Τετάρτη, 19 Φεβρουαρίου 2014

Μεταβολή [#49]

MELIORA SUNT EA QUAE NATURA QUAM ILLA QUAE ARTE PERFECTA SUNT

 

     Η φράση αυτή, παρμένη από το μεγάλο έργο του Κικέρωνα De NaturaDeorum (για την Φύση των Θεών), μεταφράζεται στα νέα Ελληνικά περίπου έτσι: Όσα έχει τελειοποιήσει η φύση, είναι καλύτερα από όσα έχει τελειώσει η τέχνη του ανθρώπου. Ποιος Ευρωπαίος, ειδικότερα ποιος Έλληνας, μπορεί να τολμήσει έστω να αμφισβητήσει την αλήθεια της φράσης του σπουδαίου αυτού Ρωμαίου; Μόνο κάποιος πραγματικά εκφυλισμένος και διεφθαρμένος από το σύγχρονο τρόπο ζωής, δεν στέκεται γεμάτος δέος απέναντι στο μεγαλείο της φύσης, και δεν θρηνεί ταυτόχρονα για την τεράστια απώλεια της εποχής μας, την απώλεια της επαφής με τον φυσικό κόσμο. Δεν μπορούμε παρά να διαπιστώσουμε με λύπη, πόσο υψηλό ήταν το τίμημα της προόδου και να αναρωτηθούμε στο τέλος, άξιζε πραγματικά η ανταλλαγή;

 

      Κάθε φορά που ένας άνθρωπος της φυλής μας καταφέρνει και ξεφεύγει από το χάος των πόλεων και βρίσκεται σε ένα περιβάλλον φυσικό, παρθένο και ανεπηρέαστο από την καταστρεπτική μας μανία, νοιώθει, αν είναι τυχερός, βαθειά μέσα του, ένα ρίγος και ένα κάλεσμα ταυτόχρονα. Ολόκληρο το φυλετικό μας υποσυνείδητο είναι χτισμένο από την φύση μας. Αυτή μας διαμόρφωσε έτσι όπως ήμασταν και μόνο όταν ξαναγυρίζουμε σε αυτή πλησιάζουμε στο μακρινό μας παρελθόν που τα πράγματα ήταν πολύ πιο απλά, αλλά και πολύ πιο αληθινά. Μόνο τότε ξαναβρίσκουμε τον παλιό μας εαυτό, αν όμως έχει απομείνει κάτι μέσα μας και δεν έχουμε υποκύψει πλήρως στη σύγχρονη διαστροφή. Ανάμεσα από τα βουνά συναντά κανείς ανθρώπους που ζουν σε πλήρη αρμονία με τη φύση, υπομένοντας τους θυμούς της αλλά και απολαμβάνοντας τις χαρές της. Συναντά ανθρώπους ακατέργαστους, απλούς αλλά όχι απλοϊκούς. Κρύβουν μέσα τους την σοφία της γης και για αυτό είναι καλοσυνάτοι αν και στα μάτια των κατοίκων-δούλων των πόλεων μπορεί να φαίνονται άξεστοι. Όμως είναι εκείνοι που δεν θα αδιαφορήσουν για τα βάσανα του διπλανού τους, είναι εκείνοι που όλοι μαζί θα παλέψουν τις πολύ περισσότερες δυσκολίες της ζωής τους, δυσκολίες που θα τσάκιζαν μέσα σε λίγες μέρες τους παθητικούς και φαντασμένους ανθρώπους της πόλης.

 

      Ας είμαστε όμως ρεαλιστές. Δυστυχώς, ο κόσμος προχώρησε και δεν μπορούμε πια όλοι να επιστρέψουμε στις ρίζες μας και στη γη των προγόνων μας. Για πολλούς δεν υπάρχει πια εστία να επιστρέψουν και για ακόμα περισσότερους αυτή που υπάρχει είναι γκρεμισμένη και σβηστή εδώ και χρόνια. Όμως δεν πρέπει να το αφήσουμε έτσι. Στο εθνικό κράτος του μέλλοντος μας, η επαρχία θα πρέπει να αποκτήσει και πάλι την θέση που της πρέπει, μια θέση που είναι αναγκαίο να έχει, αν θέλουμε να έχουμε την παραμικρή ελπίδα ως Έθνος για επιβίωση. Πρέπει όσοι μπορέσουν να επιστρέψουν πίσω. Πρέπει επίσης να επενδύσουμε στους ανθρώπους της επαρχίας, μέσα στους οποίους βρίσκονται σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό οι ηθικές αξίες εκείνες, πάνω στις οποίες θα πρέπει να οικοδομήσουμε την αυριανή Κοινωνία. Αυτοί είναι η μαγιά του Έθνους μας και από εκεί θα ξεπηδήσει και πάλι η ζωτικότητα που χρειαζόμαστε για να προχωρήσουμε στους δύσκολους καιρούς που έρχονται. Μέχρι τότε όμως, ας προσπαθήσει ο καθένας μας να επιστρέφει όταν μπορεί στη γη των Πατέρων του, να νιώθει ξανά μέσα του το κάλεσμα της φυλής μας και να ρίχνει μια φευγαλέα ματιά στη ζωή που χάσαμε και ίσως δεν θα μπορέσουμε να την βρούμε ποτέ πια.

 

Λύρης Αλέξανδρος  

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Μεταβολή [#48] Μεταβολή [#50] »

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 60 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.