Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2013

Ο Μαχητής της Αυγής [#7]

 
ΑΝΤΙΞΟΥΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝ
Ο Σκοτεινός Ίωνας

Ελλήνων Οδύσσεια

 

"εγώ που εμπρός σας βλέπετε περιπλανήθηκα πολύ
σ' άνδρες και σε γυναίκες με πολλές οδύνες και οργή
στη γη τον πολυθρόφα γι αυτό Οδυσσέα ονοματίστε το παιδί."
Ομήρου Οδύσσεια, Ραψωδία: τ και στίχοι: 407-410
 
 
Γνώριζε καλά τούτο το δρόμο. Το 'χε σεργιανίσει πολλές φορές. .Κι όπως κάθε φορά, ένιωθε, τον ενθουσιασμό, την έξαψη. Κατέβαινε τα στενά και βρώμικα σοκάκια της Αθήνας. Ομόνοια, Μεταξουργείο, Αθηνάς. Τα δρομάκια πίσω από τις μεγάλες λαϊκές αγορές της Αθήνας, πίσω από το Δημαρχείο. Έμποροι με μαγαζιά Έμποροι χωρίς μαγαζιά. Ναρκωτικά, πορνεία ανακατεμένα με μικρά, γραφικά μαγαζάκια που πουλούν μπαχαρικά απ' όλο τον κόσμο, βότανα και παστά από ορεινές γωνιές της Ελλάδας. Η παλαιά Ελλάδα δίπλα στην καινούρια, "εκσυγχρονισμένη" Ελλάδα. Τα απομεινάρια της παλαιάς Ελλάδας ανακατεμένα με τα ζοφερά στιγμιότυπα του μέλλοντος όπως το σχεδιάζουν οι Σοφοί της Σιών και των χρηματιστηρίων, της ισοπεδωμένης, πολτοποιημένης Πατρίδας στο βωμό της Παγκοσμιοποίησης. Δεν ήταν τούτο το παράδοξο θέαμα, που το γέμιζε με χαρά και ενθουσιασμό. Όχι, τούτο το θέαμα τον έθλιβε ως τα βάθη της ψυχής του. Η πνιγερή, γεμάτη ρύπους ατμόσφαιρα της τσιμεντένιας πρωτεύουσας του ψευτορωμαίικου και τα ανήλιαγα στενά που βρωμούν και ανακατεύονται άνθρωποι καλοί και αγαθοί με πανούργους και δόλιους. Στην πρωτεύουσα του ψευτορωμαίικου, οι ψυχές και τα σώματα των ανθρώπων, εμπορεύονται με την ίδια ευκολία που εμπορεύονται τα προϊόντα. Δεν είναι το θέαμα αυτό και η κατάσταση που αντικρίζεις στους δρόμους της Αθήνας να εξυμνείται Τούτο, ας το πράττουν οι διεθνιστές. Οι λάτρεις του χρήματος, οι λάτρεις του Μαμμωνά που γι' αυτούς όλα πωλούνται και αγοράζονται και για τους υποστηρικτές του Μαρξ, που επιτέλους επιτεύχθηκε το οικονομικό χάσμα μεταξύ των Ελλήνων και έτσι μπορούν πια να επιτελέσουν την "επανάσταση των προλετάριων" και να προπαγανδίζουν την οικονομική πάλη των τάξεων και τον ένοπλο αγώνα όπως ονομάτισαν τις ληστείες και τα πλιάτσικα. Εκείνος όμως, δεν ήταν ούτε καπιταλιστής, ούτε μαρξιστής. Δεν ήταν υλιστής. Ήταν Έλληνας. Έλληνας Εθνικιστής. Πνεύμα ανήσυχο και ερευνητικό. Ελεύθερο και ανυπότακτο. Ας χαίρονται με τη μαύρη κατάσταση της Αθήνας, μονάχα οι προφήτες και οι οπαδοί των εκφυλισμένων κοινωνιών δίχως σύνορα, δίχως φραγμούς, όπου τα πάντα τα καθορίζει το χρήμα. Εκείνος, ήθελε η Αθήνα να ξαναγίνει ΕΛΛΗΝΙΚΗ!  Σαν κάποια μάγισσα κακιά, να είχε αγγίξει με το μαγικό ραβδί της, το λίκνο της ελληνικής δημιουργίας και μήτρα πνευματικής και επιχειρησιακής άνθησης του ελληνισμού και να το είχε μεταμορφώσει σε χοιροστάσιο, ως η Κίρκη στο Μύθο, όπου, πρώτα, έδωσε στους συντρόφους του Οδυσσέα να φάνε από 'να βότανο μαγικό, ύστερα τους άγγιξε με το ραβδί της και τους μεταμόρφωσε σε γουρούνια. Η Αθήνα είχε μετατραπεί σε πόλη βαρβαρική, γεμάτη αλλοεθνείς. Βάρβαρους, όπως τους έλεγαν οι Αρχαίοι Έλληνες. Άνθρωποι κάθε φυλής, ζουν και πεθαίνουν σε μία ζωή φαύλη, χωρίς νόημα. Χωρίς Ιδανικά. Πουλούν και αγοράζουν. Παράγουν, καταναλώνουν και καταναλώνονται από το Θηρίο της Παγκοσμιοποίησης. Ο Αριστοτέλης, είχε κάνει μία μεγάλη έρευνα γύρω από τα πολιτεύματα που είχαν επικρατήσει στις ελληνικές πόλεις από τις απαρχές σχηματισμού κοινοτήτων και γενών-φατριών. Στην εργασία αυτή λοιπόν, που φέρει τον τίτλο: ΠΟΛΙΤΙΚΑ, ο Μεγάλος αυτός φιλόσοφος, παρατηρεί πως κύριο χαρακτηριστικό των ελληνικών πόλεων που τις διαφοροποιεί από τις πόλεις των βαρβάρων είναι και ο πληθυσμός τους, καθώς ο αριθμός των πολιτών δεν ξεπερνούσε τις 200.000. Ήταν λοιπόν, η Αθήνα, φανερά, πια μία ασιατική ή αφρικανική τερατούπολη. Δεν ήταν λοιπόν, ο δρόμος αυτός που τον γέμισε με ενθουσιασμό. Ήταν ο δρόμος του Αγώνα. Ο Δρόμος που έφερνε μες στα σκότη της τυραννίας των τοκογλύφων, τη γλυκιά ελληνική αυγή και διέλυε τα δεσμά, όπως στα παραμύθια που τα κακά ξόρκια, φεύγουν με τις πρώτες ακτίνες του Ήλιου. Έστεκε Υπερήφανος, κρατώντας την Ελληνική Σημαία στα χέρια. Βάδιζε Αγέρωχος. Δεν τον ενδιέφερε ,ούτε πόσους εχθρούς είχε να αντιμετωπίσει. Ούτε πόσοι θα στέκονταν στο πλάι του. Ήταν Έλληνας, αποφασισμένος να Αγωνιστεί και να πολεμήσει εναντίον θεών και δαιμόνων, ως οι Ομηρικοί Ήρωες! Ο Αγώνας για το Λαό και την Πατρίδα. Αγώνας Ιερός για την Ελλάδα, τη Μάνα των Μύθων και του Πολιτισμού. Την Ελλάδα των Επιστημών και των Τεχνών. Πού οι τεχνίτες, πού οι επιστήμονες της Ελλάδος σήμερα; Ήθελε όσο τίποτα άλλο να ξαναγίνει η Αθήνα πόλη ελληνική! Ήθελε όσο τίποτε άλλο, οι συμμορίες κάθε φυλής που καταδυναστεύουν τους Έλληνες με το οργανωμένο έγκλημα κάθε μορφής και συνδέονται με τα κόμματα της κλεπτοκρατίας με "υπόγειες διαδρομές" να παύσουν να σαπίζουν την ελληνική κοινωνία με τα δηλητήρια τους: υλικά και άυλα δηλητήρια. Η μέθεξη του Αγώνα του Λαϊκού Εθνικισμού ήταν η συνειδητοποίηση πως γίνεσαι Φύλακας της Εθνικής Μνήμης. Η Πίστη στους Προγόνους. Ευχαριστούσε μέσα από την Καρδιά του, το Θεό που του 'δωσε τη Δύναμη να υπομείνει τους διωγμούς του Συστήματος, οι οποίοι δεν είχαν τελειωμό. Εξαιτίας, των συκοφαντιών των δημοσιογράφων, ακόμα και η οικογένεια του τον απαρνήθηκε γιατί ήταν Χρυσαυγίτης. Του είπαν ή να φύγει από το σπίτι ή να πάψει να ασχολείται. Εκείνος έφυγε. Κοιμήθηκε τρεις μέρες στο δρόμο σα ζητιάνος... Ήταν αρκετά Υπερήφανος ώστε να ζητήσει καταφύγιο ή άσυλο σε κάποιο φίλο. Τί και αν τον δέχτηκαν πίσω; Το γυαλί είχε σπάσει. Ο θεσμός της οικογένειας, είχαν καταφέρει οι εξουσιαστές να τον αποσυνδέσουν από την Πατρίδα. Πόσο τυφλωμένοι είναι άραγε οι σύγχρονοι Έλληνες και πόσο αδύναμοι που υποκύπτουν με τόση ευκολία στα μάγια των σύγχρονων μάγων και συμπεριφέρονται τόσο αλλοπρόσαλλα.. .Στη δουλειά, συμπεριφέρονταν διαφορετικά όταν κάποιος φίλος "κατά λάθος" τον "κάρφωσε". Του συμπεριφέρονταν με τρόπο προσβλητικό και του ανέθεταν τόσο όγκο δουλειάςκαι τόσο ακατάστατα ωράριο που ήταν σαν του λέγαν "σήκω και φύγε". Εκείνος όμως, δεν τα παράταγε. Ήταν ψημένος σε πιο σκληρές μάχες. Σίγουρα, εάν ήταν τζογαδάρος, μπουκαδάρος, συμμορίτης ή χρήστης ουσιών, θα έχαιρε καλύτερης αντιμετώπισης. Έπαιρνε Δύναμη διαβάζοντας για τα Κατορθώματα των Προγόνων του. Ήταν Έλληνας και παρά τις όποιες δυσκολίες, παρά τις όποιες πληγές στο σώμα και στην ψυχή, έπρεπε να συνεχίζει τον Αγώνα. Όπως ο Οδυσσέας, παρά τις τόσες περιπέτειες, παρά τις τόσες δυσκολίες που συνάντησε, Αγωνίστηκε και πάλεψε σκληρά για να φτάσει στην Ιθάκη. Και κεί όμως,ο Αγώνας του, ενώ έμοιαζε να φτάνει στο τέλος του, κορυφώθηκε. Έπρεπε να απαλλάξει το σπίτι του αλλά και την Πατρίδα ολόκληρη από την τυραννία των Αντίνοων, των Μνηστήρων. Όμως, η Θεά της Πρόνοιας, είχε εξοπλίσει τον Έλληνα, με ένα υπερόπλο, που όσο και αν το αναζητούν οι διώχτες του Λαϊκού Εθνικισμού και καταστροφείς της Ελλάδος και τα όργανά τους δεν πρόκειται να το βρουν. Τούτο το όπλο είναι η Πίστη. Η Πίστη που είναι πιο Δυνατή και από τη φωτιά και καλλιεργεί την αρετή της Υπομονής που και κείνη με τη σειρά της  θρέφει το Πείσμα που αναζητά Δικαίωση. Ο Οδυσσέας, όταν γύρισε στο παλάτι του, ήταν ντυμένος ζητιάνος. Οι Μνηστήρες, τον έβρισαν, τον έφτυσαν, τον κοπάνησαν με σκαμνιά. Εκείνος,υπ έμεινε όλες τούτες τις αδικίες και κάθε άλλη ανομία που διέπρατταν οι Μνηστήρες χωρίς φόβο Θεού μες στην Πατρίδα του. Ο Θυμός και η Οργή, θα εκφραστούν την κατάλληλη ώρα και με τον κατάλληλο τρόπο. Όπως, λέγει ο Ποιητής της Οδύσσειας, εμείς οι Εθνικιστές του Λαϊκού Συνδέσμου, βρισκόμαστε, εγκλωβισμένοι στη Σπηλαιά του Κύκλωπα. Οι Κύκλωπες, όπως λέγει ο Όμηρος, ήσαν απάνθρωποι και βάρβαροι στους τρόπους. Ζούσαν χωρίς νόμους όπως ακριβώς και οι σημερινοί μονόφθαλμοι, κοντόφθαλμοι Κύκλωπες. Κι όπως στο Μύθο ο Κύκλωπας, Πολύφημος, έτρωγε τους συντρόφους του Οδυσσέα, έτσι και οι σύγχρονοι Κύκλωπες κατατρώγουν τους Έλληνες.
 
 
 
 
 

Χρειάζεται λοιπόν, το πολυμήχανο μυαλό του Οδυσσέα για να  μην εγκλωβιστούν δια παντός εντός της Σπηλαιάς του Κύκλωπα, η Ελλάς γιατί ακόμα και αν "πεθάνει", η Σπηλαιά, θα μείνει σφραγιστή. Στέκει λοιπόν, για κάθε αγνό Εθνικιστή, ο οποίος δεν ήρθε στη ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, από αστική πλήξη ή τυχοδιωκτικά για να γίνει "μάγκας" ή΄"κάποιος", πηγή δύναμης στέκει πέρα από την ίδια την Εθνική Μνήμη, η πατρική φιγούρα του Αρχηγού, που έπλασε το Λαϊκό Εθνικισμό με την Εθνική Μνήμη και τη Λαϊκή Παράδοση και τις Αθάνατες Ελληνικές Αξίες, της Τιμής και του Έθνους, ως όμαιμον. "Γίνεται συστηματική προσπάθεια για αφελληνισμό και απεθνικοποίηση της νέας γενιάς και τη μετατροπή του λαού μας σε λαό γενίτσαρων, που δε θα ξέρουν από πού έρχονται και πού πάνε, σε μια αγέλη καταναλωτών μέσα στον απάνθρωπο βάλτο της "παγκοσμιοποίησης" που δε θέλει Ιδέες, Έθνη και Ιδανικά, που δε θέλει Ήρωες και Αγωνιστές, αλλά μόνο αγορές, γυάλινα πολυκαταστήματα, χρηματιστήρια και πρόθυμους καταναλωτές. Η Ιστορία βρίσκεται στο στόχαστρό τους. Αποτελεί τη βασκή προϋπόθεση για το ξεθεμελίωμα της εθνικής ταυτότητας ενός λαού και προς αυτή την κατεύθυνση δουλεύουν συστηματικά μία ολόκληρη γενιά μπολσεβίκων και φιλελεύθερων."

Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ,  ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΗ
 
 
 
Μας περιμένουν πολλές περιπέτειες λοιπόν. Πολλές διώξεις μέχρι να φτάσουμε στην Ιθάκη  και να αποκασταθεί η έννομη τάξη στην Πατρίδα μας.
 
 
 
Θάρρος και Δύναμη Συναγωνιστές!
 
ΨΗΛΑ ΟΙ ΣΗΜΑΙΕΣ!
 
ΕΣΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ!
 
 
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ο Μαχητής της Αυγής [#1] Ο Μαχητής της Αυγής [#8] »

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 32 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.