Τετάρτη, 28 Αυγούστου 2013

OSWALD MOSLEY (1896 − 1980)

O Oswald Mosley γεννήθηκε στις 16   Νοεμβρίου του 1896 στη περιοχή Mayfair, στο Westminster της Βρετανίας. Σπούδασε στα πανεπιστήμια Winchester College και στην Βασιλική Στρατιωτική Ακαδημία Sandhurst και πολέμησε με το 16ο Τάγμα - Lancers στο Δυτικό Μέτωπο κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου στο πλευρό της Μ. Βρετανίας.

O Oswald Mosley έγινε ο νεότερος βουλευτής στη Βουλή των Κοινοτήτων της Βρετανίας, εκπροσωπώντας την πολιτεία του Harrow συμμετέχοντας στις γενικές εκλογές του 1918 με το Συντηριτικό Κόμμα. Το 1920 παντρεύτηκε την Lady Cynthia Curzon, κόρη του Λόρδου George Nathaniel Curzon πρώην αντιβασιλέα της Ινδίας, η οποία πέθανε το 1933. Με αυτήν την 1η γυναίκα του απέκτησε τρία παιδιά, τον Nicholas Mosley ο οποίος γεννήθηκε στις 25 Ιουνίου του 1923, την Vivien Mosley γεννηθείσα το 1921 και τον Desmond Francis Forbes Adam γεννηθέντα το 1926. Η δεύτερη σύζυγός του είναι η Diana Mitford με την οποία παντρεύτηκε τον Οκτώβριο του 1936 και απέκτησε άλλα 2 παιδιά τον Alexander Mosley, ο οποίος γεννήθηκε το 1938 και τον Max Mosley, ο οποίος γεννήθηκε το 1940. Ο Oswald Mosley όμως πέρα από την πλούσια πολιτική του δράση απασχόλησε τη δημοσιότητα και τα μέσα ενημέρωσης της εποχής και για τις ερωτικές του περιπέτειες με την Lady Αλεξάνδρα Metcalfe (αδελφή της πρώτης συζύγου του) και την Γκρέις Curzon (θετή μητέρα της πρώτης συζύγου του).

Ο Οswald Mosley εκλέχτηκε το 1918 με το Συντηρητικό Κόμμα Βρετανίας απογοητεύτηκε όμως από αυτό και στις γενικές εκλογές του 1922 εκλέχτηκε εκπρόσωπος της περιοχής του Harrow ως Ανεξάρτητος. Δύο χρόνια αργότερα ο Οswald Mosley εντάχθηκε στο Ανεξάρτητο Εργατικό Κόμμα και το 1926 εκλέχτηκε ξανά βουλευτής για να αντιπροσωπεύσει την περιοχή του Smethwick. Τον Οκτώβριο του 1927 ο Mosley εξελέγη στην Εθνική Εκτελεστική Επιτροπή του Εργατικού Κόμματος. Ήταν πλέον μία από τις ηγετικές φυσιογνωμίες στο κόμμα. Ο David Low, μεγάλο στέλεχος του κόμματος, είχε πει ότι « Ο Mosley ήταν νέος, ενεργητικός, ικανός και ένα εξαιρετικό εργαλείο για το Κόμμα. » Ο Jennie Lee, άλλο γνωστό πολιτικό πρόσωπο της εποχής συμφώνησε ότι Mosley είχε ικανότητες, αλλά πίστευε ότι ήταν ένα βαθιά προβληματικό άτομο. Είπε χαρακτηριστικά " Άλλο ένα φως σε αυτό το Κοινοβούλιο (του 1929) ήταν ο Sir Oswald Mosley Είχε όμως ένα μοιραίο ελάττωμα στον χαρακτήρα του, την συντριπτική αλαζονεία και την ακλόνητη πεποίθηση ότι γεννήθηκε για να αποφανθεί. "

Όταν ο Ramsay MacDonald σχημάτισε την κυβέρνηση των Εργατικών μετά τις Γενικές εκλογές του 1929, διόρισε τον Mosley, στη θέση του Καγκελάριου του Δουκάτου του Lancaster της Βρετανίας. Τον Ιανουάριο του 1930 o Mosley πρότεινε ένα πρόγραμμα που πίστευε ότι θα συμβάλει στην αντιμετώπιση της αυξανόμενης ανεργίας στη Βρετανία. Με βάση τις ιδέες του John Maynard Keynes πρότεινε την τόνωση του εξωτερικού εμπορίου, κατευθύνοντας τη βιομηχανική πολιτική, καθώς και τη χρήση δημοσίων πόρων για την προώθηση της βιομηχανικής επέκτασης.

Σύμφωνα με τον γνωστό πολιτικό της εποχής David Marquand ο Oswald Mosley έκανε τρεις κύριους ισχυρισμούς: α) ότι ο κρατικός μηχανισμός θα πρέπει να αναθεωρηθεί δραστικά, β) ότι  η ανεργία μπορεί να μειωθεί δραστικά με δημόσια έργα σύμφωνα με το προτεινόμενο πρόγραμμα του φιλελεύθερου πολιτικού Keynes και του Φιλελεύθερου Κόμματος της Βρετανίας και γ) ότι η μακροπρόθεσμη οικονομική ανασυγκρότηση απαιτεί την κινητοποίηση των εθνικών πόρων σε μεγαλύτερη κλίμακα από ότι είχε γίνει τότε. Η υφιστάμενη διοικητική δομή, όπως υποστήριζε ο Oswald Mosley, ήταν απελπιστικά ανεπαρκής. Αυτό που χρειαζόταν ήταν ένα νέο τμήμα, υπό τον άμεσο έλεγχο του πρωθυπουργού, που να αποτελείται από μια εκτελεστική επιτροπή των υπουργών και την γραμματεία των δημοσίων υπαλλήλων, επικουρούμενο από ένα μόνιμο προσωπικό των οικονομολόγων και συμβουλευτικό συμβούλιο των εξωτερικών εμπειρογνωμόνων.

Ο Πρωθυπουργός Ramsay MacDonald έστειλε  το Μνημόνιο – Πρόγραμμα του Mosley σε μια επιτροπή προς έγκριση. Η επιτροπή, την 1η Μαΐου 1930 ανέφερε ότι οι διοικητικές προτάσεις του Mosley έπρεπε να προταθούν προς έγκριση στον εκάστοτε υπουργό αλλά και ότι οι προτάσεις του Mosley για την κρατική δράση με σκοπό την μείωση της ανεργίας ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνες. Σε γενικές γραμμές η αναφορά της επιτροπής ήταν απορριπτική για το πρόγραμμα του Mosley.

Ο Ramsay MacDonald κατέγραψε στο ημερολόγιό του τί συνέβη όταν ο Oswald Mosley έμαθε τα νέα σχετικά με τις προτάσεις του στις 19 Μαΐου 1930. Αναφέρει σχετικά : « Ο Mosley ήρθε να με δει ... έπρεπε να με δει επειγόντως. Με ενημέρωσε ότι έπρεπε να παραιτηθεί έχοντας μαζί του και την αιτιολογημένη αναφορά της παραίτησής του. Τον έπεισα τελικά να περιμένει μέχρι να γίνουν περαιτέρω συνομιλίες για το θέμα. Πήγε κάτω στο δωμάτιο του γραφείου … »

Κατά τη συνεδρίαση των βουλευτών του Εργατικού Κόμματος, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 21 Μαΐου του 1930, ο Oswald Mosley περιγράφει τις προτάσεις του. Αυτές, συν των άλλων, περιλαμβάνουν την παροχή συντάξεων γήρατος στα εξήντα, την αύξηση της σχολικής φοιτήσεως και την επέκταση του προγράμματος για τους οδικούς άξονες. Στη συνέχεια ο πολιτικός της εποχής Arthur Henderson κάνει έκκληση προς τον Mosley να αποσύρει την πρότασή του προς το παρόν, έτσι ώστε οι προτάσεις του να συζητηθούν λεπτομερώς σε μεταγενέστερες συσκέψεις. Ο Mosley όμως επέμεινε στις θέσεις του, τις οποίες έθεσε σε ψηφοφορία με αποτέλεσμα να συμβεί επεισόδιο και να ξυλοκοπηθεί από 200 περίπου άτομα του εργατικού κόμματος.

Στις 28 Μαΐου 1930 σε μια συζήτηση στη Βουλή των Κοινοτήτων, ο Πρωθυπουργός τότε MacDonald υποστήριξε ότι η αύξηση της ανεργίας προκαλείται από παράγοντες μη ελέγξιμους από την κυβέρνηση. Το κοινό διαφώνησε και από εκείνη την μέρα και έπειτα το Εργατικό Κόμμα άρχισε να φθίνει και να βαραίνει με πολιτικά κόστη και υπέστη αρκετές εκλογικές ήττες. Ο MacDonald έγραψε στο ημερολόγιό του ότι το (Εργατικό) κόμμα δείχνει σημάδια πανικού. Επίσης πρόσθεσε ότι ο Mosley μάλλον προετοιμάζει τη δημιουργία ενός νέου κόμματος.

Στα τέλη του 1930 ο Οswald Mosley είχε δεχθεί αρνητική κριτική από μερίδα του πολιτικού κόσμου της Βρετανίας και ιδιαίτερα από την Βαρόνο και μέλος του Κοινοβουλίου Jennie Lee λόγω του ότι οι ιδέες του ταυτίζονταν με τις Φασιστικές ιδέες του Μπενίτο Μουσολίνι και “έμοιαζαν” με τις ΕθνικοΣοσιαλιστικές ιδέες του Αδόλφου Χίτλερ.

Το 1931 Ο Mosley ίδρυσε το Νέο Κόμμα. Στους νέους υποστηρικτές του  περιλαμβάνονταν οι γνωστοί πολιτικοί της εποχής John Strachey, Cyril Joad, William Joyce, Mary Richardson, John Becket και Χάρολντ Νίκολσον, αλλά στις εκλογές του 1931 κανένας βουλευτής δεν εξελέγει. Τον Ιανουάριο 1932 ο Mosley συναντήθηκε με τον Μπενίτο Μουσολίνι στην Ιταλία. Ο Mosley είχε εντυπωσιαστεί από τα επιτεύγματα του Μουσολίνι και του Ιταλικού Φασισμού και όταν επέστρεψε στην Αγγλία διέλυσε το Νέο Κόμμα και το αντικατέστησε με τη Βρετανική Ένωση των Φασιστών (British Union of Fasists ή BUF) .

Η Βρετανική Ένωση των φασιστών ήταν έντονα αντι-κομμουνιστική και υποστήριξε ένα πρόγραμμα οικονομικής ανάκαμψης με βάση τις δημόσιες δαπάνες και τον οικονομικό προστατευτισμό. Η Mary Richardson είχε σχολιάσει: “ Ήμουν από τις πρώτες που είχαν γοητευθεί από τα παιδιά με τα μαύρα της Βρετανικής Ένωσης των Φασιστών γιατί είδα σε αυτά τα παιδιά το θάρρος, τη δράση, την αφοσίωση και το δώρο της υπηρεσίας”. Στη συνέχεια η εν λόγω πολιτικός ηγήθηκε του τμήματος των γυναικών της Βρετανικής Ένωσης Φασιστών.

Από το 1934 Ο Mosley εξέφραζε ισχυρές αντισημιτικές και αντιεβραϊκές απόψεις. Ως εκ τούτου η Βρετανική Ένωση Φασιστών πραγματοποίησε το διάστημα αυτό αρκετές μαχητικές πορείες σε εβραϊκές περιοχές με αποτέλεσμα την πρόκληση ταραχών και επεισοδίων. Μετά από εβραϊκές αντιδράσεις και αντιδράσεις μεγάλης μερίδας του πολιτικού κόσμου της Βρετανίας, πραγματοποιήθηκε το 1936 ψήφιση νόμου από το Υπουργείο Δημόσιας τάξης, ο οποίος αφορούσε την απαγόρευση πραγματοποίησης πορειών στις οποίες πολιτικοί ή πολιτικά κόμματα φέρουν στολές ή / και δρουν ως ιδιωτικός στρατός. Για τα παραπάνω αδικήματα ο νόμος αυτός όριζε βαριές ποινές και έδωσε στον Υπουργό Εσωτερικών την εξουσία για την απαγόρευση των παρελάσεων και για την υπονόμευση των δράσεων της Βρετανικής Ένωσης Φασιστών.

Ο Mosley μετά από αυτές τις εξελίξεις προσέλκυσε νέα μέλη και από άλλες εθνικιστικές και φασιστικές ομάδες, όπως το Britain Fascisti, τους Εθνικό-φασίστες και το Φασιστικό Imperial League. Μέχρι το 1934 η Βρετανική Ένωση Φασιστών είχε 40.000 μέλη και ήταν σε θέση να δημιουργήσει και τα δικά της fan club ποδοσφαιρικών ομάδων. Η Βρετανική Ένωση Φασιστών κέρδισε επίσης την υποστήριξη και του Λόρδου Rothermere και της εφημερίδας Daily Mail.

O Mosley το 1934 όρισε τον William Joyce διευθυντή προπαγάνδας.  Στις 7 Ιουνίου του 1934, η Βρετανική Ένωση των Φασιστών πραγματοποιεί ένα μεγάλο συλλαλητήριο στην Olympia της Βρετανίας. Περίπου 500 αντιφασίστες συμπεριλαμβανομένων των γνωστών πολιτικών Margaret Storm Jameson, Vera Brittain, Richard Sheppard και Aldous Huxley, οι οποίοι είχαν καταλάβει το χώρο της εκδήλωσης, δέχθηκαν επίθεση από 1.000 Βρετανούς Φασίστες μέλη του κόμματος. Αρκετοί από τους αντιφασίστες είχαν τραυματιστεί βαριά. Η Margaret Jameso γνωστή πολιτικός αντιφασίστρια, λίγες μέρες μετά το συμβάν, αναφέρεται στην εφημερίδα Daily Telegraph για το περιστατικό και περιγράφει μια δήθεν κτηνωδία εις βάρος μιας γυναίκας αντιφασίστριας από 5 Βρετανούς Φασίστες.  Μετά από την έκταση που πήρε το περιστατικό αυτό και τη δημόσια κατακραυγή της βίας ο Λόρδος Rothermere και η Daily Mail, απέσυραν την υποστήριξή τους στο κόμμα της Βρετανικής Ένωσης Φασιστών. Κατά τους επόμενους μήνες τα μέλη και το ίδιο το κόμμα περιήλθαν σε παρακμή.

Τότε ήταν που ο Oswald Mosley ξεκίνησε να σχετίζεται με την 2η σύζυγό του την Diana Mitford, κόρη ενός από τους πιο πλούσιους υποστηρικτές του. Η Diana άφησε τον σύζυγό της, αλλά ο Mosley αρνήθηκε αρχικά να εγκαταλείψει τη γυναίκα του. Όταν όμως η μέχρι πρότινος σύζυγός του Cynthia Curzon πέθανε από περιτονίτιδα, ο Mosley συμφώνησε να παντρευτεί την Diana. Τον Οκτώβριο του 1936, η Diana και ο Mosley παντρεύτηκαν κρυφά στο σπίτι του υπουργού προπαγάνδας της ΕθνικοΣοσιαλιστικής Γερμανίας Joseph Goebbels. Ο Αδόλφος Χίτλερ ήταν ένα από τα έξι μόλις άτομα που ήταν παρόντα στην τελετή. Λίγο αργότερα στην Γερμανία η Diana Mitford συζήτησε με τον Χίτλερ σχετικά με τη δυνατότητα δημιουργίας ενός εθνικοσοσιαλιστικού ραδιοφωνικού σταθμού στη Βρετανία.

Το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου είχε ως αποτέλεσμα να μειωθεί δραματικά η δημοτικότητα του κόμματος της Βρετανικής Ένωσης των Φασιστών. Την 18η Δεκεμβρίου του 1939 η Βρετανική αστυνομία κατηγόρησε την υπεύθυνο για την διαχείριση των οικονομικών της Βρετανικής Ένωσης Φασιστών, Norah Elam, με την πρόφαση των οικονομικών ατασθαλιών και της φοροδιαφυγής. Ο Oswald Mosley εξέφρασε και δημόσια την πλήρη υποστήριξή του και εμπιστοσύνη του στο πρόσωπό της. Στις 23 Ιανουαρίου 1940 η Norah συνελήφθη και ανακρίθηκε, προκειμένου να διαπιστωθεί αν ο χειρισμός των κεφαλαίων του κόμματος ήταν παράνομος ή καταχρηστικός.

Στις 22 Μαΐου 1940 η Βρετανική κυβέρνηση ανακοίνωσε την ψήφιση και επιβολή του αμυντικού κανονισμού - νόμου 18Β. Η νομοθεσία αυτή έδωσε την εξουσία στον Υπουργό Εσωτερικών να φυλακίζει χωρίς δίκη όποιον πίστευε ως ύποπτο με το να « θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια του Βρετανικού Βασιλείου ». Την επόμενη μέρα, ο Mosley Oswald συνελήφθη από την Βρετανική Αστυνομία. Κατά τη διάρκεια των επόμενων ημερών και άλλες γνωστές προσωπικότητες του κόμματος φυλακίστηκαν. Στις 30 Μαΐου 1940 το κόμμα της Βρετανικής Ένωσης Φασιστών διαλύθηκε και οι δημοσιεύσεις του είχαν απαγορευτεί.

Ο Oswald Mosley και η σύζυγός του έτυχαν προνομιακής μεταχείρισης στη φυλακή. Ο τότε Πρωθυπουργός της Βρετανίας Winston Churchill έδωσε άδεια στο ζευγάρι Mosley ώστε να ζει σε ένα μικρό σπίτι μέσα στις φυλακές Holloway. Τους δόθηκε ένας μικρός κήπος, όπου θα μπορούσαν να κάνουν ηλιοθεραπεία και να καλλιεργούν τα λαχανικά τους. Είχαν ακόμα τη δυνατότητα να απασχολούν συγκρατούμενούς τους ως υπηρέτες.

Τον Νοέμβριο του 1943, ο Herbert Morrison για αμφιλεγόμενους λόγους αποφάσισε να διατάξει την απελευθέρωση του ζευγαριού Mosley από τη φυλακή. Υπήρξαν μεγάλης κλίμακας διαμαρτυρίες, ακόμα και από την αδελφή της Diana Mitford, Jessica Mitford, η οποία χαρακτήρισε την απόφαση ως « ένα χαστούκι στο πρόσωπο των αντιφασιστών σε κάθε χώρα και μια άμεση προδοσία εκείνων που έχασαν τη ζωή τους για την νίκη του αντιφασισμού ».

Μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο ο Οswald Mosley και η Diana Mitford ίδρυσαν τις εκδόσεις βιβλίων “ Euphorion ” σε μια προσπάθεια να αναδείξουν το έργο των εθνικιστών συγγραφέων της Ευρώπης. Η Diana επίσης επιμελήθηκε το εθνικιστικό περιοδικό με την ονομασία “ Το Ευρωπαϊκό ”. Το 1947 ο Oswald Mosley σχηματίζει το συνδικαλιστικό του κίνημα το οποίο υποστηρίζει την Βρετανική ολοκλήρωση στην Ευρώπη και το τέλος της κοινοπολιτείας της μετανάστευσης.

Το ζευγάρι Mosley έφυγε από την Αγγλία το 1949 και μετά από μια περίοδο στην Ιρλανδία, εγκαταστάθηκε στη Γαλλία, όπου έζησε κοντά στους φίλους του  Δούκα του Windsor και Wallis Simpson. Ο Mosley έκανε στη συνέχεια 2 αποτυχημένες προσπάθειες να εισέλθει στην Βουλή των Κοινοτήτων εκπροσωπώντας τις περιοχές Kensington North το 1959  και Shoreditch & Finsbury το1966 . Στα επόμενα χρόνια της ζωής του, καθότι είχε εισέλθει και στην τρίτη ηλικία, δεν ήταν πολιτικά δραστήριος. Ο Oswald Mosley πέθανε στις 3 Δεκεμβρίου 1980 στο Orsay της Γαλλίας.

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 103 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.