Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017

Ο Εθνικισμός στην Τέχνη - 2ος κύκλος [#30]

Μελαγχολία

 

Ο συγκεκριμένος αναγεννησιακός πίνακας είναι ένας από τους πιο γνωστούς του Λορέντζο Λόττο και εικονίζει έναν ευγενή, ο οποίος είναι βυθισμένος στην μελέτη. Παρατηρώντας αναλυτικότερα τον πίνακα, διακρίνουμε πληθώρα συμβολικών αντικειμένων.

Ειδικότερα, το φως που έρχεται από τα δεξιά πέφτει στο ωχρό πρόσωπο του αριστοκράτη με τις έντονες γραμμές, καθώς και στο τραπέζι και στα αντικείμενα που βρίσκονται σε αυτό, δηλαδή στο λαούτο, την σαύρα και τα ροδοπέταλα. Ο πίνακας διακρίνεται για την βαθιά ένταση του νέου, με την αγωνιώδη έκφραση στο πρόσωπο και τα λεπτά και ωχρά χέρια.

Το λαούτο και το κέρας που βρίσκονται πίσω από τον νέο αποτελούν αναφορά στην αδιαφορία του για την μουσική και το κυνήγι, που είναι βασικά χαρακτηριστικά της νεότητας. Το ερπετό, ένα ψυχρόαιμο ζώο, αντανακλά την φύση του νεαρού, που είναι εσωστρεφής, απόμακρή και ψυχρή, ενώ τα ροδοπέταλα πάνω στο τραπέζι έχουν να κάνουν με μια δοξασία του 16ου αιώνα, σύμφωνα με την οποία τα πέταλα λουλουδιών θεράπευαν έναν ασθενή που έπασχε από μελαγχολία.

Με αφορμή αυτόν τον σκοτεινό και μελαγχολικό πίνακα, δεν μπορούμε παρά να αναφερθούμε στην μελαγχολία, η οποία μαζί με την κατάθλιψη αποτελεί την βασική νόσο του σύγχρονου δυτικού κόσμου. Επάρκεια υλικών αγαθών, άνεση, ασφάλεια, ειρήνη. Αυτές οι λέξεις χαρακτηρίζουν τα τελευταία χρόνια τον σύγχρονο δυτικό κόσμο. Και όμως, πολλαπλασιάζονται οι αυτοκτονίες, οι απόπειρες αυτοχειρίας, τα κρούσματα κατάθλιψης.

Ο βασικός λόγος είναι ένας. Οι άνθρωποι, έχοντας χάσει τις ηθικές αξίες και έχοντας απομακρυνθεί από έναν λιτό τρόπο ζωής, έχουν χάσει και τον σκοπό ύπαρξής τους, που είναι το κυνήγι της αρετής. Αυτή η συνεχής ανηφόρα, η δύσκολη πορεία προς τα πάνω, που απαιτεί μεγάλη καρδιά, ισχυρό νου, γερό σώμα και καθαρή συνείδηση. Οι λαοί του δυτικού κόσμου έχουν μετατραπεί ως επί το πλείστον σε μαζανθρώπους, των οποίων η μόνη επιδίωξη είναι η απόκτηση υλικών αγαθών. Και η λανθασμένη οπτική τους είναι αυτή που τους οδηγεί στην μελαγχολία, όταν αντικρύζουν την πλάνη τους.

Αντίδοτο, λοιπόν, στην κατάθλιψη είναι η κατάφαση στην ζωή, μέσα από τον διαρκή αγώνα, την συνεχή ανάβαση για την κατάκτηση της αρετής. Δεν είναι δρόμος εύκολος, ούτε στρωτός, όπως έλεγε η Αρετή στον Ηρακλή, αλλά αυτός ο δρόμος είναι που τελικά οδηγεί στην ευδαιμονία και διαλύει την μελαγχολία.

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 54 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.