Πέμπτη, 24 Μαΐου 2018

Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι [#75]

Β’ Μέρος

Η μάχη των Πλαταιών.

 

Όλα βρίσκονταν κάτω από τον έλεγχο των Εφόρων. Έτσι, έγινε γενική επιστράτευση και μέσα σε κλίμα απόλυτης μυστικότητας, ετοιμάστηκαν σε μια νύχτα και εκστράτευσαν πέντε χιλιάδες «Όμοιοι», τριάντα πέντε χιλιάδες είλωτες και πέντε χιλιάδες περίοικοι.

Αξιοσημείωτο παραμένει, δε, ότι όταν οι απεσταλμένοι της Αθήνας και των άλλων πόλεων πληροφορήθηκαν το πρωινό της επόμενης μέρας ότι ο σπαρτιατικός στρατός βρισκόταν ήδη στο Ορέστειον, στο Μαίναλο έμειναν εμβρόντητοι, όχι μόνο για την ταχύτητα της επιστράτευσης μιας τόσο μεγάλης στρατιωτικής δύναμης, αλλά και γιατί όλα αυτά έγιναν δίχως να αντιληφθεί κανείς τίποτε.

Την στιγμή που ο Μαρδόνιος κατέστρεφε την Αττική για δεύτερη φορά, πληροφορήθηκε τις κινήσεις των Ελλήνων. Αμέσως υποχώρησε με προορισμό την Βοιωτία, στις όχθες του ποταμού Ασωπού, όπου και έστησε το στρατόπεδο του. Στόχος του ήταν να παρασύρει τους Έλληνες σε έδαφος κατάλληλο για την ανάπτυξη του ιππικού του.

Ακολούθως, στην Ελευσίνα ενώθηκαν οι δυνάμεις των Πελοποννήσιων και των υπόλοιπων Ελλήνων, και αφού τέλεσαν τις καθιερωμένες θυσίες τους, πορεύτηκαν προς τις Πλαταιές. Το γενικό πρόσταγμα το είχε ο αντιβασιλέας Παυσανίας, ο οποίος μαζί με τον εξάδελφο του Ευρυάνακτα συστράτευσε τους Δωριείς.

Μαζί τους παρατάχθηκαν σύμμαχοι από την Πελοπόννησο (1.500 Τεγεάτες, 5.000 Κορίνθιοι, 3.000 Σικυώνιοι, 800 Επιδαύριοι, 600 Ορχομένιοι, 1.000 Τροιζήνιοι, 200 Λεπρεάτες, 300 Ερμιονείς, 400 Μυκηναίοι και Τιρύνθιοι), την Εύβοια (600 Ερετριείς και Στυρείς και 400 Χαλκιδείς), την Αίγινα (500 Αιγινήτες), την δυτική Στερεά (500 Αμβρακιώτες, 800 Λευκάδιοι και Ανακτόριοι και 200 Παλείς), 300 Ποτιδαιάτες, 1.000 Φλειάσιοι, 3.000 Μεγαρείς, 600 Πλαταιείς και 8.000 Αθηναίοι οπλίτες υπό τον Αριστείδη. Το δεξί τιμητικό κέρας, φυσικά, κράτησαν οι Σπαρτιάτες και οι Τεγεάτες, ενώ στο αριστερό τοποθετήθηκαν οι Αθηναίοι με τους Πλαταιείς. Η υπόλοιπη στρατιωτική δύναμη παρατάχθηκε στον κεντρικό τομέα.

Απέναντι από τους Σπαρτιάτες παρατάχθηκαν οι Πέρσες, με μια δύναμη περίπου 20.000 στρατιωτών, και απέναντι από τους Αθηναίους οι Έλληνες σύμμαχοι των Περσών, με κυριότερους τους Βοιωτούς. Ο υπόλοιπος περσικός στρατός αποτελείτο από Μήδους, Βάκτριους, Ινδούς και Σάκες. Ο Παυσανίας, δε, γνωρίζοντας ότι ο Μαρδόνιος θα εκμεταλλευόταν το ιππικό του, δεν στρατοπέδευσε στην πεδιάδα, αλλά στις πλαγιές του Κιθαιρώνα, μεταξύ των αρχαίων Ερυθρών και των Υσιών, για να αποφύγει τυχόν εχθρικές επιδρομές.

Ωστόσο, ο Μαρδόνιος έστειλε το ιππικό του εναντίον των αντιπάλων του, στα πλαίσια μιας αναγνωριστικής επίθεσης. Ειδικότερα, οι πιο ευάλωτοι στο στρατόπεδο, λόγω θέσης, ήταν οι Μεγαρείς, οι οποίοι και δέχθηκαν την επίθεση του ιππικού. Από την άλλη πλευρά οι Μεγαρείς επιδείκνυαν σθεναρή αντίσταση, αλλά δεν θα άντεχαν για πολύ ακόμη την επίθεση των ιππέων του Μασίστιου. Έτσι, ζήτησαν την συνδρομή του Παυσανία, λέγοντας ότι δεν θα κατάφερναν να αντέξουν μόνοι τους την επίθεση του περσικού ιππικού. Αμέσως, ο Παυσανίας απέστειλε τριακόσιους Αθηναίους οπλίτες υπό τον Ολυμπιόδωρο του Λάμπωνα, μεταξύ των οποίων υπήρχαν και τοξότες, ώστε να αποκρούσουν τους ιππείς.

Η άφιξη των Αθηναίων αποδείχθηκε καταλυτική, καθώς μαζί με τους Μεγαρείς κατάφεραν να υπερισχύσουν μετά την πολύωρη μάχη. Στο σημείο αυτό αρχαίες πηγές αναφέρουν ότι κατά την προηγηθείσα συμπλοκή σκοτώθηκε ο γενναίος Μασίστιος, γύρω από το σώμα του οποίου ξέσπασε σφοδρότατη μάχη. Αρχικά οι Έλληνες φάνηκε να μειονεκτούν, αλλά αφού έφτασαν ενισχύσεις ανάγκασαν τους Πέρσες να υποχωρήσουν, εγκαταλείποντας το σώμα του αρχηγού τους.

Η έκβαση της συμπλοκής άφησε τον Παυσανία ικανοποιημένο, καθώς οι Έλληνες κατάφεραν να αντιμετωπίσουν επιτυχώς το ιππικό των Περσών, διατηρώντας παράλληλα τις θέσεις τους αλώβητες. Ωστόσο, μάλλον με αφορμή αυτή την μικρή επιτυχία, αποφάσισε να μετακινήσει το στρατόπεδο του σε θέση που δεν ήταν και τόσο ευνοϊκή, καθώς άφηνε ακάλυπτο το πέρασμα των Δρυός Κεφαλών, από όπου έρχονταν και τα εφόδια τους, ενώ το περσικό ιππικό είχε την δυνατότητα να αναπτυχθεί αποτελεσματικότερα. Παρόλα αυτά, το στράτευμα μετατοπίστηκε πλησίον του ηρώου του Ανδροκράτη και της πηγής Γαργαφίας.

Ο Μαρδόνιος με την σειρά του, βλέποντας την κίνηση αυτή των Ελλήνων, διέταξε και τους δικούς του άνδρες να μεταφερθούν απέναντι από τους Έλληνες, αλλά από την αντίπερα όχθη του Ασωπού ποταμού. Έκτοτε, τήρησε στάση αναμονής, αποσκοπώντας στον εκνευρισμό και στην κούραση των αντιπάλων του. Ωστόσο, μετά το πέρας ολίγων ημερών κατόρθωσε να καταλάβει το πέρασμα των Δρυός Κεφαλών, σκοτώνοντας τα υποζύγια και ανθρώπους της εφοδιοπομπής, που κατά τύχη το διέσχιζαν εκείνο το βράδυ.

 

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 57 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.