Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2013

Πνεύμα Αθανάτων [#25]

Ένας πρώιμος Δαρβίνος!

Ο Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Εμπεδοκλής, γνωστός για το ευρύτερο πρωτοποριακό φιλοσοφικό του ύφος, εντυπωσιάζει ιδιαίτερα, καθώς από τα σωζόμενα αποσπάσματα των έργων του, εξάγεται ότι κατείχε και ειδικότερες γνώσεις Φυσιογνωσίας και Ιατρικής, και ειδικότερα Φυσιολογίας, Ανατομίας και Εμβρυολογίας, συνδεόμενος με αυτό τον τρόπο άμεσα με την ιατρική παράδοση της Κάτω Ιταλίας.

Άλλωστε χαρακτηρισμοί που του αποδίδονταν ως «μέγας ιατρός» και «πανεπιστήμων ερευνητής», από την τοπική κοινωνία όπου ζούσε και από τις πόλεις στις οποίες περιόδευε μεταφέροντας και διαδίδοντας τη διδασκαλία της  ιδιαίτερης φιλοσοφικής του σκέψης, επιβεβαιώνουν το εύρος των  γνώσεων του. Πολλοί ήταν ακόμη και οι φιλόσοφοι της εποχής, αλλά και μεταγενέστεροι του ίδιου, που αναγνώριζαν πως παρά την ιδιαιτερότητα που διέκρινε πολλές φορές τον φιλοσοφικό του στοχασμό, οι τομείς στους οποίους είχε επεκταθεί αποτελούσαν καινοτομίες της εποχής.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι θεωρείται πρόδρομος του Δαρβίνου με την θεωρία του περί γένεσης των οργανικών όντων, η οποία αναπτύσσεται με βασικό άξονα την εξέλιξη. Υποστήριζε πως τα φυτά εμφανίστηκαν στη γη πρωτύτερα από τα ζώα, και πως ζώα και φυτά διαμορφώθηκαν εξελικτικά σε διάφορα είδη.

Συγκεκριμένα, ο Εμπεδοκλής στο κομμάτι της φιλοσοφίας του που επικεντρώνεται στη Ζωογονία, όντας ο πρώτος που εισάγει στο χώρο της φιλοσοφίας αυτή την παράμετρο, θεμελιώνει πως απαρτίζεται από τέσσερα στάδια:

  • Αρχικά η γη γεννά τα οργανικά μέλη του σώματος των ζώων διαχωρισμένα, καθώς από τη σύμμειξη της με τα υπόλοιπα στοιχεία προκύπτει το αίμα, τα κόκαλα και η σάρκα.
  • Στη συνέχεια, σχηματίζονται μεμονωμένα οργανικά μέλη, τα οποία περιπλανώνται και όταν συναντήσουν άλλα ομοιογενή με αυτά, συνενώνονται τυχαία, προκύπτοντας έτσι τερατόμορφα όντα. Επομένως, ο παράγοντας της τύχης φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο κατά τη δημιουργία και την εξέλιξη διαφόρων βιολογικών χαρακτηριστικών ορισμένων έμβιων όντων.
  • Έπειτα, οι τερατώδεις μορφές που προέκυψαν δεν κατορθώνουν να επιβιώσουν, παραχωρώντας έτσι την θέση τους σε νέους τύπου ζώων που διαθέτουν την ικανότητα να συνεχίσουν τη ζωή τους. Οι ολοφυείς μορφές, δηλαδή τα οργανικά αυτά σύνολα που προκύπτουν από αρμονική συνένωση των στοιχείων, με τη συνδρομή της φιλότητος, προκύπτουν σε ένα τρίτο στάδιο ζωογονίας.
  • Τέλος,  γεννιούνται τα οργανικά όντα το ένα από το άλλο, και όχι από τη γη.

Ίσως η θεωρία του Ακραγαντίνου φιλοσόφου να διέπεται από ένα ίχνος «παράδοξου», συγκρινόμενη  με τα δεδομένα της σημερινής εποχής και με την τρομερή επιστημονική εξέλιξη του τομέα της Βιολογίας και της Ιατρικής, αλλά αποτελεί αναμφισβήτητο γεγονός ότι είναι ο πρώτος που θέτει τα θεμέλια της θεωρίας περί εξέλιξης των ειδών, δείχνοντας τελικά πόσο σύγχρονος είναι, ενώ η επιρροή του στην μετέπειτα ανάπτυξη των σχετικών επιστημών τομέων κρίνεται καθοριστική.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Πνεύμα Αθανάτων [#26] Πνεύμα Αθανάτων [#24] »

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 63 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.