Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2012

Ξεκαθαρίζοντας ορισμένα πράγματα...

 

«Με τον όρο προδοσία, εκ του ρήματος προδίδω, χαρακτηρίζεται γενικότερα η οποιαδήποτε αθέτηση υποχρεώσεων έναντι διαπιστευμένων μέσα σε μια σχέση κοινωνική, μεταξύ ατόμων, ή οργανώσεων, ή μεταξύ και αυτών τούτων, ατόμων και οργανώσεων. Κύρια αιτία μιας τέτοιας εκδήλωσης είναι η ηθική κατωτερότητα που μπορεί να οφείλεται σε βαθύτερα αίτια ψυχολογικής σύγκρουσης και που μπορεί να προβάλλεται, κατά τον δράστη, είτε ως εκδίκηση, είτε για διάφορους άλλους ιδιοτελείς σκοπούς» Το είδος του αγώνα που δίδεται στη Χρυσή Αυγή δε χωράει τον παραπάνω ορισμό. Όταν παλεύεις για Ελλάδα και για Πίστη και Τιμή το να λιποτακτήσεις σε κάνει χειρότερο από το μέσο αστό που ποτέ δε προσπάθησε για τίποτα. Η Πίστη και η ψυχική δύναμη που απαιτείται για να είναι κάποιος επαρκής και συνεπής σε έναν τόσο Ιερό Αγώνα είναι σίγουρα μεγάλη. Ανθρώπινο είναι να νιώσει κανείς κούραση, απογοήτευση ή και απελπισία. Η διαφορά όμως του Χρυσαυγίτη με τους υπόλοιπους είναι πως εκείνος δε τα παρατά ποτέ. Δε βάζει πάνω από το σκοπό του κανέναν ιδιοτελή παράγοντα, ούτε καμία μικροεγωιστική δικαιολογία. Κοινώς δε κοιτάει την πάρτη του γιατί αναγνωρίζει το μεγαλείο του Αγώνα. Δε κοιτάει πως να γίνεται πιο αρεστός για το κοινό για να είναι δημοφιλής σε παρέες και σε κοπέλες ή αγόρια αντίστοιχα. Δε τον ενδιαφέρει να περάσει μια ήσυχη ζωή γεμάτη σάπιους έπαινους από σάπιους ανθρώπους. Ούτε ακόμα ενδιαφέρεται να παριστάνει τον σπουδαίο αγωνιστή μέσω του διαδικτύου συνάπτοντας εφήμερες και ανούσιες κοινωνικές σχέσεις με κάθε λογής σκουπίδια. Ο Αγώνας είναι για λίγους, οι πολλοί είτε δεν τον κατανοούν είτε δεν ενδιαφέρονται γι'αυτόν. Οι λίγοι ήταν πάντοτε αρκετοί μα και καλύτεροι από τη μάζα. Μια μάζα η οποία μπορεί να έρθει σε επαφή με τον Αγώνα μα καταλαβαίνοντας την κατωτερότητά της να γυρίζει πίσω στην αφάνεια ή και στη λασπολογία. Τα δύο προηγούμενα είναι χαρακτηριστικά των φλώρων οι οποίοι είναι ο κανόνας στην Ελλάδα του 2012. Η συνέπεια που απαιτείται είναι μεγάλη και είναι σημαντικό να τονιστεί πως άπαξ και κάποιος λιγοψυχήσει και τα παρατήσει δεν του αξίζει ούτε ο οίκτος. Όλοι εμείς που επί σειρά ετών έχουμε προσπαθήσει για την Πατρίδας μας και έχουμε δεχθεί πιέσεις από παντού, είτε αυτό λέγεται κράτος και αστυνομία είτε λέγεται οικογενειακό περιβάλλον είτε ακόμα στοχοποίηση, δεν τα παρατήσαμε ποτέ. Και δεν το κάναμε μετά λόγου γνώσεως. Γιατί γνωρίζαμε πως αξίζει κανείς να δεχθεί τα πάντα, κάθε κόστος και τίμημα, για να μπορεί να λέγεται Χρυσαυγίτης. Με το ρητό του Έζρα Πάουντ να μας συνοδεύει και να φωνάζει μέσα μας « Αν δε κάνεις θυσίες για τις Ιδέες σου, τότε ή ΕΣΥ δεν αξίζεις ή οι Ιδέες σου», και να μας δίνει την απάντηση πως οι λιποτάκτες δεν αξίζουν γιατί οι ΙΔΕΕΣ μας αξίζουν! Πολεμάμε γι'αυτές κάθε μέρα! Επομένως ο οίκτος σαν ένα περιττό συναίσθημα θα πρέπει να διώχνεται από μέσα μας γιατί οι λιποτάκτες δεν αξίζουν ούτε αυτό. Οι αγωνιστές μένουν, οι αδερφές φεύγουν και κάνουν τόπο σε αξιότερους μαχητές να έρχονται κοντά μας. Είμαστε οι τελευταίοι πιστοί, ενάντια σε ένα σαθρό σύστημα που ξεφτυλίζει την πατρίδα μα και την ίδια μας τη ζωή. Κοντά μας χρειαζόμαστε νέους και νέες έτοιμους να πολεμήσουν στο πλευρό μας και όχι λιπόψυχους αστούς που χάρην της ιδιοτέλειας και του αηδιαστικού εγωισμού τους παρατάνε όλα όσα πίστευαν. Όποιος θέλει να βρίσκεται κοντά μας, ας πολεμήσει! Οι υπόλοιποι στον αγύριστο! Ζήτω η Νίκη!

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 41 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.