Πέμπτη, 05 Ιουλίου 2018

Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι [#81]

Α’ Μέρος

«Οι Τριακοντούτεις Σπονδές».

Η προσχώρηση των Μεγάρων στην Αθηναϊκή Συμμαχία ήταν μια ενέργεια που δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει θετικά η Κόρινθος, γιατί έπληττε τα συμφέροντα της, με αποτέλεσμα την αναπόφευκτη σύγκρουση των δυο αυτών δυνάμεων σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.

Οι αντίπαλες δυνάμεις αποτελούντο από την μια πλευρά από την Αθήνα και τα Μέγαρα, και από την άλλη από την Κόρινθο και την Αίγινα, που εν των μεταξύ είχαν ταχθεί με το μέρος των Πελοποννήσιων. Ακολουθεί σύρραξη των δυο αντιμαχόμενων πλευρών επί θαλάσσης, κατά την οποία στέφονται νικητές οι Αθηναίοι, παρόλο που οι δυνάμεις τους μάχονταν σε τρία μέτωπα (Αίγυπτο, Αίγινα, Μέγαρα).

Ωστόσο, η Σπάρτη, βλέποντας τους συμμάχους της να πολεμούν εναντίον των αντιπάλων της, δεν μπορούσε να μείνει αμέτοχη. Ήδη η μη συμμετοχή της είχε προκαλέσει αρνητικά σχόλια. Έτσι, τώρα έπρεπε να αποδείξει ότι έχει υπερβεί τα εσωτερικά της προβλήματα και ήταν πλέον έτοιμη να αναδειχθεί και πάλι σε ηγέτιδα δύναμη.

Τα γεγονότα αυτά έμειναν γνωστά ως Α’ Πελοποννησιακός Πόλεμος, σε αντιδιαστολή με τον κατεξοχήν Πελοποννησιακό Πόλεμο που εξερράγη είκοσι έτη αργότερα.

Πιο συγκεκριμένα, η αφορμή για την εμπλοκή της Σπάρτης δόθηκε από τους Φωκείς, οι οποίοι πραγματοποίησαν επίθεση σε τρεις πόλεις της Δωρίδας, στην κεντρική Ελλάδα δηλαδή, από τις οποίες οι Σπαρτιάτες θεωρούσαν ότι έλκυαν την καταγωγή τους. Τυπικά ο πόλεμος εξερράγη τότε, δηλαδή το 458/7 π.Χ., αν και ουσιαστικά είχε προηγηθεί η έναρξη του, με την αποσκίρτηση των Μεγάρων.

Έτσι, η Σπάρτη απέστειλε 1.500 οπλίτες και 10.000 συμμάχους στην Δωρίδα, όπου αποκατέστησαν την τάξη. Εντούτοις, οι Αθηναίοι είχαν προβεί στο κλείσιμο του περάσματος των Γερανείων και της Μεγαρίδας, με αποτέλεσμα ο μοναδικός δρόμος επιστροφής να είναι αναπόφευκτα διαμέσου της Βοιωτίας. Όπως είναι φυσικό, η μεγάλη αυτή δύναμη των Πελοποννησίων δεν είχε συγκεντρωθεί για να αποκρούσει μόνο τους αδύναμους Φωκείς, καθώς πραγματικός στόχος  των Σπαρτιατών ήταν η Αθήνα.

Η μάχη έλαβε χώρα στην Τανάγρα το 457 π.Χ. και παραμένει αξιοσημείωτο ότι χαρακτηρίστηκε ως μια από τις πρώτες μεγάλες εμφύλιες συγκρούσεις μετά τα Μηδικά. Οι Αθηναίοι από την πλευρά τους κινητοποίησαν 14.000 οπλίτες και 1.000 Αργείους, στρατοπεδεύοντας έξω από την Τανάγρα. Επίσης, μαζί τους συντάχθκαν και οι Θεσσαλοί ιππείς. Στο αντίπαλο στρατόπεδο, εκτός από τους Σπαρτιάτες και τους Πελοποννήσιους συμμάχους τους, παρατάχθηκαν και δυνάμεις Βοιωτών, καθώς και το ιππικό των Θηβαίων.

Η μάχη που ακολούθησε διήρκησε δυο ημέρες και πράγματι υπήρξε σφοδρή και πολύνεκρη. Ωστόσο, το θεσσαλικό ιππικό, κατά την δεύτερη ημέρα, αποσκίρτησε στο αντίπαλο στρατόπεδο. Αν και με μεγάλη δυσκολία, νικητές στέφθηκαν οι Πελοποννήσιοι, οι οποίοι προκάλεσαν καταστροφές στην Μεγαρίδα κατά την αποχώρηση τους. Η νίκη, βέβαια, των Σπαρτιατών και των συμμάχων τους δεν μπορούσε να θεωρηθεί στρατιωτική επιτυχία ουσιαστικά, καθώς στην προκειμένη περίπτωση δεν επλήγησαν στρατιωτικοί στόχοι, ενώ η Βοιωτία έμεινε αβοήθητη.

Δυο μήνες αργότερα οι Αθηναίοι, υπό τον στρατηγό Μυρωνίδη, νίκησαν τους Βοιωτούς στην περιοχή των Οινόφυτων. Η νίκη αυτή ήταν μεγίστης σημασίας, αφού με τον τρόπο αυτό ο Μυρωνίδης εξασφάλισε τα βόρεια σύνορα της πόλης των Αθηνών, με την εγκατάσταση δημοκρατικών κυβερνήσεων στην Βοιωτία, μηδέ της Θήβας εξαιρουμένης, επεκτείνοντας παράλληλα την αθηναϊκή ηγεμονία τόσο στην κεντρική Ελλάδα, όσο και στην Φωκίδα και στους Οπούντιους Λοκρούς.

Η Αίγινα, ωστόσο, αντιλαμβανόμενη ότι οι νέοι της σύμμαχοι δεν ήταν σε θέση να την βοηθήσουν, προέβη σε συνθηκολόγηση, ενώ παράλληλα αναγκάστηκε να παραδώσει τον στόλο της, να κατεδαφίσει τα τείχη της και να καταστεί φόρου υποτελής.

Εν συνεχεία, το 453 π.Χ. ο Αθηναίος ναύαρχος Τολμίδης, επικεφαλής 50 τριήρεων και 4.000 οπλιτών, πραγματοποίησε εκστρατεία στα παράλια της Λακωνίας. Σε πρώτη φάση κατέλαβε την παραλιακή πόλη των Βοιών, τα Κύθηρα και την Μεθώνη. Έπειτα κατέστρεψε το Γύθειο, επεκτείνοντας την επιρροή της Αθήνας δυτικότερα, στο Ιόνιο και στον Κορινθιακό Κόλπο, με αποτέλεσμα ο κλοιός γύρω από την αντίπαλη πόλη να σφίξει ακόμη περισσότερο.

Το επόμενο έτος ακολούθησε σύγκρουση του Περικλή με τους Σικυώνιους, όπου λεηλάτησε την ύπαιθρο χώρα και επιδόθηκε σε πολιορκία της πόλης τους. Εντούτοις, ο ερχομός των Σπαρτιατών προς βοήθεια των πολιορκημένων τον ανάγκασε να λύσει την πολιορκία του, στρεφόμενος προς την Αχαΐα και την Ακαρνανία, τις οποίες προσάρτησε στην Αθηναϊκή Συμμαχία.

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 73 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.