του κάμπου της Καρδίτσας και των Τρικάλων, οι οποίοι από τις αρχές του 14ου αιώνα είχαν εγκατασταθεί εκεί και είχαν ως καθημερινή ασχολία την καλλιέργεια της γης τους και την ιππασία.

Οι Καραγκούνηδες έχουν, λοιπόν, δικά τους ιδιαίτερα έθιμα και κάποια από αυτά είναι τα έθιμα του καραγκούνικου γάμου. Η διαδικασία του γάμου ξεκινούσε με τα σιβάσματα (αρραβωνιάσματα), τα οποία κρατούσαν το μέγιστο ένα έτος και ακολουθούσε ο γάμος. Την Κυριακή που προηγείτο του γάμου οι γονείς του νέου ζευγαριού και το ίδιο το ζευγάρι αποφάσιζαν να “κινήσουν γάμο” ή αλλιώς να κάνουν “τα στέφανα”. Κατόπιν ξεκινούσε η προετοιμασία για το τελετουργικό του μυστηρίου του γάμου: Ετοιμάζονταν τα προικιά της νύφης, καθαρίζονταν και καλοσιδερώνονταν και ειδοποιούνταν οι κουμπάροι, οι βλάμηδες, ο μάγειρας και τα “όργανα”. Ασβεστώνονταν και παλαμίζονταν οι οικίες, καθαρίζονταν οι ρούγες και καλούνταν στο μυστήριο οι κάτοικοι του χωριού, καθώς και συγγενείς και φίλοι από άλλα χωριά - το καθήκον αυτό αναλάμβαναν, συνήθως, δύο βλάμηδες, ανύπαντροι φίλοι του γαμπρού. Κατά την πρόσκληση γινόταν και κέρασμα στις οικίες των χωριανών.

Το τελετουργικό του Σαββάτου περιελάμβανε μεγάλη γιορτή, με χορούς υπό παραδοσιακή μουσική και τραγούδια του γάμου και μεγάλο τραπέζι, όπου δινόταν φιλοδώρημα στον μάγειρα από τον “νουνό”. Την Κυριακή, πριν το μυστήριο ο κουρέας ξύριζε τον γαμπρό. Τα παλαιότερα έτη γαμπρός και βλάμηδες φορούσαν φουστανέλα. Η νυφική ενδυμασία ήταν ακριβή και περίτεχνη. Η νύφη κατά ένα έθιμο, φορούσε στο κεφάλι της λευκό μαντήλι και πάνω σε αυτό έκοβε μια παραδοσιακή κουλούρα, τα κομμάτια της οποίας πετούσε ύστερα στις φίλες της. Και στις δύο οικογένειες υπήρχε μεγάλη χαρά και γλέντι στην αυλή. Στην οικία της νύφης κατέφτανε νέο κάρο με άλογα για τη μεταφορά της προίκας, ενώ στο λαιμό των αλόγων κρεμούσαν “κλικάνια”, δηλαδή κουδουνάκια. Τα προικιά “φρουρούνταν” από τις φίλες της νύφης και για την παράδοσή τους δινόταν φιλοδώρημα από τους βλάμηδες του γαμπρού, μέσα σε εύθυμο πνεύμα.

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 54 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.