Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2018

Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι [#96]

Α’ Μέρος

Το απόγειο της Σπαρτιατικής Ηγεμονίας

Η Δράση του Αγησίλαου

Μετά την λήξη του Πελοποννησιακού Πολέμου, ο Λύσανδρος, χάρη στην φήμη που είχε αποκτήσει, κατόρθωσε να προσαρτήσει στην σπαρτιατική παράταξη όσες πόλεις προηγουμένως υπήρξαν σύμμαχοι ή φόρου υποτελείς στην πόλη των Αθηνών.

Ακολούθως, εγκατέστησε σε αυτές ολιγαρχικές κυβερνήσεις, στο πλαίσιο των οποίων η εξουσία ανατίθετο σε έναν Σπαρτιάτη αρμοστή, καθώς και σε μια εξουσία δέκα ανδρών, την λεγόμενη «δεκαρχία». Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, δε, οι αρμοστές πρόσκειντο ευνοϊκά στο άτομο του. Ωστόσο, στην Αθήνα, έπειτα από παρέμβαση του τοποθετήθηκαν οι Τριάκοντα Τύραννοι.

Στο σημείο αυτό λέγεται ότι ο Λύσανδρος σκεφτόταν να πείσει τους Σπαρτιάτες να πραγματοποιήσουν κάποιες αλλαγές στο πολίτευμα τους, μετατρέποντας την βασιλεία από κληρονομική σε αιρετή, καθώς θεωρούσε ότι με τον τρόπο αυτό δινόταν η ευκαιρία σε άτομα άξια, όπως άλλωστε ήταν και ο ίδιος, να κυβερνήσουν. Βέβαια, την πεποίθηση του αυτή ενίσχυσαν οι ενθουσιώδεις εκδηλώσεις του πλήθους, που τον έκαναν να σκέφτεται ότι ίσως θα μπορούσε να ανέλθει στον βασιλικό θρόνο. Ίσως αυτός, βέβαια, να ήταν και ένας ακόμη λόγος για τον οποίο ο Λύσανδρος πλησίασε τον νεαρό Αγησίλαο, αδελφό του Άγι.

Ο βασιλιάς Παυσανίας, όμως, αντιλαμβανόμενος τα σχέδια του Λύσανδρου, έπεισε τους Έφορους να στείλουν τον ίδιο στην θέση του, με σκοπό να αντιμετωπίσει την πολιτική κρίση που είχε ξεσπάσει στην Αθήνα. Πράγματι, όπως αποδείχτηκε, η σύνεση του Παυσανία συνέβαλε τα μέγιστα στην αποκατάσταση της δημοκρατίας στην πόλη των Αθηνών, στην σταθεροποίηση των σχέσεων, καθώς και στην παραδειγματική τιμωρία των Τριάκοντα Τυράννων.

Είναι γεγονός ότι καθ’ όλη την διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου, η σπαρτιατική πολιτεία διακήρυττε ότι τον διεξήγαγε για την απελευθέρωση των ελληνικών πόλεων από την αθηναϊκή ηγεμονία. Εντούτοις, όταν ο πόλεμος έληξε η Σπάρτη δεν φάνηκε διατεθειμένη να εγκαταλείψει τον ρόλο της ηγεμονεύουσας πόλης.

Ο σύμμαχος της Σπάρτης, όμως, ο Κύρος, σκοτώθηκε στον πόλεμο που κήρυξε εναντίον του αδελφού του, με σκοπό την κατάληψη του θρόνου. Ωστόσο, ο Τισσαφέρνης που τοποθετήθηκε εκ νέου  σατράπης, δεν έγινε αποδεκτός από τις ελληνικές πόλεις της Μικράς Ασίας, οι οποίες επιθυμούσαν την ελευθερία τους και για αυτό έκαναν έκκληση για προστασία στην Σπάρτη.

Έτσι, στάλθηκε ως στρατηγός ο Θίβρων, με ένα εκστρατευτικό σώμα πέντε χιλιάδων νεοδαμώδων οπλιτών, τεσσάρων χιλιάδων Πελοποννήσιων συμμάχων και τριακόσιους Αθηναίους ιππείς, για να προστατεύσει τις ιωνικές πόλεις. Σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα, όμως, ανακλήθηκε στην Σπάρτη, καθώς ασχολείτο με μικρής σημασίας επιχειρήσεις, οι οποίες εντούτοις εξασφάλισαν τις αιολικές πόλεις από τις περσικές επιθέσεις.

Εν συνεχεία, στην θέση του Θίβρωνα στάλθηκε ο Δερκυλίδας, τον οποίο η παράδοση χαρακτηρίζει ως «μάλα μηχανητικό», με αποτέλεσμα μέσα στα δυο επόμενα έτη, δηλαδή μεταξύ του 399 – 397 π.Χ. να καταφέρει να απελευθερώσει την Μαγνησία του Μαιάνδρου, καθώς και έντεκα πόλεις της Τρωάδας και της Αιολίδας.

Όπως είναι φυσικό, αυτό δεν θα ήταν εφικτό, αν πρώτα δεν είχε εξασφαλίσει την ουδετερότητα του Τισσαφέρνη, γνωρίζοντας ότι μεταξύ των δυο σατραπών επικρατούσε καχυποψία. Έτσι, οι δυο σατράπες, διαπιστώνοντας τις επιτυχίες του Δερκυλίδα, δεν διακινδύνευσαν σε καμιά περίπτωση να συγκρουστούν μαζί του, αντίθετα σύνηψαν ανακωχή. Ειδικότερα, ο Δερκυλίδας από την πλευρά του ζητούσε να παραχωρηθεί ανεξαρτησία στις ιωνικές πόλεις, ενώ οι σατράπες να απομακρυνθούν οι Σπαρτιάτες αρμοστές αυτών των πόλεων. Ωστόσο, μέχρι να κοινοποιηθούν οι προτάσεις και να ληφθούν οι κατάλληλες αποφάσεις, θα επικρατούσε ανακωχή.

Παράλληλα, στην περιοχή της ηπειρωτικής Ελλάδας ο βασιλιάς Άγις Β’ εκστράτευε, επιτυχώς, εναντίον της Ήλιδας, την οποία και τελικά λεηλάτησε. Εν συνεχεία, και συγκεκριμένα μετά την λήξη του πολέμου, κατευθύνθηκε στους Δελφούς, με σκοπό να αφιερώσει στον θεό το 1/10 των λαφύρων, αλλά στην πορεία ασθένησε, με αποτέλεσμα το θάνατο του. Έτσι, τον διαδέχτηκε ο ετεροθαλής αδελφός του Αγησίλαος, ο οποίος είχε κυρίως την υποστήριξη του στρατηγού Λύσανδρου.

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 76 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.