Τετάρτη, 29 Ιανουαρίου 2014

Μεταβολή [#46]

GAIUS MARCIUS CORIOLANUS

 

    Η προδοσία έχει πολλές μορφές και τρόπους να εκδηλωθεί. Κάποιες φορές είναι προφανής και όλοι μπορούν να καταδείξουν τον προδότη. Κάποιες άλλες φορές πάλι, κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τον προδότη μέχρι να είναι πολύ αργά, εμφανίζεται μάλιστα σε πολλούς ως σωτήρας που ενδιαφέρεται για το καλό του Λαού. Κάποιες άλλες φορές όμως, σπάνιες φυσικά, αυτός που όλοι ονομάζουν προδότη στην πραγματικότητα μόνο τέτοιος δεν είναι και στην πραγματικότητα έχει βαθιά ριζωμένη μέσα του την αγάπη για το Λαό, ακόμα και αν μόνο πίκρες έχει δοκιμάσει από αυτόν. Μια τέτοια περίπτωση είναι και του στρατηγού Γάϊου Μάρκιου Κοριολάνου, ήρωα και εχθρού της Ρώμης, που το μόνο που κατάφερε να τον νικήσει στο τέλος ήταν η αγάπη του για το Λαό του.

 

    Βρισκόμαστε στο έτος 493 π.Χ. και οι Ρωμαίοι βρίσκονται σε έναν πολύ σκληρό πόλεμο με τους Βόλσκιους, αρχαίο τους εχθρό. Πολιορκούν την πόλη του Κοριόλι, αλλά μια στρατιά Βόλσκιων από το Άντιο καταφθάνει σε βοήθεια των πολιορκημένων και ταυτόχρονα εκείνοι επιχειρούν έξοδο. Ο Γάιος Μάρκιος ηγείται της άμυνας και όχι μόνο καταφέρνει να αποκρούσει την διπλή επίθεση, αλλά περνάει τις πύλες του Κοριόλι και το καταλαμβάνει. Από την μάχη αυτή κερδίζει και το τιμητικό επίθετο «Κοριολάνος». Επιστρέφοντας στη Ρώμη, εμπλέκεται με την πολιτική αλλά δεν τα καταφέρνει καλά γιατί απεχθανόταν τους πληβείους, οι οποίοι πολύ εύκολα κατευθύνονταν και δωροδοκούνταν από διαπλεκόμενους πολιτικούς και δημαγωγούς. Οι ψήφοι τους όμως ήταν απαραίτητοι και όταν ο Γάϊος Μάρκιος δοκίμασε να τους αντιστρατευθεί, το αποτέλεσμα ήταν να τον δικάσουν με ψεύτικες κατηγορίες και να τον καταδικάσουν σε εξορία. Τότε εκείνος κάνει το πρώτο μεγάλο του λάθος και αποφασίζει να υπηρετήσει τους Βόλσκιους σαν στρατηγός τους για να εκδικηθεί τους Ρωμαίους. Πράγματι, αυτοί τον αποδέχονται, και μιας και ήταν λαμπρός στρατηγός, κατανικά τους συμπατριώτες του και ο βολσκικός στρατός φθάνει μέχρι τα τείχη της Ρώμης. Οι κάτοικοι της, πάνω στην απελπισία τους, αποφασίζουν να στείλουν στον Κοριολάνο μια αντιπροσωπεία αποτελούμενη από τις Μητέρες της Ρώμης, μεταξύ των οποίων και η μητέρα του και η γυναίκα του, καθώς και τα παιδιά του. Ο Κοριολάνος μπροστά σε αυτό το θέαμα λυγίζει, ξυπνάει και πάλι μέσα του η αγάπη του για το Λαό του και διατάζει τους στρατιώτες του να υποχωρήσουν. Η Ρώμη σώζεται, αλλά ο Κοριολάνος ονομάζεται δύο φορές προδότης και βρίσκει το δίκαιο θάνατο του από τους στρατιώτες των Βόλσκιων, τους στρατιώτες που διοικούσε.

 

    Η ιστορία αυτή έχει να μας διδάξει πάρα πολλά. Πράγματι, μέχρι ενός σημείου, ο Λαός μπορεί να επηρεαστεί από δημαγωγούς και να λαθέψει προς στιγμή στην κρίση του. Όμως, δεν πρέπει κανένας να χάνει την πίστη του σε αυτόν, ακόμα και αν υφίσταται παράνομες και άδικες διώξεις. Δεν πρέπει να στραφεί ενάντια στον ίδιο του τον εαυτό και στους ομοεθνείς του, γιατί τότε η καταδίκη του, εκτός από σίγουρη θα είναι και δίκαιη. Πρέπει να συνεχίσει τον Αγώνα και να είναι σίγουρος πως στο τέλος θα δικαιωθεί, γιατί ο Λαός μπορεί να επηρεαστεί για λίγο αλλά πάντα θα αναγνωρίσει τελικά αυτούς που μάχονται για το καλό του και το καλό της Πατρίδας.

 

                                               Λύρης Αλέξανδρος

 

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Μεταβολή [#Αντί επιλόγου] Μεταβολή 2 [#1] »

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 42 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.