Δευτέρα, 27 Ιανουαρίου 2014

Ημέρα Λειτουργίας Μετώπου Νεολαίας

Ομιλία με θέμα: «Γεώργιος Γρίβας Διγενής».

 

Σήμερα, 27 Ιανουαρίου 2014, κατά την συνάντηση των μελών του Μετώπου Νεολαίας, πραγματοποιήθηκε ομιλία σχετικά με τον φλογερό εθνικιστή Γεώργιο Γρίβα Διγενή, καθώς σαν σήμερα, το 1974, πέρασε στο πάνθεον των ηρώων του Ελληνισμού. Ήταν αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού και μια από τις σημαντικότερες μορφές της ιστορίας της Κύπρου, καθώς οργάνωσε και ηγήθηκε του αγώνα για ένωση της Κύπρου με την μητέρα Ελλάδα.

Γεννήθηκε στην Λευκωσία τον Ιούλιο του 1897. Αποφοίτησε από την σχολή Ευελπίδων στην Αθήνα το 1919 με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού Πεζικού, ενώ συμμετείχε στην Μικρασιατική Εκστρατεία, όπου παρασημοφορήθηκε για την πολεμική του δράση και τον ηρωισμό του. Προάχθηκε σε Λοχαγό και ακολούθως, το 1926 σε Λοχαγό, ενώ τις παραμονές του Βορειοηπειρωτικού Έπους του ελληνο-ιταλικού πολέμου προάχθηκε σε Ταγματάρχη. Ο διακαής πόθος του για εθνική ανεξαρτησία και ελευθερία γίνεται η αιτία, όπου με προσωπικό του αίτημα μετατίθεται το 1940 στην πρώτη γραμμή του μετώπου, υπηρετώντας ως επιτελάρχης της ΙΙ Μεραρχίας.

Ακόμη, κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής ιδρύει την αντικομουνιστική Οργάνωση «Χ» και γίνεται αρχηγός της, συμβάλλοντας στην συντριβή των ξενοκίνητων κομμουνιστικών αντάρτικων ομάδων. Πολλοί από τους εμπειροπόλεμους άνδρες που την στελέχωσαν είχαν δείξει ήδη την ανδρεία και την μαχητικότητα τους κατά την διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και κατά την διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας. Επρόκειτο για μια πραγματικά εμπόλεμη μονάδα, που είχε καταφέρει σταδιακά να έρθει σε επαφή και με άλλες αντικομουνιστικές ομάδες ανά την Ελλάδα, η οποία κατόρθωσε να αντιταχθεί σε ολόκληρες εφεδρικές κομμουνιστικές μεραρχίες στην Αθήνα.

Έπειτα, το 1946 παραιτείται από την ενεργό υπηρεσία με το βαθμό του Αντισυνταγματάρχη, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον του στην απελευθέρωση της ιδιαίτερης πατρίδας του, όπου και μεταφέρει τον Εθνικό Αγώνα. Το ενωτικό δημοψήφισμα του 1950, αλλά και η κατηγορηματική άρνηση των Βρετανών να παραχωρήσουν στους Κύπριους το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, γίνονται η αιτία που αποφασίζει να οργανώσει τον ένοπλο Αγώνα κατά των Άγγλων αποικιοκρατών. Έτσι, μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας μεταβαίνει με άκρα μυστικότητα στην Κύπρο, με το ψευδώνυμο «Διγενής», ιδρύοντας την Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών «ΕΟΚΑ», θέτοντας τα θεμέλια του επικού Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνος. Με αυτό τον τρόπο ξεκινά η επιτόπια οργάνωση της αντίστασης, στόχος της οποίας ήταν η εκδίωξη του Άγγλου δυνάστη και η πολυπόθητη ένωση της Κύπρου με τον κύριο ελλαδικό κορμό.

Η «ΕΟΚΑ» δυστυχώς, επιτυγχάνει τον στόχο της κατά το ήμισυ. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος αθετεί τον όρκο του για Ένωση, καθώς υποκύπτει και καταλήγει στις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου, οι οποίες φαίνεται να βάζουν οριστικό τέλος στον επικό αγώνα των Κυπρίων Αγωνιστών, καταλήγοντας στην ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο Γρίβας αναγκάζεται να φύγει από την Κύπρο και στις 17 Μαρτίου 1959 φτάνει στην Αθήνα. Ωστόσο, το 1964 επιστρέφει στην Κύπρο και αναλαμβάνει αρχηγός της Ανώτατης Στρατιωτικής Αμύνης. Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου του 1967, και την κατάληψη της εξουσίας από το στρατό, οι Τούρκοι αποθρασύνονται στην Μεγαλόνησο, ενώ το στρατιωτικό καθεστώς των Αθηνών και η Κυπριακή κυβέρνηση αναγκάζουν τον Διγενή να κτυπήσει τουρκικές θέσεις. Η Τουρκία αντιδρά με τελεσίγραφο, επιζητώντας από τις κυβερνήσεις Αθηνών και Λευκωσίας να αποσύρουν από το νησί την Ελληνική μεραρχία και να απομακρύνουν τον Διγενή. Με την αποχώρηση της Μεραρχίας από το νησί η Κύπρος απογυμνώνεται αμυντικά και διευκολύνεται η επίτευξη των τουρκικών επεκτατικών σχεδίων σε βάρος της Κύπρου. Ο Διγενής επιστρέφει στην Αθήνα και τίθεται από το στρατιωτικό καθεστώς υπό παρακολούθηση και περιορισμό στο σπίτι του στο Χαλάνδρι.  

Ωστόσο, ο κίνδυνος για το μέλλον της Κύπρου είναι εμφανής και ο Διγενής προβλέπει ότι η λύση που προδιαγραφόταν για το Κυπριακό ήταν απαράδεκτη και αντεθνική, με αποτέλεσμα να αντιδράσει άμεσα. Έτσι, την 1η Σεπτεμβρίου 1971 φτάνει μυστικά στην Κύπρο, ιδρύοντας την «ΕΟΚΑ Β΄», την οποία στελεχώνει κυρίως με πρώην άνδρες της «ΕΟΚΑ» και νέους, με στόχο την αλλαγή της προδοτικής γραμμής της ηγεσίας. Έτσι, στις 25 Μαρτίου1972 έρχεται σε επαφή με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, καταλήγοντας σε κάποιες συμφωνίες. Δυστυχώς, όμως, η υλοποίηση των συμφωνηθέντων δεν προχώρησε και τα γεγονότα οδήγησαν σε μια μετωπική σύγκρουση και ρήξη των δύο πλευρών. Η Κύπρος μπήκε στη δίνη μιας εμφύλιας διαμάχης με πράξεις βίας και αντίποινων. Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο Διγενής εξαντλημένος και ταλαιπωρημένος από καρδιακά νοσήματα απεβίωσε στο κρησφύγετο του στη Λεμεσό, στις 27 Ιανουαρίου 1974. Το λείψανο του έμεινε δύο μέρες για λαϊκό προσκύνημα, όπου χιλιάδες Ελληνοκυπρίων, υπό καταρρακτώδη βροχή, απέτισαν τον ύστατο φόρο τιμής στον γενναίο Έλληνα στρατηγό, που πολέμησε μέχρι εσχάτων για το μέγιστο Ιδανικό της Ελευθερίας, κατατροπώνοντας την υπερδύναμη της εποχής, την κραταιή βρετανική αποικιοκρατία.

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 96 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.