Πέμπτη, 03 Μαΐου 2018

Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι [#72]

Β’ Μέρος

Η ναυμαχία της Σαλαμίνας.

 

Οι Έλληνες βλέποντας τα πολυάριθμα πλοία των Περσών, φοβήθηκαν και αποφάσισαν να αποχωρήσουν για να ανασυνταχθούν εκ νέου στον Ισθμό. Ο Θεμιστοκλής, τότε, προέβη σε μια παράτολμη πράξη, της οποίας το αποτέλεσμα ήταν η μεγαλειώδης νίκη, αλλά και η οποία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως πράξη εσχάτης προδοσίας.

Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, έστειλε τον δούλο Σίκκινο στον βασιλιά των Περσών, Ξέρξη, για να του πει εκ μέρους του ότι οι Έλληνες ετοιμάζονταν να φύγουν, καθώς και ότι αυτή ήταν η κατάλληλη στιγμή για να τους χτυπήσει, κυκλώνοντας τους με τα πλοία του. Πράγματι, ο Ξέρξης ενθουσιάστηκε τότε, πιστεύοντας ότι στο πρόσωπο του Θεμιστοκλή είχε βρει έναν σύμμαχο.

Αμέσως, ο Πέρσης βασιλιάς διέταξε μια δύναμη διακοσίων πλοίων του να κυκλώσουν τα ελληνικά πλοία, περιπλέοντας την Σαλαμίνα. Ο Αριστείδης, που επέστρεφε την στιγμή εκείνη από την Αίγινα, όπου είχε μεταβεί για να φέρει τα αγάλματα των Αιακιδών, βρέθηκε προ εκπλήξεως όταν συνειδητοποίησε ότι τα περσικά πλοία είχαν αποκλείσει τα  στενά. Συνάντησε τον Θεμιστοκλή, ανακοινώνοντας του την κυκλωτική κίνηση των Περσών. Η τηνιακή τριήρης υπό τον Παναίτιο, η οποία μόλις είχε αυτομολήσει, επιβεβαίωσε τα λεγόμενα του Αριστείδη.

Το σχέδιο του Θεμιστοκλή μόλις είχε πετύχει. Οι Έλληνες, που πριν από λίγο λογομαχούσαν και ετοιμάζονταν να αποχωρήσουν, στο άκουσμα της κύκλωσης τους όρμησαν στα πλοία τους. Τώρα, με αξιοθαύμαστη ταχύτητα και ετοιμότητα, απέπλεαν για την ναυμαχία. Ξημέρωνε η 28η ή 19η Σεπτεμβρίου του 480 π.Χ., μια από τις ενδοξότερες ημέρες της Ελληνικής Ιστορίας.

Τα περσικά πλοία ήταν πιο ελαφριά και πιο ευέλικτα στις μάχες ανοιχτής θαλάσσης από τα ελληνικά. Ωστόσο, ο εχθρός δεν σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει το πλεονέκτημα του αυτό, με αποτέλεσμα να το εκμεταλλευτεί ο Θεμιστοκλής. Έτσι, οι Πέρσες έπεσαν μόνοι τους στην παγίδα που τους είχε στήσει. Άλλωστε, ο περσικός στόλος ήταν εμφανώς μειωμένος μετά τις ταλαιπωρίες που είχε υποστεί στο Αρτεμίσιο, με αποτέλεσμα να υπάρχει αριθμητικά κάποια σχετική ισορροπία μεταξύ των αντιπάλων.

Σημαντικό είναι, δε, ότι τα περσικά πλοία μετέφεραν περίπου μια δύναμη σαράντα πολεμιστών και τοξοτών, αλλά οι κυβερνήτες τους ήταν Πέρσες αξιωματούχοι, οι οποίοι δεν είχαν ουδεμία σχέση ούτε με την θάλασσα, ούτε με τις ναυμαχίες. Η τοποθέτηση τους, παράλληλα, σήμαινε ότι ο Ξέρξης δεν είχε εμπιστοσύνη στους υπηκόους του. 

Οι Έλληνες παρατάχθηκαν με απόλυτη τάξη απέναντι στον ήδη παρατεταγμένο στόλο του Ξέρξη. Στο αριστερό κέρας βρίσκονταν οι Αθηναίοι και στο δεξί κέρας, στην τιμητική δηλαδή θέση, είχαν τοποθετηθεί οι Μεγαρείς. Οι Πέρσες, ωστόσο, ήταν άυπνοι και ήδη εξαντλημένοι από την αρχή της ναυμαχίας, καθώς όλη την νύχτα ετοιμάζονταν για τον απόπλου από το Φάληρο, κωπηλατώντας επί ώρες μέχρι να παραταχθούν στο στενό.

Οι δυο στόλοι όρμησαν ο ένας εναντίον του άλλου με τρομερή μανία. Από την ελληνική πλευρά ήχησε ο παιάνας μέσα από τα στήθη των πολεμιστών της, που κωπηλατούσαν προς τη δόξα και την νίκη: «Ω παίδες Ελλήνων, ίτε, ελευθερούτε πατριδ’, ελευθερούτε δε παίδας γυναίκας θεών τε πατρώων έδη θήκας τε προγόνων. Νυν υπέρ πάντων ο αγών».   

 

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 40 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.