Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου 2014

Μεταβολή [#50]

HORATII

 

    Κανείς δεν υπήρχε στην αρχαία Ρώμη που να μην τιμούσε και να μην σεβόταν το όνομα του γένους των Οράτιων, που μεταξύ άλλων έβγαλε ήρωες που έσωσαν την ίδια την πόλη. Οι πρώτοι όμως που ανύψωσαν το όνομα αυτό και οι πιο γνωστοί από όλους ήταν οι τρίδυμοι γιοι του Πούμπλιου Οράτιου.

 

    Την εποχή που η Ρώμη είχε ακόμα βασιλιά και κατά την διάρκεια της βασιλείας του Τούλου Οστίλιου, ο σημαντικότερος εχθρός της Ρώμης ήταν η Άλμπα Λόνγκα. Συμφώνησαν όμως και οι δύο πλευρές, η έκβαση του πολέμου να καθοριστεί από το αποτέλεσμα της μάχης μεταξύ τριών Ρωμαίων αδελφών και τριών από την Άλμπα Λόνγκα. Από την μεριά της Ρώμης επιλέχτηκαν οι τρίδυμοι Οράτιοι, γιοί του Πούμπλιου, ενώ τους αντιπάλους τους θα εκπροσωπούσαν οι, επίσης τρίδυμοι, αδελφοί Κουριάτιοι.    

Στην μάχη που ακολούθησε πληγώθηκαν και οι τρεις Κουριάτιοι, κατάφεραν όμως να σκοτώσουν τους δύο από τους τρεις Οράτιους. Τότε ο τρίτος αδελφός, που είχε το ίδιο ακριβώς όνομα με τον πατέρα του Πούμπλιος Οράτιος, προσποιήθηκε ότι υποχωρεί και οι τρεις πληγωμένοι Κουριάτιοι τον καταδίωξαν. Όμως, επειδή ήταν πληγωμένοι, δεν μπόρεσαν να ακολουθήσουν τον ίδιο ρυθμό στην καταδίωξη τους και χωρίστηκαν, με αποτέλεσμα ο Οράτιος να τους σκοτώσει ένα-έναν.

Επέστρεψε λοιπόν στη Ρώμη νικητής μεταφέροντας τα όπλα των Κουριάτιων. Μόλις όμως τον είδε η αδερφή του, άρχισε να θρηνεί γιατί εκτός από τα δύο αδέρφια της είχε ακόμα μια απώλεια. Τον αρραβωνιαστικό της, που ήταν ο ένας από τους τρεις αδερφούς Κουριάτιους. Βλέποντας την ο αδερφός της να θρηνεί για τον θάνατο του εχθρού του την σκότωσε και είπε τα εξής: «'Έτσι πεθαίνει κάθε Ρωμαία γυναίκα που θρηνεί τον εχθρό».

Φυσικά, η αδελφοκτονία δεν μπορούσε να μείνει ατιμώρητη και ο Πούμπλιος καταδικάστηκε σε θάνατο, που ήταν η ποινή για ένα τέτοιο έγκλημα. Τότε ο πατέρας του αποφάσισε να απευθυνθεί στον ίδιο το Λαό της Ρώμης και να ζητήσει να σώσουν την ζωή του γιου του. Τους υπενθύμισε πως χάρη σε αυτόν νίκησε η πόλη τους στον πόλεμο και τους παρακάλεσε να μην τον αφήσουν άτεκνο όταν στην αρχή της ημέρας είχε τέσσερα παιδιά.

Πράγματι, ο Λαός αποφάσισε να ακυρώσει την ποινή και να χαρίσει τη ζωή στον τραγικό ήρωα. Από τότε, έμεινε παράδοση στη Ρώμη πως οι καταδικασμένοι μπορούσαν να απευθυνθούν στο Λαό και να αποφασίσει εκείνος ως ο δικαιότερος κριτής για την τύχη τους.

 

    Ίχνη αυτής της παράδοσης ανιχνεύονται ακόμα και σήμερα, πράγμα λογικό αν σκεφτεί κανείς πως το νομικό μας πλαίσιο βασίζεται στους ρωμαϊκούς νόμους. Αυτή η παράδοση θα πρέπει να γίνει ακόμα δυνατότερη στις μέρες μας, που η δικαιοσύνη έχει διαφθαρεί και δικαστικοί που δεν σέβονται τον ρόλο τους βγάζουν αποφάσεις κατά παραγγελία. Τώρα λοιπόν, ο Λαός για μια ακόμα φορά θα κληθεί να αποφασίσει εκείνος και αυτό το φοβούνται πολύ όλοι αυτοί που βλέπουν τα σχέδια τους να καταστρέφονται από ένα κίνημα ανθρώπων αποφασισμένων να παλέψουν για την ελευθερία της Πατρίδας μας.

 

 

Λύρης Αλέξανδρος

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Μεταβολή [#49] Μεταβολή [#41] »

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 110 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.