Παρασκευή, 26 Ιανουαρίου 2018

Παραδοσιακά Μονοπάτια [#59]

Εικόνα: Αριστερά κάτω, Ελληνίδα αγρότισσα από την Μπάλτζα Μακεδονίας, ζωγραφισμένη από τον NicolasSperling το 1930. Αριστερά πάνω, σύγχρονη γυναίκα με την παραδοσιακή ενδυμασία ίδιου χαρακτήρα, από την περιοχή Δρυμός Θεσσαλονίκης. Δεξιά πάνω & κάτω, γυναίκες του Δρυμού σήμερα, με την ίδια παραδοσιακή ελληνική φορεσιά, χορεύοντας τον τοπικό χορό «Η Παναϊώτα».

 

Η παραδοσιακή γυναικεία φορεσιά της Μπάλτζας και του Δρυμού συναντάται σε χωριά βόρεια της Θεσσαλονίκης από τον 19ο αιώνα και νωρίτερα. Η ίδια η ενδυμασία έχει λάβει την ονομασία της από τα ομώνυμα χωριά Μπάλτζα (Μελισσοχώρι) και Δρυμός. Όπως πάμπολλες ελληνικές παραδοσιακές ενδυμασίες, είναι χαρακτηριστική για την ιδιαιτερότητα στα κεντήματα και τα στολίδια της, για την λεπτότητα της ύφανσης της, για την αισθητική της που ταυτίζεται με τον τοπικό της χαρακτήρα. Σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία, οι ντόπιοι φορούσαν τις παραδοσιακές ενδυμασίες στον γάμο τους και σε εορταστικές εκδηλώσεις μέχρι και την δεκαετία του 1960 ή και αργότερα, παρόλο που τα χωριά βρίσκονταν πολύ κοντά με το μεγάλο αστικό κέντρο της Θεσσαλονίκης. Διατήρησαν, έτσι, σθεναρά τις παραδόσεις και τον τοπικό χαρακτήρα.

Βασικό τμήμα της ενδυμασίας της Μπάλτζας και του Δρυμού για τις γυναίκες είναι ο σαγιάς σε γαλάζιες αποχρώσεις, το κομμάτι εκείνο που αγκαλιάζει τους ώμους της κοπέλας. Ο σαγιάς λεγόταν αλλιώς ντουλαμάς ή γουνέλα. Η φορεσιά, επίσης, αποτελείται από το πουκάμισο, το νυφικό αλατζά ή τον καμχά, το κοντόσι, το ζουνάρι, τη φούτα, τις κάλτσες και τα βιδέλα, δηλαδή τα παπούτσια που ήταν γουρουνοτσάρουχα επί Τουρκοκρατίας.

Ο κεφαλόδεσμος σχηματιζόταν με το μαντήλι, τη ρέντα ή το ριντούδι και το άσπρο πισκίρι. Το ριντούδι το φορούσαν οι μεγαλύτερες σε ηλικία γυναίκες, ενώ τη ρέντα τη φορούσαν οι νέες και οι νιόπαντρες. Το ριντούδι, επίσης, ήταν σχετικά κοντό, ενώ η ρέντα έφτανε όπισθεν ως τον ποδόγυρο. Οι νύφες φορούσαν πάντοτε ένα νυφικό πέπλο, το λεγόμενο πόσκεπο ή σκεπούδι. Το μαντήλι του κεφαλόδεσμου ήταν αγοραστό από την Κωνσταντινούπολη και συνήθως βυσσινί σκούρο και μάλλινης σύστασης, με σταμπωτό άνθινο διάκοσμο.Ο λαιμός των γυναικών στολιζόταν με το ασημογιόρντανο, το στήθος με την κορδέλα, η ποδιά με τα παραδένια και ο κεφαλόδεσμος με την ασημόφουντα, τα καραγρόσια, το σουργούτσι, τα σκουλαρίκια. Τα υπόλοιπα κοσμήματα της παραδοσιακής φορεσιάς ήταν τα μπελετζίκια, δηλαδή τα βραχιόλια, και διάφορα δαχτυλίδια.

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 27 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.