Τρίτη, 31 Μαρτίου 2015

Πολιτικός Στρατιώτης [#98]

Βιομηχανία Παραγωγής Αντεθνικού Μίσους
 
Την έμπρακτη και καταφανή αδυναμία των πολιτικών παρατάξεων, φιλελεύθερων και μαρξιστικών, να αντιμετωπίσουν στα πλαίσια της πολιτικής και ιδεολογικής αντιπαράθεσης τη Χρυσή Αυγή, έχει διαδεχτεί η οργάνωση της βαριάς βιομηχανίας παραγωγής αντεθνικού μίσους, της οποίας κεντρικό πυλώνα αποτελούν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
 
Η κατηγορία των κηρυγμάτων μίσους, την οποία απέδωσαν στο Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα οι πολιτικοί αντίπαλοι της Χρυσής Αυγής και οι «συνήθεις ύποπτοι» δημοσιογράφοι, δεν τεκμηριώθηκε ποτέ. Γενικά και αόριστα ομιλώντας και αρθρογραφώντας, επιχείρησαν και συνεχίζουν να επιχειρούν να πείσουν την κοινή γνώμη πως ο Λαϊκός Εθνικισμός κηρύσσει το μίσος. Παρατηρώντας όμως κανείς τα επιχειρήματα που παραθέτουν, δεν θα δυσκολευτεί καθόλου να διαπιστώσει πως αυτά δεν απορρέουν μίσος αλλά αγάπη και σεβασμό προς την Πατρίδα και το Λαό μας.
 
Αντιθέτως, στην απόπειρα των μέσων ενημέρωσης να στρέψουν τον Ελληνικό Λαό κατά της Χρυσής Αυγής, δεν διστάζουν να εξαπολύσουν το βαθύ μίσος τους κατά της Ελληνικότητος, αδιαφορώντας για το γεγονός πως η πρακτική τους γίνεται η αιτία της αποκάλυψης του αντεθνικού τους χαρακτήρα.
 
Ιδιαιτέρως εύστοχα, έναν αιώνα πριν, ο Γερμανός φιλόσοφος Όσβαλντ Σπένγκλερ επισημαίνει τον ρόλο του Τύπου της εποχής, ρόλο που εξακολουθεί να διαδραματίζει μέχρι τις μέρες μας: «ο Τύπος σήμερα είναι ένας στρατός με προσεκτικά σχεδιασμένα όπλα, με αξιωματικούς τους δημοσιογράφους και στρατιώτες τους αναγνώστες. Ο αναγνώστης ούτε ξέρει ούτε υποτίθεται ότι πρέπει να ξέρει τους λόγους για τους οποίους χρησιμοποιείται και το ρόλο που παίζει»!
 
Στην πραγματικότητα, ο αναγνώστης θέτει εαυτόν στη διάθεση της προπαγάνδας, αποδεχόμενος άνευ κριτικής το σύνολο ή μέρος των ψευδών που εκτοξεύονται από τα μέσα. Το ίδιο φυσικά ισχύει για τους τηλεθεατές και ακροατές. Κατ' αυτό τον τρόπο, ερμηνεύεται άψογα και η επίμονη άρνηση των μέσων ενημέρωσης να προβάλουν εκπροσώπους ή τις θέσεις έστω του Λαϊκού Εθνικιστικού Κινήματος: εάν έπρατταν τούτο θα καλλιεργούσαν το σπόρο της αμφισβήτησης στους αναγνώστες/τηλεθεατές/ακροατές-στρατιώτες και αυτό είναι κάτι που επ' ουδενί πρέπει να συμβεί.
 
Κατά συνέπεια, υπό το πρόσχημα της ελευθερίας του Τύπου, τα μέσα ενημέρωσης αναλαμβάνουν το ρόλο του εκτελεστή συνειδήσεων, προσώπων ακόμα και ολόκληρων πολιτικών κομμάτων. Εκεί που αδυνατεί να σταθεί και να αναμετρηθεί το Καθεστώς υπό οποιαδήποτε μορφή του, δύνανται να μεγαλουργήσουν τα μέσα εξαπάτησης και μάλιστα, δίχως κανέναν αντίπαλο. Οι μυριάδες καταγγελίες της τρίτης πολιτικής δύναμης της χώρας για την αντιμετώπιση που τυγχάνει από τα «δημοκρατικά» μέσα ενημέρωσης, πιστοποιούν την πραγματικότητα αυτής της καταστάσεως.
 
Το Καθεστώς από την πλευρά του, έχει κάθε λόγο να επιτρέπει να λειτουργούν ανενόχλητα τα μέσα ενημέρωσης, ανεξαρτήτως του γεγονότος πως η πλειοψηφία αυτών είναι υπερχρεωμένη και θα έπρεπε οι διοικήσεις τους να βρεθούν ενώπιον της Δικαιοσύνης. Όμως είπαμε, η ισονομία υπάρχει μόνο κατ' επίφαση και προς εξαπάτηση των αφελών που ακόμη θεωρούν πως διαβιούν σε μια δημοκρατική χώρα. Αν δεν υπήρχαν οι υπερχρεωμένοι τηλεοπτικοί σταθμοί και τα εκδοτικά συγκροτήματα, ποιος θα μπορούσε να αντιπαρατεθεί στο Κίνημα των Ελλήνων Εθνικιστών;
 
Η ολιγαρχία του πλούτου ως εκ τούτου, εκδικείται με απύθμενο μίσος τη Χρυσή Αυγή. Ο λόγος προφανής: το Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα αφενός δεν ελέγχεται από αυτή και αφετέρου, δεν συμμορφώνεται στους κανόνες που εκείνη θέτει. Ανεμπόδιστη λοιπόν, εξαπολύει τους οχετούς λάσπης και συκοφαντιών εις βάρος ενός Κινήματος που εκπροσωπεί μισό εκατομμύριο Έλληνες. Εντούτοις, τα βαθιά μαρξιστικά συμπλέγματα που διακατέχουν τα δημοσιογραφικά όργανα της πλουτοκρατίας, συμβάλλουν καθοριστικά στην αποτυχία της προπαγάνδας: χτυπούν τη Χρυσή Αυγή, ως τον πολιτικό και ιδεολογικό φορέα του Εθνικού, μιας και όλες οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις έχουν υποταχθεί στον ξένο αφέντη.
 
Χτυπώντας όμως το Εθνικό, βάλλουν τον πυρήνα της εθνικής μας συνειδήσεως, αφυπνίζοντας το αισθητήριο του προσδιορισμού του κινδύνου: νομοτελειακά συμβάλλουν στην διόγκωση της Εθνικής Αντίστασης, η οποία πολιτικά και ιδεολογικά εκφράζεται δια του Λαϊκού Εθνικιστικού Κινήματος. Απελευθερώνουν συνεπώς δυνάμεις, οι οποίες αργά ή γρήγορα θα αποτελέσουν την βόμβα στα θεμέλια ενός σαθρού οικοδομήματος, του οποίου μοναδικό έργο υπήρξε η υποδούλωση των Ελλήνων και η παραγωγή αντεθνικού μίσους.
 
Η Χρυσή Αυγή δεν είναι Κίνημα αντιθέσεων, αλλά κατεξοχήν Κίνημα θέσεων. Δεν έχει ως εκ τούτου λόγο ύπαρξης το κήρυγμα μίσους κατά των αντιπάλων, μα αντίθετα την ανάδειξη της εθνικιστικής θεώρησης των πραγμάτων και της εθνικιστικής πρότασης για την επίλυση του Ελληνικού Προβλήματος. Οι φαιδρές κατηγορίες περί καλλιέργειας εθνικιστικού μίσους, είναι καταδικασμένες να πέσουν στο κενό. Εκείνο το οποίο κατόρθωσε με κόπο και τιτάνιες θυσίες το Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα ήταν να αποκαλύψει σε ολάκερο το Ελληνικό Έθνος εκείνους που έργω και λόγω το μισούν! Όλως τυχαίως, αυτοί είναι που σήμερα μας κατηγορούν και μας διώκουν. Δυστυχώς για εκείνους, μάταιες οι προσπάθειές τους: τα Οχυρά της Εθνικιστικής Πίστεως δεν παραδίνονται!
 
Ευάγγελος Καρακώστας
 

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 40 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.