Πέμπτη, 15 Μαρτίου 2018

Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι [#65]

Γ’ Μέρος

Η μάχη των Θερμοπυλών.

«Ο Πέρσης βασιλιάς συνταράσσεται από το πρωτόγνωρο Σπαρτιατικό Ήθος».

 

Στο σημείο αυτό η ιστορική παράδοση αναφέρει ότι ο Ξέρξης έστειλε έναν ιππέα κατάσκοπο για να αποσπάσει πληροφορίες. Τότε, όπως πολύ χαρακτηριστικά μας πληροφορεί ο Ηρόδοτος, ο κατάσκοπος είδε μπροστά από το τείχος, το οποίο εκείνη την ημέρα φύλασσαν οι Σπαρτιάτες, άλλους να γυμνάζονται και άλλους να περιποιούνται την μακριά κόμη τους, δείχνοντας πλήρη αδιαφορία για το εχθρικό στράτευμα που βρισκόταν τόσο κοντά τους. Ακόμη, παρόλο που είχαν αντιληφθεί την παρουσία του κατασκόπου, ούτε τον συνέλαβαν, ούτε τον καταδίωξαν, αντιθέτως τον άφησαν να τους παρατηρεί ανενόχλητος.

Όταν ο Ξέρξης πληροφορήθηκε αυτές τις «περίεργες συνήθειες» παραξενεύτηκε πάρα πολύ και κάλεσε τον Δημάρατο να του εξηγήσει γιατί οι Έλληνες συμπεριφέρονταν με αυτό τον τρόπο. Οι Σπαρτιάτες γυμνάζονταν και χτενίζονταν σαν να μην υπολόγιζαν καθόλου το γεγονός ότι βρίσκονταν σε πολεμική επιχείρηση. Αντιθέτως, συμπεριφέρονταν σαν να ακολουθούσαν ένα καθημερινό πρόγραμμα του δημόσιου, σπαρτιατικού βίου.

Ωστόσο, η απάντηση του Δημάρατου προξένησε στον Πέρση βασιλιά ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση, καθώς του είπε ότι οι Σπαρτιάτεςβρίσκονταν εκεί για να πολεμήσουν και αν χρειαστεί να πεθάνουν, αρκεί να τον εμποδίσουν να περάσει από τα Στενά. Ακόμα, του είπε ότι περιποιούνται την κόμη τους όταν νιώθουν ότι κινδυνεύει η ζωή τους, γιατί αυτή είναι η συνήθεια τους, και του εξήγησε ότι μπροστά του δεν έχει κάποιους απλούς οπλίτες, αλλά τους καλύτερους των Ελλήνων και τους πιο γενναίους. Παράλληλα, προσέθεσε, απευθυνόμενος στον Ξέρξη: «Αν καταστρέψεις αυτούς και τους υπόλοιπους στην Σπάρτη, δεν υπάρχει, βασιλιά, κανένα άλλο έθνος από τους ανθρώπους που θα τολμήσει να σηκώσει χέρι εναντίον σου!».

Όλα αυτά, όμως, ακούγονταν πολύ παράξενα και πρωτόγνωρα στον Ξέρξη, αφού δεν μπορούσε να καταλάβει πως μια τόσο μικρή δύναμη θα αποφάσιζε τελικά να αναμετρηθεί με την πολυάριθμη πολεμική του μηχανή.Παρόλα αυτά ο Πέρσης βασιλιάς περίμενε μερικές ημέρες, ελπίζοντας ότι οι Έλληνες θα φοβηθούν και θα φύγουν στην θέα του πολυάριθμου στρατού του. Μάταια, όμως, καθώς εκείνοι παρέμειναν σταθεροί στην θέση τους. Ωστόσο, τα λόγια του Δημάρατου είχαν αρχίσει να τον προβληματίζουν μετά την πάροδο της τέταρτης ημέρας, καθώς καμιά κίνηση για συνθηκολόγηση ή υποχώρηση δεν γινόταν από την ελληνική πλευρά.

Άξια θαυμασμού, αλλά και ενδεικτική του σπαρτιατικού ήθους, είναι η πληροφορία ότι όταν ένας ντόπιος ανέφερε στους Έλληνες ότι η περσική δύναμη ήταν τόσο μεγάλη, που οι στρατιώτες της με τα βέλη τους θα σκέπαζαν τον ήλιο, ένας Σπαρτιάτης, ο Διηνέκης, αποκρίθηκε ότι θα ήταν καλύτερα έτσι, γιατί θα πολεμούσαν στην σκιά!

Το πρωινό της πέμπτης ημέρας ο Ξέρξης αποφάσισε να αποστείλει κήρυκες στον βασιλιά Λεωνίδα, για να του ζητήσει να ταχθεί με το μέρος του, υποσχόμενος ταυτόχρονα ότι θα τον βοηθούσε να αποκτήσει την πλήρη εξουσία της Ελλάδας, καθιστώντας τον απόλυτο μονάρχη της. Η απάντηση του Λεωνίδα, ωστόσο, ήταν αντάξια της ανδρείας και της φιλοπατρίας του, αποκρινόμενος ότι προτιμούσε να πεθάνει, παρά να γίνει μονάρχης των Ελλήνων. Παράλληλα, κατηγόρησε ευθέως τον Πέρση βασιλιά ότι διεκδικούσε ξένες χώρες και του κατέστησε σαφές ότι ο ίδιος είχε μάθει να αποκτά εδάφη με την ανδρεία και όχι με την δειλία.

Ο Πλούταρχος, συγκεκριμένα, μας μεταφέρει τα λόγια του μεγάλου Σπαρτιάτη βασιλιά: «Αν μπορούσες να καταλάβεις το τι είναι καλό στην ζωή, δεν θα επιθυμούσες ξένα πράγματα. Για εμένα είναι καλύτερο να πεθάνω για την Ελλάδα, παρά να είμαι μονάρχης στους ομοφύλους μου. Όσο για την χώρα που υπόσχεσαι να μας δώσεις, και θα είναι μεγαλύτερη από την σημερινή Ελλάδα, πρέπει να ξέρεις ότι οι Έλληνες έμαθαν από τους πατέρες τους να αποκτούν εδάφη με την ανδρεία και όχι με την δειλία».

Ο Ξέρξης, τότε, απευθυνόμενος στον Δημάρατο, είπε με όση έπαρση τον διακατείχε ότι οι Έλληνες για να σωθούν θα πρέπει να τρέξουν πιο γρήγορα από τα άλογα του, με τον συνομιλητή του να του επισημαίνει για ακόμη μια φορά ότι οι φήμες που ακούγονταν για τους Σπαρτιάτες δεν ήταν καθόλου υπερβολικές. Αμέσως, έστειλε για δεύτερη φορά έναν κήρυκα στον Λεωνίδα, επαναλαμβάνοντας την υπόσχεση του και ζητώντας του να παραδώσει τα όπλα, για να λάβει την υπερήφανη και ιστορική απάντηση: «ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ!».

 

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 41 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.