Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

Ημέρα Λειτουργίας Μετώπου Νεολαίας

Ομιλία με θέμα: «Φερντινάντ Σελίν»

 

Το Σάββατο, 27 Μαΐου 2017, κατά την καθιερωμένη συνάντηση των μελών του Μετώπου Νεολαίας πραγματοποιήθηκε ομιλία με θέμα την ζωή και το έργο του εξαίρετου λογοτέχνη και πεζογράφου του 20ου αιώνα, Φερντινάντ Σελίν.

Ο Σελίν, κατά κόσμον Λουί Φερντινάντ Ωγκύστ Ντετούς, γεννήθηκε στις 27 Μαΐου του 1894 στο Κουρμπβουά και υπήρξε σπουδαίος συγγραφέας, δοκιμιογράφος, μυθιστοριογράφος, φυλλαδιογράφος και ιατρός. Το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής του ηλικίας το πέρασε στο κέντρο της παρισινής πρωτεύουσας, και συγκεκριμένα στην συνοικία της Όπερας, όπου είχε την ευκαιρία να γνωρίσει και να ζήσει από κοντά την ζωή των αναπτυσσόμενων μεγαλουπόλεων των αρχών του 20ου αιώνα.

Άρχισε να εργάζεται από την περίοδο της εφηβείας, αλλά το 1912 κατετάγη εθελοντικά στο Γαλλικό Ιππικό. Κατά την διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου ο Σελίν ήταν λοχίας του 12ου Συντάγματος Θωρακοφόρων του Ιππικού, γεγονός το οποίο θα διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην μετέπειτα διαμόρφωση του χαρακτήρα και των αντιλήψεων του. Κατά τους πρώτους μήνες των πολεμικών επιχειρήσεων το Σύνταγμα του μάχεται στο μέτωπο της Δυτικής Φλάνδρας, όπου ο Σελίν υπηρετούσε ως στρατιωτικός σύνδεσμος σε ένα πολύ ιδιαίτερο και νευραλγικό τομέα. Εντούτοις, τον Νοέμβριο του 1914 θα τραυματιστεί πολύ σοβαρά στο χέρι. Για τις υπηρεσίες του αυτές θα παρασημοφορηθεί δυο φορές, λαμβάνοντας μεταξύ άλλων και τον πολεμικό σταυρό. Ο τραυματισμός του, όμως, θα του προκαλέσει μια αναπηρία της τάξεως του 75%,  με αποτέλεσμα να κριθεί ότι δεν μπορεί να συμμετέχει πλέον στις πολεμικές επιχειρήσεις. Έτσι, το 1915 αποστέλλεται στο προξενείο του Λονδίνου, στα γαλλικά γραφεία διαβατηρίων

Εν συνεχεία, το 1916στέλνεται στο Καμερούνως εκπρόσωπος της εταιρείας που εργαζόταν, με την ιδιότητα του επόπτη φυτειών, όπου και θα παραμείνει για ένα χρόνο. Το 1917 επιστρέφει στην Γαλλία και εγκαθίσταται στην Ρεν, πόλη της γαλλικής Βρετάνης. Εκεί, πραγματοποιεί σπουδές στο Πανεπιστήμιο με αντικείμενο την Ιατρική, επιδεικνύοντας τρομερό ενδιαφέρον για τους κανόνες υγιεινής. Το 1932 θα εκδώσει το πρώτο του αριστουργηματικό έργο, το μυθιστόρημα «Ταξίδι στην Άκρη της Νύχτας».Το βιβλίο του Φερντινάντ Ντετούς θα γνωρίσει πολύ μεγάλη επιτυχία και ο ίδιος θα γίνει πλέον γνωστός με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο «Σελίν», όπου θα τον καταξιώσει στο γαλλικό, λογοτεχνικό στερέωμα του Μεσοπολέμου.

Ουσιαστικά, το «Ταξίδι στην άκρη της Νύχτας»βασίζεται σε βιογραφικά στοιχεία του ίδιου του δημιουργού, με πρωταγωνιστή τον νεαρό γιατρό Φερντινάντ Μπαρνταμύ. Ο ήρωας, κατά την διάρκεια της περιπλάνησης του, πραγματικά θα φτάσει στη «νύχτα» της ανθρώπινης φύσης, αλλά και του εαυτού του, και ο συγγραφέας με τρόπο αμίμητο και συγκλονιστικό, καυτηριάζει και λοιδορεί τους πάντες και τα πάντα, δεν παίρνει θέση σε τίποτα και αναδεικνύει κάθε φορά αλήθειες αδυσώπητες και θλιβερές, μέσα από την δίνη των κοινωνικών ανακατατάξεων της εποχής. Ο Σελίν ήταν ο πρώτος που μίλησε για την αποσπασματικότητα, την φρίκη και την σχιζοφρένεια της σύγχρονης ζωής. Σε μια Ευρώπη που όλα έχουν διαφθαρεί,δεν διστάζει να υποδείξει με τον πιο ανελέητο και ωμό τρόπο ως υπαίτιο της δυστυχίας και της κατάντιας του πολιτισμού μας τον ίδιο τον άνθρωπο.

Ο συγγραφέας, αναδεικνύοντας την φρικαλεότητα του πολέμου, την καταδυνάστευση της αποικιοκρατίας, την ανατέλλουσα δεσποτεία της Αμερικής και του τρόπου ζωής της, αλλά και την αποσάθρωση των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων, κατορθώνει να γράψει ένα ανεπανάληπτο αρνητικό έπος, όπως έγραψε ο Όργουελ, «ως διαμαρτυρία εναντίον της ίδιας της ζωής».Ουσιαστικά, το μυθιστόρημα αυτόείναι μια λυσσαλέα προσπάθεια να τοποθετήσει την συνείδηση ενός άντρα στο επίκεντρο ενός κόσμου που διαλύεται από την κεντρομόλο επιρροή του καπιταλισμού, του καταναλωτισμού και της ανηθικότητας.

Το «Το ταξίδι στην άκρη της Νύχτας» θα προταθεί για βράβευση με το βραβείο Goncourt. Παρόλες, όμως, τις αισιόδοξες προγνώσεις, την τεράστια επιτυχία των πωλήσεων και την ισχυρή στήριξη, η πλειοψηφία της αρμόδιας επιτροπής, τελικά, δεν το επιλέγει για βράβευση. Η πραγματικότητα, όμως, είναι ότι η απονομή του Goncourt στον Σελίν θα ήταν μια «βλασφημία» που δύσκολα θα ανεχόταν το γαλλικό, πνευματικό κατεστημένο, καθώς κάθε σελίδα του «Ταξιδιού» αποτελούσε και μια πρόκληση στα μικροαστικά ήθη της εποχής. Περί το 1933 θα λάβει χώρα η έκδοση του θεατρικού του έργου με τίτλο «Εκκλησία» και λίγο αργότερα θα ακολουθήσει η δημοσίευση ενός ακόμα έργου του, μυθιστορηματικού χαρακτήρα, υπό τον τίτλο «Θάνατος επί πιστώσει».

Στο διάστημα που ακολούθησε την πρώτη του συγγραφική επιτυχία υπήρξε έντονη προσπάθεια προσεταιρισμού του ταλαντούχου συγγραφέα από τους κύκλους της αριστεράς, με πλήθος προτάσεων να επισκεφτεί την ΕΣΣΔ. Ωστόσο, η εξέλιξη που ανέμεναν οι αριστεροί από αυτήν την προσέγγιση, δεν υπήρξε η αναμενόμενη. Έτσι, το 1936 θα προβεί στην συγγραφή του έργου του«MeaCulpa», μέσω του οποίου ασκούσε κριτική στον καπιταλισμό, στον κομμουνισμό και στις ιδέες που αυτός πρεσβεύει, καθώς και στο σοβιετικό σύστημα γενικότερα.

Ένα έτος αργότερα δημοσιεύει ένα ακόμα βιβλίο του με τίτλο «Φλυαρίες για μια σφαγή», το οποίο θα προκαλέσει, ενώ αμέσως μετά θα κυκλοφορήσει η «Σχολή των πτωμάτων». Ως απόρροια των πολιτικών του πεποιθήσεων προκύπτει η δημιουργία του τέταρτου ιδεολογικοπολιτικού του έργου με τίτλο «Χάλια Μαύρα», διάφορα κείμενα του οποίου θα δημοσιευτούν σε πλήθος ριζοσπαστικών εθνικιστικών εφημερίδων. Παράλληλα, θα υποστηρίξει δημόσια την οργάνωση της «Γαλλικής Λεγεώνας Εθελοντών» εναντίον του Μπολσεβικισμού, ενώ περί το 1944 θα έρθει πάλι στο προσκήνιο με το «Guignol's Band». Εντούτοις, τον Μάρτιο του 1945 καταφεύγει στην Δανία, όπου συλλαμβάνεται κατ’ απαίτηση των γαλλικών αρχών, περνώντας ενάμιση χρόνο στην φυλακή. Οι συνθήκες που έζησε ήταν εξαιρετικά αντίξοες, ενώ υπήρχε ταυτόχρονα και ο κίνδυνος έκδοσης του στην Γαλλία, ως κατηγορούμενος για εσχάτη προδοσία, κάτι που μπορεί να ισοδυναμούσε με την εκτέλεση του.

Παρόλα αυτά, η συγγραφική δραστηριότητα του δεν σταματάει εδώ. Τον Νοέμβριο του 1948 γράφει ένα μικρό κείμενο – απάντηση με τίτλο «A l'agité du bocal» στον  Ζαν – Πωλ Σαρτρ και ένα έτος αργότερα κυκλοφορεί το «Μακελειό», ένα μικρό αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα, με αντικείμενο τις εμπειρίες του Σελίν κατά την διάρκεια της παραμονής του στο στράτευμα.

Εντούτοις, το 1950 ο συγγραφέας θα καταδικαστεί σε ένα χρόνο φυλάκιση, καθώς επίσης και σε εθνική αναξιότητα, στέρηση μέρους της περιουσίας του και χρηματικό πρόστιμο ύψους 50.000 φράγκων. Ωστόσο, ο εθνικιστής δικηγόρος του Σελίν, Ζαν  Λουί Τιξιέ  Βινιανκούρ, κατόρθωσε ένα έτος μετά να αμνηστεύσει τον ανάπηρο πολέμου Λουί Ντετούς, χωρίς να γίνει αντιληπτό ότι επρόκειτο για τον «καταραμένο», για την αριστερά και τους ιδεολογικούς του αντιπάλους,  Σελίν. Το 1952 κυκλοφορεί το έργο του «Μαγεία για μια άλλη φορά» και το 1954 το «Normance». Επίσης, το 1959 εκδίδεται το «Από έναν πύργο ο άλλος», ένα αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα. Ακόμα, κυκλοφορεί το έργο του με τίτλο «Βορράς» (Nord), το οποίο πραγματεύεται την περιπλάνηση του στην καταρημαγμένη, από τους συμμαχικούς βομβαρδισμούς, Γερμανία.

Ο Λουί Φερντινάν Σελίν θα αφήσει την τελευταία του πνοή την 1η  Ιουλίου του 1961 από εγκεφαλική αρτηριοσκλήρυνση, αλλά μετά θάνατον θα δημοσιευτούν και άλλα έργα του, όπως «Η γέφυρα του Λονδίνου» και «Ριγκοντόν».

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 104 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.