Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2014

Η Ταινιοθήκη ενός εθνικιστή [#8]

Elizabeth
Σεκάρ Καπούρ, Αμερική - Βρεττανία, 1998
"Να θυμάσε ποιά είσαι. Μην τους φοβηθείς" 
Άρχοντας Ρόμπερτ

Υπόθεση

Στην Αγγλία του 1558, η Ρωμαιοκαθολική Μαρία Α' πεθαίνει από καρκίνο. Στον θρόνο ανεβαίνει η ετεροθαλής αδελφή της Ελίζαμπεθ, η οποία παρέμενε φυλακισμένη για την ψευδή κατηγορία πως συνωμοτούσε εναντίον της Μαρίας. Απευθείας από τα μπουντρούμια λοιπόν, βρίσκεται στο τιμόνι ενός διχοτομημένου και χρεοκοπημένου βασιλείου. Παρά το κύμα της πνευματικής διαύγειας στην Αναγεννησιακή Ευρώπη, τα πάντα κρέμονται από μία κλωστή. Είναι θέμα χρόνου το βασίλειο να πέσει θριαμβευτικά στα χέρια των Γάλλων ή των Ισπανών. Η Ελίζαμπεθ προς αποφυγήν αυτής της κατάληξης, παροτρύνεται από τον σύμβουλο της Γουίλιαμ Σέσιλ να παντρευτεί επειγόντως τον Φίλιππο Β' της Ισπανίας ή τον Ερρίκο Γ' της Γαλλίας αν θέλει να σώσει τον λαό της και να κρατήσει τον θρόνο της. Η τότε νέα και επιπόλαιη βασίλισσα όμως διατηρεί παράνομη σχέση με τον αγαπημένο της Ρόμπερτ Ντάντλι. Την στιγμή που η Ελίσαμπέθ θα νιώσει την ανάσα του θανάτου να την αγγίζει, θα συνειδητοποιήσει όπως είναι αναμενόμενο πως αν δεν δαμάσει τα πάθη της και αν δεν προσαρμόσει την προσωπικότητα της στο επίπεδο που επιβάλλεται για μια ηγέτιδα, το τέλος θα είναι τραγικό.

 

Ανάλυση

Εστιάζοντας σε αυτή την ανάλυση στην προσωπικότητα της Ελιζαμπέθ από την αρχή, βλέπουμε ένα νεανικό πρόσωπο που διψάει για ζωή και δεν διστάζει να διαπράξει κακουργηματικές πράξεις εις βάρος του λαού της προκειμένου να μην πάνε στράφι τα χρόνια της νιότης της. Η ταινία είναι αναμφισβήτητα πετυχημένη διότι αποδίδει με άκρως ρεαλιστικό τρόπο τη μεταμόρφωση αυτού του κοριτσιού σε ολοκληρωμένη γυναίκα, σφυρηλατημένη από φωτιά και ατσάλι ηγέτιδα. Οφείλουμε φυσικά να τονίσουμε, πως η αλλαγή αυτή δεν προέρχεται από ιδεολογική κατάρτιση ή αγνή υπέρμετρη αγάπη απέναντι σε λαό και πατρίδα, αλλά από ένστικτο επιβίωσης. Αυτό βέβαια είναι ένα γεγονός που δεν μας ακούγεται καθόλου ωραίο και καθόλου ηθικά ορθό, μα η σκληρή πραγματικότητα μας έχει διδάξει στο πέρας των αιώνων πως ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Η Ελίζαμπεθ έγινε πραγματικά μία από της καλύτερες βασίλισσες που γνώρισε πότε η Αγγλία. Από την άλλη πλευρά, ίσως και να μπορούσε να θεωρηθεί φυσική εξέλιξη πραγμάτων. Οι σύμβουλοι της με πρώτο τον Γουίλιαμ Σέσιλ, όσο φιλικά κι αν προσεγγίζουν την νεαρή βασίλισσα εκείνη παρέμενε αμετάκλητη μέχρι να ακούσει τον κώδωνα του πραγματικού κινδύνου. Αυτό μας διδάσκει πως οι ισχυρές προσωπικότητες δεν προκύπτουν από "ντάντεμα", αλλά από μια σειρά άκρως δύσκολων και επίπονων δοκιμασιών.
Έπειτα, ερχόμαστε στο κομμάτι της ηγεσίας. Το πιο τρανό μήνυμα της ταινίας είναι πως η ζωή ενός Αρχηγού δεν μπορεί να διαχωριστεί από αυτή του Λαού του, για την ακρίβεια, δεν θα μπορούσαν να θεωρηθούν ούτε εν αρμονία παράλληλοι βίοι, γιατί πολύ απλά η καρδιά ενός πραγματικού Αρχηγού βρίσκεται μέσα στο σώμα το λαού. Ο ίδιος αποτελεί την απόλυτη ενσάρκωση της πλατωνικής ιδέας του Έθνους και των Ανθρώπων του. Αυτό διαπιστώσαμε διά βιωματικών εμπειριών νέοι και νέες, στον πόλεμο που έχουμε την ύψιστη Τιμή να βρισκόμαστε στην πρώτη γραμμή. Αυτή είναι ίσως η σημαντικότερή σκέψη, που σαν αόρατη δύναμη μας ωθεί να κρατάμε τα λάβαρα του Εθνικισμού ψηλά, να ξεπερνάμε τους φόβους και τα ανθρώπινα όρια μας, και να δίνουμε τον Αγώνα τον καλό όπως πρόσταξε ο Αρχηγός μας.

 

Σήμερα

Δεν υπάρχει αμφιβολία, πως με μοναδική εξαίρεση τον Αρχηγό της Χρυσής Αυγής και την ηγετική της ομάδα, δεν υπάρχει ηγεσία με την κυριολεκτική σημασία της λέξεως στον τόπο μας. Για την ακρίβεια, δεν υπάρχει πραγματική ηγεσία παγκοσμίως. Για εμάς δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ηγετική ομάδα μια ελίτ τραπεζιτών και μιάσματα ανθρώπων που κρατούν ως σκήπτρο μονάχα την δύναμη του κεφαλαίου, και θεωρώ πως είναι το λιγότερο περιττό να αναφερθούμε στις μαριονέτες τους που υποτίθεται ότι βρίσκονται στο τιμόνι της κυβέρνησης της Ελλάδας. Βέβαια, οι πράξεις των εν λόγω εγκληματιών δεν θα μπορούσαν να συγκριθούν με τις αδυναμίες της Ελίζαμπεθ, γιατί τα εγκλήματα τους δεν προέρχονται από τα προσωπικά τους πάθη, διότι απλά είναι συνειδητοποιημένοι προδότες. Ακούω πολίτες σε έξαρση λαϊκισμού σε λεωφορεία και μετρό να λένε με την παραμικρή αφορμή "αυτοί οι ανίκανοι που μας κυβερνάνε εκεί πάνω..." Ο Ελληνικός λαός οφείλει μετά από τόσες δεκαετίες βιασμού να κατανοήσει επιτέλους την διαφορά ανάμεσα στον ανίκανο και τον προδότη. 

 

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 36 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.