Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου 2014

Lifestyleκαι Πολιτισμός (μέρος γ’: Επαρχιωτισμός – Νεοπλουτισμός)

Μέσα από τις δεκάδες εκφάνσεις της απάτης που ακούει στο όνομα lifestyle, επιλέγω για ακόμη μια φορά να αναλύσω ένα θέμα που προκαλεί το λιγότερο αηδία σε κάθε υγιή νου. Αυτή την φορά δεν θα εστιάσω σε κάποιο συγκεκριμένο ρεύμα ή τάση, αλλά στην γενική εικόνα ενός φαινομένου που αποτελεί μέγα συντελεστή όσο αφορά την πολιτιστική καταδίκη του Έθνους.

  Ας ξεκινήσουμε με την πιο ευχάριστη προσέγγιση που μπορώ να σκεφτώ, όσο δυσάρεστο κι ας είναι το θέμα. Ποιος δεν έχει δει την πιο χαρακτηριστική σκηνή της cult Ελληνικής ταινίας "Όλα είναι δρόμος"; Αναφέρομαι βέβαια στην σκήνη όπου ο πρωταγωνιστής πάνω στο παραλήρημα της μέθης του δίνει έντολή να κατεδαφιστεί το νυχτερινό κέντρο "Βιετνάμ" φωνάζοντας «Ρίχτο Ηλία». Έξω απ' τα πλαίσια του χιούμορ όμως, ποιος δεν έχει νιώσει ντροπή για το ανθρώπινο γένος γνωρίζοντας πως τέτοιου είδους πιθηκοειδή υπάρχουν όντως και με τον τρόπο τους έβαλαν και αυτοί το λιθαράκι τους στην τελική ευθεία για την καταστροφή. Ας πάμε λίγο πίσω στις "χρυσές" κατά τους ανίδεους δεκαετίες 80-90, όπου ο Ελληνικός λαός υποτίθεται ότι έτρωγε κρέας, μπορούσε να αποκτήσει ό,τι ποθούσε μέσω του πλαστικού χρήματος, επένδυε στις τσιχλόφουσκες του μέσω του χρηματιστηρίου, ο κάθε αεριτζής είχε όσες ευκαιρίες χρειαζόταν για να κάνει την μπάζα του και γενικά όλοι ήταν χαρούμενοι υπό την εικονική ευδαιμονία του ψευτορωμαίικου. Σε αυτό το σημείο έχουμε ακόμα μια σηματοδότηση της καταστολής της Εθνικής μας συνείδησης. Ο έντιμος άνθρωπος της τιμημένης επαρχίας μας μετατρέπετε σε εκπρόσωπος αυτού που μου αρέσει να ονομάζω βλαχομπαρόκ. Εγκαταλείπει την Μητέρα Γη και ανταλλάσσει το καθαρό του μέτωπο για ένα σαλέ στην Αράχωβα, ένα Cayenne και οποιοδήποτε άλλο γλοιώδες σήμα κατατεθέν του νεοπλουτισμού μπορείτε να φανταστείτε. Σε ανώτερο επίπεδο παλιανθρωπιάς έχουμε τους δήθεν “ξύπνιούς” όπου η κοινωνία εκείνη την θλιβερή εποχή τους έβγαζε μάλιστα και το καπέλο. Αναφέρομαι φυσικά στους ποταπούς απατεωνίσκους που δεν μόχθησαν ούτε μισή ώρα σε μια ολόκληρη ζωή για όλα τα αγαθά που απέκτησαν.

Στην μεγάλη εικόνα, έχουμε έναν ακόμα τρόπο ζωής που παραπέμπει εξολοκλήρου στον υλισμό, στην διασκέδαση και στην κατακερμάτιση κάθε πραγματικής αξίας και ιδανικού. Έναν τρόπο ζωής που κύριο χαρακτηριστικό του είναι να πετάς χρήματα στα σκουπίδια μόνο και μόνο για να δείξεις ότι τα έχεις, να αφήνεις στο έλεος του τον συμπατριώτη σου και να θεωρείς πως είναι ντροπή να δουλεύεις. Τέλος καθώς ερχόμαστε στο σήμερα, οπού ο οργασμός της ανάπτυξης με αέρα επιτέλους έχει φτάσει στο τέλος του, είναι πολύ πιθανό να έχετε ακούσει αρκετούς από αυτούς να λένε «έτσι όπως μας κατάντησαν, στο τέλος θα αρχίσουμε να πηδάμε απ' τα παράθυρα». Τους εύχομαι με όλη μου την καρδιά, καλό ταξίδι.

  

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 73 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.