Παρασκευή, 31 Οκτωβρίου 2014

Πόλεμος Πατήρ Πάντων [#2]

Κίμων ο Μιλτιάδου, ''και νεκρός ενίκα''

 

Ο Κίμων γεννήθηκε το 506 π.χ.  ήταν ο γιος του Μιλτιάδη, του ήρωα της μάχης του Μαραθώνα και μητέρα του ήταν η Ηγησιπύλη, κόρη του Ολόρου, του βασιλιά της Θράκης. Η ζωή του ξεκίνησε δύσκολα καθώς είχε να αποπληρώσει ένα υπέρογκο πρόστιμο από την αποτυχημένη εκστρατεία του πατέρα του στην Πάρο.Η αδελφή του είχε παντρευτεί τον πλουσιότερο Αθηναίο της εποχής, τον Καλλία, με τη βοήθεια του οποίου κατόρθωσε ο Κίμων να πληρώσει το τεράστιο πρόστιμο παρ' όλο που είχε εκφράσει στην αδελφή του τις αντιρρήσεις του για αυτό. Ήταν ψηλός και ευπαρουσίαστος, ήξερε ιππασία, ποίηση και έπαιζε λύρα αλλά ο πρόωρος χαμός του πατέρα του, του άφησε ένα κενό στη μόρφωση .  Ήταν συμπαθητικός και ευπροσήγορος και κατείχε καλά την τέχνη να κερδίζει την αγάπη του κόσμου με τον πειστικό του λόγο, τα φυσικά του χαρίσματα, αλλά και με την ηγεμονική του γενναιοδωρία, όταν απέκτησε και πάλι δική του περιουσία. Απαλλαγμένος από το τοπικιστικό μικρόβιο αποτελούσε έναν ένθερμο θαυμαστή της Σπάρτης και σε όλη του την πολιτική σταδιοδρομία αγωνίσθηκε για να καθιερώσει την ειρηνική συνύπαρξη της Σπάρτης με την Αθήνα. Ο γάμος του με την Ισοδίκη, την κόρη του Ευρυπτολέμου και εγγονή του Μεγακλή από το γένος των Αλκμεωνιδών, ήταν η αφορμή να σταματήσει επιτέλους η διαμάχη μεταξύ των δύο οικογενειών και να αναδειχθέι ο Κίμωνας ως εκφραστής της παράταξης των αριστοκρατών.

   Ο κίνδυνος από την Ανατολή σε καμία περίπτωση δεν είχε εκλείψει και ανά πάσα στιγμή οι Πέρσες, εκμεταλλευόμενοι το αιώνιο σαράκι της διχόνιας των Ελλήνων,  μπορούσαν όχι μόνο να διευθετήσουν καταστάσεις στον Ελλαδικό χώρο αλλά και να επέμβουν. Το 478 π.χ.  στην Αθήνα συγκροτείται η Δηλιακή Συμμαχία, με τη συναίνεση όλων των πόλεων και όλων των πολιτικών παρατάξεων. Μετά από δύο έτη ο Κίμων με ένα μεγάλο στόλο έπλευσε στην Θράκη και πολιόρκησε το Ίον, στον ποταμό Στρυμόνα . Το κατέλαβε και προσάρτησε κάθε Ελληνική πόλη που είχε Περσική φρουρά, πλήν του Δορίσκου. Το ίδιο έτος  έπλευσε εναντίον της  Σκύρου και σαν διοικητής της Αμφικτιονικής συμμαχίας, συγκρούστηκε και κατενίκησε τους Δόλοπες πειρατές και έφερε Αθηναίους εποίκους. Μαζί του, έφερε πίσω τα οστά του Θησέα ο οποίος είχε δολοφονηθεί στο νησί οχτακόσια χρόνια πριν. Όταν το νησί της Νάξου το 469 π.Χ., μέλος της συμμαχίας, αρνήθηκε να συνεισφέρει στη συμμαχία, ο Κίμων έπλευσε με μεγάλο στόλο και ανάγκασε τους κατοίκους να παραδοθούν.

   το 468 π.Χ. (υπάρχουν διαφωνίες των ιστορικών σχετικά με την ακριβές έτος που υπολογίζεται από το 469 π.χ.- 466 π.χ.) οι Πέρσες ξεκίνησαν να συγκεντρώνουν στρατό και στόλο στην Παμφυλία με προφανή σκοπό να κινηθούν προς τη Μικρά Ασία και το Αιγαίο. Ο Κίμων ορίστηκε αρχηγός της εκστρατείας με 200 τριήρεις και 5.000 οπλίτες. Στις εκβολές του ποταμού Ευρυμέδοντα είχε απέναντί του 350-600 πλοία ( εκτιμήσεις Έφορου και Φανόδημου αντίστοιχα ) . Παρά την αριθμητική τους υπεροχή, ο Κίμωνας διέσπασε ταχέως το σχηματισμό τους, αναγκάζοντας τα περσικά πολεμικά πλοία σε υποχώρηση προς την όχθη του ποταμού. Εγκαταλείποντας τα πλοία τους, τα πληρώματα έσπευσαν να βρούν ασφάλεια στις χερσαίες δυνάμεις. Με εκδικητικούς σκοπούς ο περσικός στρατός κινήθηκε εναντίον του ελληνικού στόλου, ο οποίος είχε αγκυροβολήσει, για να καταλάβει τα περσικά πλοία.Παρά την κούραση του στρατού του, ο Κίμων ο οποίος ήταν ένθερμος υποστηρικτής της επιθετικής στρατηγικής και είχε μεγάλη εμπιστοσύνη στο άφθαστο αξιόμαχο του Έλληνα πολεμιστή, διείδε ότι οι άντρες του είχαν υψηλό ηθικό και αποβίβασε τους οπλίτες για να επιτεθεί στο περσικό πεζικό. Οι Πέρσες πολέμησαν γενναία και κράτησαν τις γραμμές και απώθησαν την πρώτη επίθεση αλλά, όπως και στην Μύκαλη, στο τέλος η άρτια εκπαίδευση και ο βαρύς εξοπλισμός των Ελλήνων έκριναν τη μάχη. Η συνοχή τους έσπασε και οι κατάκοποι Έλληνες θριαμβευτές αιχμαλώτισαν πολλούς από τους αντιπάλους οι οποίοι μετρούσαν ως απώλειες και 200 πλοία τους στον καταστροφικό για αυτούς απολογισμό. Η νίκη αυτή απογείωσε το κύρος της συμμαχίας, και είχε ως αποτέλεσμα κάθε πόλη της Ιωνίας, της Καρίας και της Λυκίας, να προσχωρεί στην συμμαχία για να διατηρήσει την ανεξαρτησία της. Όσον αφορά τους Πέρσες, όπως αναφέρει ο Πλούταρχος, το ράπισμα που δέχθηκαν ήταν ισχυρότατο και υιοθέτησαν πλέον μια ιδιαίτερα αμυντική στρατηγική στο Αιγαίο για 15 χρόνια τουλάχιστον.

    Το 465 π.Χ., οι Αθηναίοι αποφάσισαν να στείλουν 10.000 αποίκους, Αθηναίους και σύμμαχους, στη Θράκη στις Εννέα Οδούς για να εκμεταλλευτούν τον ορυκτό της πλούτο. Η Θάσος, βλέποντας τα συμφέροντά της να απειλούνται, αποστάτησε. Ο Κίμων για άλλη μια φορά επέβαλε την τάξη μετά από τριετή πολιορκία. Όμως οι άποικοι  που προχώρησαν προς την ενδοχώρα για να εδραιωθούν κοντά στα μεταλλεία χρυσού όταν βρέθηκαν στο Δράβησκο της Ηδωνικής (κοντά στη Δράμα), δέχθηκαν επίθεση από της τοπικές θρακικές φυλές, με αποτέλεσμα να σφαγιασθούν κυριολεκτικά.

  Οι πολιτικοί του αντίπαλοι από την δημοκρατική παράταξη έσπευσαν να τον κατηγορήσουν - μεταξύ των οποίων και ο Περικλής - αλλά υπεραμύνθηκε με επιτυχία. Με την σχεδόν ολοσχερής καταστροφή της Σπάρτης από σεισμό ξεκίνησε η επανάσταση των Μεσσηνίων ( 3ος Μεσσηνιακός Πόλεμος) και η Σπάρτη βρέθηκε στην δεινή θέση να ζητήσει βοήθεια από τους Αθηναίους.  Οι δημοκρατικοί με αρχηγό τους τον Περικλή και τον Εφιάλτη , αρνήθηκαν να βοηθήσουν την Σπάρτη, αλλά ο Κίμων τους έπεισε και επικεφαλής στρατού έφθασε στην Ιθώμη. Μετά από ανεπιτυχή επίθεση στο οχυρό, στην οποία έλαβαν μέρος και οι Αθηναίοι, οι Σπαρτιάτες τους έδιωξαν. Μετά από αυτό το γεγονός, οι προσβεβλημένοι Αθηναίοι υπό την αρχηγία του Περικλή, κατάφεραν να εξορίσουν τον Κίμωνα το 461 π.χ. Τα γεγονότα που ακολούθησαν ήταν ραγδαία. Φιλολάκωνες Αθηναίοι κάλεσαν τους Σπαρτιάτες να επιτεθούν και οι Αθηναίοι μαζί με Θεσσαλούς (οι οποίοι τους πρόδωσαν) και Αργείους τους αντιμετώπισαν στην Τανάγρα όπου και συνετρίβησαν, προκαλώντας όμως μεγάλες απώλειες στους αντιπάλους τους που ματαίωσαν την εισβολή. Πριν από την μάχη, ο εξόριστος Κίμων, ζήτησε να λάβει μέρος στην μάχη, σαν απλός πολίτης. Οι Αθηναίοι όμως, υποψιαζόμενοι ότι είχε λάβει μέρος στην ολιγαρχική προδοσία, αρνήθηκαν. Ο Κίμων τότε έδωσε τα άρματα του σε φίλους, λέγοντας τους να πολεμήσουν για την τιμή του. Εκατό από τους φίλους του Κίμωνα έπεσαν στην μάχη, πολεμώντας με αυτοθυσία και ηρωισμό. Ο Περικλής επεδίωκε ειρήνη με τους Σπαρτιάτες και, επειδή ο καταλληλότερος να αναλάβει αυτή την αποστολή ήταν ο Κίμων, προτείνει το ψήφισμα για την ανάκληση του Κίμωνα από την εξορία. Εκείνος επιτυγχάνει μία εκεχειρία λίγων μηνών με τη Σπάρτη. Ο Κίμων εγκαταλείπει και πάλι την Αθήνα, για να επιστρέψει  το 451 που λήγει οριστικά η περίοδος της εξορίας του και ο Περικλής πλέον στρέφεται προς αντιμετώπιση των Περσών αλλά για να καλύψει τα νώτα του ο Κίμων αναλαμβάνει και πάλι τις διαπραγματεύσεις με τη Σπάρτη και επιτυγχάνει Συνθήκη Ειρήνης διάρκειας πέντε ετών.

   Σε ηλικία 56 ετών (450 π.Χ.), έπλευσε στην ελληνικότατη Κύπρο ναύαρχος ενός στόλου 200 τριήρεων για να εκδιώξει από το νησί τους Πέρσες και να αποκαταστήσει την αθηναϊκή κυριαρχία στην ανατολική Μεσόγειο. Παρότι αναγκάστηκε να διασπάσει τον στόλο του, στέλνοντας 60 τριήρεις να συνδράμουν τον Αιγύπτιο Αμύρταιο στη ναυμαχία του κατά των Περσών στο δέλτα του Νείλου, με τα υπόλοιπα πλοία καταναυμάχησε τον υπερδιπλάσιο στόλο Περσών, Φοινίκων και Κυλίκων στα ανοιχτά της Πάφου. Στη συνέχεια αποβίβασε ελληνικό στρατό στις ακτές καταλαμβάνοντας το Μάριον και τους Σόλους. Ένας επιπόλαιος τραυματισμός που δεν προσέχθηκε –κατ’ άλλους ασθένεια, πνευμονία- στοίχισε τη ζωή του Κίμωνα. Η απόφαση των αξιωματικών των ελληνικών δυνάμεων ήταν να μην ανακοινωθεί ο θάνατος του αρχιστρατήγου για να μην επηρεαστεί, το φρόνημα των Αθηναίων αλλά και  να δοθεί ναυμαχία στα ανοιχτά της Σαλαμίνας. Οι Αθηναίοι πέτυχαν διπλή νίκη καθώς νίκησαν Πέρσες και Φοίνικες στη θάλασσα, έπειτα  ακολούθησε μάχη και στην ξηρά με νικητές και πάλι τους Έλληνες. Ο αθηναϊκός θρίαμβος αποδόθηκε στον νεκρό Κίμωνα και ειπώθηκε η ιστορική φράση «και νεκρός ενίκα»…

 

  Η Κύπρος παρ' όλο που τότε δεν υπήρχαν Phantom, F-16 ή υπερσύγχρονες πολλαπλά κοστολογημένες μονάδες του ναυτικού , τότε, ήταν κοντά... Θα μπορούσαμε να προσθέσουμε ότι ο Κίμωνας και νεκρός ξεφτίλισε την σημερινή προδοτική κυβέρνηση που γίνεται απλός θεατής και έρμαιο των εξελίξεων ενώ ο κίνδυνος από ανατολή συνεχίζει να αμφισβητεί συνεχώς έμπρακτα την Εθνική Κυριαρχία..

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Πόλεμος Πατήρ Πάντων [#1] Σαν σήμερα 26/10/1912: »

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 93 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.