Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2007

Για ποια Πατρίδα και ποιο Λαό;

Πατρίδα και Λαός είναι δυο έννοιες που αποτελούν τους στύλους της Κοσμοθεωρίας μας. Και ακριβώς η βαθειά μας πίστη σ’ αυτές είναι που δεν μας επιτρέπει να είμαστε ούτε πατριδοκάπηλοι, ούτε λαϊκιστές. Ζούμε στην εποχή της ημιμάθειας και της ιδεολογικής σύγχυσης. Ορισμένες λέξεις έχουν χρησιμοποιηθεί για να εκφράσουν τόσο αντικρουόμενες μεταξύ τους έννοιες, που πλέον έχουν χάσει την πρωταρχική σημασία τους. Λέξεις τετριμμένες και ιδεολογικά φορτισμένες, είναι αναμφίβολα και αυτές της Πατρίδας και του Λαού. Αυτές οι δύο λέξεις-έννοιες έχουν διαστρεβλωθεί και παρερμηνευθεί σε βαθμό τεράστιο. Επειδή όμως οι συγκεκριμένες έννοιες αποτελούν το άλφα και το ωμέγα, τους θεμελιακούς λίθους και την πεμπτουσία της Κοσμοθεωρίας μας, οφείλουμε να επαναπροσδιορίσουμε την αρχική ερμηνεία τους, αποκαθάροντάς τις από κάθε είδους παρερμηνευτικές προσθήκες και αφαιρέσεις. Τι σημαίνει για εμάς η έννοια «Πατρίδα»; Πώς την αντιλαμβανόμαστε και ποιο περιεχόμενο της δίνουμε; Για τον κουλτουριάρη, μεταμοντέρνο αστό, η «πατρίδα» μπορεί να σημαίνει την «παιδική του ηλικία», την «αυτοπραγμάτωσή» του, τον «αληθινό του έρωτα» και άλλες συναφείς τρίχες… Για τον φιλελεύθερο, πατρίδα σημαίνει το πεδίο στο οποίο εκτείνονται οι επιχειρηματικές του δραστηριότητες και οι νόμοι της ελεύθερης αγοράς. Για τον άπατρι αριστεριστή, η έννοια αυτή είναι κάτι το εντελώς αφηρημένο, το οποίο, αφού ξεκινάει (κατά τη φαιδρή του λογική) από την σφαίρα του φανταστικού, επομένως η ερμηνεία του σ’ αυτό το πλαίσιο θα κινείται. Τέλος, έχουμε και την ερμηνεία του εθνικόφρονα –δεξιού και αριστερού-, που βλέπουν την πατρίδα σαν ένα συναισθηματικό πεδίο κοινών αναμνήσεων, το οποίο ωστόσο μπορούν να μοιραστούν με οποιονδήποτε αλλοεθνή ή αλλόφυλο θελήσει να εγκατασταθεί σε αυτό.

Η δική μας ερμηνεία για την Πατρίδα διαφέρει κατά πολύ απ’ όλες τις παραπάνω. Πατρίδα σημαίνει πάνω απ’ όλα «Γη των Πατέρων». Που σημαίνει ότι, για να μας ανήκει, πρέπει υποχρεωτικά να έχουμε κοινούς φυλετικούς δεσμούς με αυτούς που την πρωτοκατοίκησαν, την υπερασπίστηκαν με το αίμα τους και σ’ αυτήν θεμελίωσαν τον πολιτισμό τους – πολιτισμό που κληρονομικά και τιμής ένεκεν, τώρα είναι δικός μας. Οι άνθρωποι αυτοί, στους οποίους χρωστάμε την παρουσία μας σ’ αυτό το συγκεκριμένο κομμάτι γης, δεν είναι κάποιοι τυχαίοι άνθρωποι που έζησαν στο παρελθόν. Είναι οι πατεράδες μας και οι παππούδες μας. Είναι το σύνολο αυτών των Ιερών Σκιών που ονομάζουμε προγόνους μας και επί χιλιετίες η θύμησή τους παραμένει ζωντανή, καθώς τριγυρνούν στην ίδια γη που πατάμε, στον ίδιο αέρα που αναπνέουμε.
 
Βασική προϋπόθεση, λοιπόν, για την δική μας Πατρίδα, είναι ο ίδιος ο Λαός που την κατοικεί. Ένας καθορισμένος γεωγραφικός χώρος λαμβάνει την ιερότητα και την αξία του από τον Λαό-έθνος που είναι ικανός να τον διατηρήσει, να τον υπερασπιστεί (με το αίμα του ακόμη) και πάνω στην επικράτειά του να ανεγείρει τα μνημεία του πολιτισμού του και τους τύμβους των ηρώων του. Και ερχόμαστε, ευθύς αμέσως στην έννοια «Λαός». Έχει άραγε κάποια σχέση η δική μας θεώρηση για τον Λαό, με κείνη που του προσδίδουν οι δημοκρατικές παρατάξεις («εκλογικό σώμα», «κοινωνία πολιτών»), κατά την οποία για να ανήκεις σ’ αυτόν πρέπει να μπορείς να ψηφίζεις; Ή μήπως δεχόμαστε τον Λαό σαν ένα σύνολο «πολιτών ανεξαρτήτου εθνικότητας και καταγωγής»; Οπωσδήποτε, καμία απ’ τις δύο ερμηνείες δεν ισχύει. Καταρχάς ο Λαός τον οποίο επικαλούμαστε και για τον οποίο αγωνιζόμαστε, δεν ταυτίζεται με τα 10 εκατομμύρια των Ελλήνων που ζουν στον ελλαδικό χώρο και τα άλλα τόσα των Ελλήνων που ζουν στο εξωτερικό. Ο Λαός μας ταυτίζεται με την, κατά πολύ ανώτερη, έννοια του Έθνους, που φυσικά περιλαμβάνει το σύνολο των γενεών από την βαθειά αρχαιότητα μέχρι τις γενιές που θα υπάρξουν στο μέλλον. Ως εκ τούτου, θεωρούμε ότι το Έθνος, ως απείρως σπουδαιότερο και διαχρονικότερο, πρέπει να προφυλάσσεται με την πιο αστείρευτη ευλάβεια, ακόμη κι αν η επίτευξη του ιερού αυτού σκοπού, ενδεχομένως στερεί κάποια από τα πρόσκαιρα (υλιστικά) συμφέροντα της παρούσης γενιάς.
 
Πατρίδα και Λαός, λοιπόν, οι δύο στύλοι της Κοσμοθεωρίας μας. Εθνικισμός και Σοσιαλισμός τα δύο σκέλη της, που επιβεβαιώνουν την πίστη μας στις δύο αυτές Αξίες. Πατρίδα και Λαός, όχι με την έννοια που τους προσδίδουν οι δεξιοί και αριστεροί παρερμηνευτές τους… Αλλά με την καθαρότητα και την αγνότητα με τις οποίες έχουμε το θάρρος να τις προασπίζουμε.

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 46 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.