Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2008

Μίκης Μάντακας: Τιμή σε έναν ξεχωριστό Έλληνα...

 

Μέρες σαν και αυτές, πολλοί από τους συμπατριώτες μας συνηθίζουν να ντύνονται καρναβάλια και να βγαίνουν να διασκεδάζουν. Αυτές τις μέρες λοιπόν θα δείτε τους δρόμους γεμάτους το βράδυ, τον κόσμο καλοντυμένο και τη διάθεση όλων ανεβασμένη. Γιατί έτσι άραγε; Μήπως επειδή ξεπουλούν τη Μακεδονία μας; Μήπως επειδή η απειλή για τους Έλληνες των Βαλκανίων είναι κάτι παραπάνω από αισθητή; Μήπως γιατί τα οικονομικά προβλήματα για τα λαϊκά στρώματα διογκώνονται μέρα με τη μέρα; Γιατί όλοι αυτές τις μέρες διασκεδάζουν και βρίσκονται με το χαμόγελο στα χείλη; Γιατί αυτοί και όχι εμείς;
 
Πριν αρκετά χρόνια, 33 για την ακρίβεια, ένας συμπατριώτης και Συναγωνιστής μας, ο Μιχάλης, έχασε τη ζωή του για την Ιδέα που τόσο αγαπούσε. Σκεφτήκαμε ότι πρέπει να Τιμούμε τους Ήρωες, ανώνυμους ακόμα, αυτούς για τους οποίους λίγα έχουμε ακούσει και λίγα πρόκειται επίσης να ακούσουμε στο μέλλον. Ειδικά όταν πρόκειται για νέα παιδιά, που έφυγαν από τη ζωή με άδικο τρόπο, υπερασπιζόμενοι τη Σημαία της Πατρίδας τους και αυτήν της Ιδεολογίας τους. Ο Μίκης Μάντακας έπεσε δολοφονημένος από την αριστερή τρομοκρατία παραμένοντας όμως μέχρι την τελευταία του πνοή αγωνιστής, υπερήφανος, Έλληνας...
 
Σιγή, ευλάβεια, συγκίνηση... Τρεις λέξεις περιγράφουν το μοτίβο της χτεσινοβραδυνής νύχτας, λίγο έξω από τη Θεσσαλονίκη. Δεκάδες μέλη του Μετώπου Νεολαίας πορεύονται συμβολικά στο χώρο του τελετουργικού. Τα πρόσωπα βουβά και μέσα σε μια ατμόσφαιρα μυσταγωγίας, τιμούμε με το δικό μας ξεχωριστό τρόπο τον συμπατριώτη μας... Οι δαυλοί ενώνονται και φωτίζουν την ατμόσφαιρα. Κάποιος Συναγωνιστής αφηγείται τα μοιραία γεγονότα εκείνης της θλιβερής νύχτας της 28ης Φεβρουαρίου. Οι γροθιές όλων σφιχτές, το βλέμμα παγερό καθώς η καρδιά και το μυαλό μας ταξιδεύουν σε εποχές που ποτέ δε ζήσαμε, σε ένα ταξίδι τραγικό μα συνάμα ηρωικό... Οι δαυλοί ενώνονται για δεύτερη φορά καθώς η φωνή όλων αντηχεί στον παγωμένο αέρα της συμπρωτεύουσας. "Μιχάλης Μάντακας: Αθάνατος!" Τα ιερά μας σύμβολα φλέγονται, ακριβώς όπως οι Ψυχές μας... Ας γνωρίζουν οι ιδεολογικοί μας εχθροί πως δεν θα αργήσει η μέρα που το αίμα και η θυσία του αδικοχαμένου αυτού Έλληνα θα δικαιωθούν. "Αόρατες αλλά αισθητές, οι ψυχές των νεκρών συντρόφων μας, πολεμούν ανάμεσα στις γραμμές μας"...
 
ΜΙΚΗΣ ΜΑΝΤΑΚΑΣ: PRESENTE!
 

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 59 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.