Δευτέρα, 12 Αυγούστου 2013

Μαρτύρων Αίμα [#3]

 Ζάκος, Μιχαήλ, Πατάτσος.

 

Απαγχονίστηκαν στις 9.8.1956. Η άλλοτε υπερήφανη Βρετανική αυτοκρατορία, που κάποτε παρουσιάζονταν ως ελευθερωτής των λαών, καταδικάζει σε θάνατο δια απαγχονισμού τα νιάτα της Κύπρου, 3 λεβέντες που τόλμησαν να ζητήσουν το αυτονόητο, την ελευθερία τους. Νόμισαν οι αθλιότατοι πως το σχοινί θα κάμψει το αγώνα τους, και πως η θυσία τους θα σβήσει για τους Κύπριους το προαιώνιο πόθο της Ενώσεως με τη Μάνα Ελλάδα! Μάθετε λοιπόν πως όταν οι Ήρωες δίνουν Αίμα και Ζωή για τη Ιδέα τους η σπίθα γίνεται πυρκαγιά, για κάθε ένα Αρχάγγελο του Έθνους που πετάει για τα Ιλίσια Πεδία άλλοι τόσοι πυκνώνουν τον αγώνα, για κάθε ένα Νέο που φεύγει αναστένεται μαζί του η πονεμένη μας Πατρίδα! Οι ίδιοι οι ήρωες προβάλλουν μέσα από τα γραπτά και τα λεγόμενα τους το πνεύμα του μαχητή, του αιώνιου νέου, το αυτονόητο για την υπέρ πίστεως και πατρίδος θυσία. Ο ήρωας Ανδρέας Ζάκος λέει χαρακτηριστικά «αν είναι να προσφέρει ο άνθρωπος τη ζωή του για τα πιστεύω του, αξίζει να το κάνει ενόσω είναι νέος.»

 

Ο Ανδρέας ήταν ένθερμος πατριώτης, ενθουσιώτατος ιδεόλογος και ένας μικρός φιλόσοφος. Αγωνίστηκε για τα δίκαια των εργαζομένων, αφού πρωτοστάτησε στην δημιουργία εθνικόφρων σωματείων στην περιοχή Σολιάς και συντονίζοντας τη δράση του με αυτή των γύρων χωριών. Ήδη μετά το ενωτικό δημοψήφισμα του 1950 αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για την ανόρθωση του Εθνικού φρονήματος του λαού.  Ο Ζάκος κατείχε επίσης το σπαθί της Γνώσης, και ήταν άνθρωπος του πνεύματος, μελετώντας κλασσική μουσική, ξένες γλώσσες και κυρίως Ελληνική Ιστορία, της οποίας και ακολούθησε τα χνάρια. Ο αγωνιστής συμμετέχει σε ενέδρα στο Μερσινάκι, κοντά στους αρχαίους Σόλους, με την ομάδα του Μάρκου Δράκου, στις 15 Δεκεμβρίου 1955. Στη μάχη πέφτει νεκρός ο πρωτομάρτυρας του Έπους, ο πρώτος νεκρός σε μάχη, ήρωας Χαράλαμπος Μούσκος. Ο Δράκος, αν και τραυματισμένος, διαφέυγει, ωστόσο ο Ζάκος τραυματίζεται και μαζί του μένει ο φίλος και συναγωνιστής του Μιχαήλ Χαρίλαος, αρνούμενος να τον παρατήσει. Οι δύο συλλαμβάνονται. Απευθύνομενος προς τον τιτάνιο Ανδρέα Ζάκο, ο ταγματάρχης Κουμπ ρωτάει γιατί πυροβόλησαν και παίρνει την λεβέντικη και λακωνική απάντηση «Είμαι Έλληνας και αγωνίζομαι για την ελευθερία της πατρίδας μου»! Καταδικάστηκε σε θάνατο για τις 9 Αυγούστου, δέχτηκε με απόλυτη ψυχραιμία την καταδίκη του και ζήτησε να ακούσει την Ηρωική Συμφώνια του Μπετόβεν πριν πεθάνει. Σίγουρος πως η θυσία του έχει αντίκρισμα ζητά ως τελευταία χάρη να μεταδόσουν στο Αρχηγό Διγενή το μήνυμα του, να συνεχιστεί ο Αγώνας μέχρι τη Τελική Νίκη. Οι Άγγλοι του απαντούν πως αυτό είναι αδύνατο να διαβιβαστεί και ο αυτός διαβεβαιώνει με σιγουριά πως κάποιος θα το κάνει, και βαδίζει προς την αγχόνη αγέρωχος και περήφανος.

 

«Αγαπημένη μου μητέρα, Χαίρε. Ευρίσκομαι μεταξύ αγγέλων. Τώρα απολαμβάνω τους κόπους μου. Το πνεύμα μου φτερουγίζει γύρω από το θρόνο του Κυρίου. Θέλω να χαίρεις όπως κι εγώ. Αν κλαίεις θα λυπούμαι. Το όνομά σου θα γραφτεί στην ιστορία, γιατί εδέχθης να θυσιασθεί το παιδί σου για την πατρίδα.". Αυτά γράφει ο δεύτερος απαγχονσθέντας στις 9 Αυγούστου 1956, Ιάκωβος Πατάτσος, ελάχιστα πριν αντικρίσει την αγχόνη. Ήδη στον αγώνα πριν την ΕΟΚΑ, εντεταγμένος στην ΟΧΕΝ, αναλάμβανει δράση σε ομάδες ρίψης βομβών, και αργότερα σε ομάδα εκτελέσεων. Ήταν βαθύτατα χριστιανός και η συμμετοχή του στον Αγώνα ήταν συνδεδεμένη με την πίστη του αφού αγώνιζοταν όπως έλεγε για μια Ελληνική Χριστιανική Κύπρο. Συνελήφθη μετά από ψευδομαρτυρία ότι σκότωσε τούρκο αστυνομικό, ενώ το είχε κάνει συναγωνιστής του, Παλαιολόγος, για να τον προστατέψει απο τη σύλληψη. Τελικά το πλήθος τούρκων που προσέτρεξε, οδήγησε στο αντάρτικο τον Παλαιολόγο και στην αγχόνη το Πατάτσο. Μέσα στη φυλακή αναπτερώνει το ηθικό των συναγωνιστών του, και τραγουδούν για την Ελλάδα και την ΕΟΚΑ. Ενώ του περνούσαν τη θηλειά ψάλνει το «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ», χαιρετόντας σαν Ακρίτας του Βυζαντίου τα ματωμένα χώματα και τους δικούς του.

 

Τελευταίος που απαγχόνιζεται είναι ο Χαρίλαος Μιχαήλ, που συνελήφθηκε μαζί με τον Ζάκο. Με το πέρας της δίκης του, και αφού του αναγγέλθηκε η ίδια ποινή με το Ζάκο, φίλο και συναγωνιστή του, λέει: «Είχα φόβον μήπως ο δικαστής μου εχάριζε την ζωήν, επειδή είμαι νεαρός. Πως θα αντίκριζα τον Ζάκον;» Αυτή ήταν η λεβεντιά των αγωνιστών, ποιος θα πρωτοστατήσει στη θυσία! «Αγαπητοί μου γονείς, όταν θα διαβάζετε το γράμμα μου αυτό, εγώ θα έχω σβήσει για πάντα από τη ζωή. Μη νομίσετε όμως ότι αυτό με λυπεί. Απεναντίας, επειδή γνωρίζω ια ποιον σκοπό θα εκτελεσθώ αισθάνομαι τον ευατόν μου ισχυρόν και γαλήνιον και είμαι έτομος να τα αντιμετωπίσω όλα με αφάνταστη ψυχραιμία. Τι κι αν ζήσω 50 και 60 χρόνια, πάλι θα πεθάνω και μάλιστα άδοξα. Δεν θέλω να λυπάστε καθόλου για μένα.» Αυτά γράφει στους γονείς του παραμόνη της εκτελέσεως του. Αναφέρεται ότι την ώρα της εκτέλεσης ένας άγγλος αξιωματικός προσπάθησε να του πει κάτι, τον σταμάτησε λέγοντας: «Έννοια σας, οι Έλληνες ξέρουν να πεθαίνουν.» Τα λόγια του Ήρωα είναι αρκετά για να μας περιγράψουν το μεγαλείο της ψυχής του.

 

Αυτοί ήταν οι τρεις λεβέντες της Κύπρου, το ψυχικό τους σθένος μας γεμίζει με δέος, μπορούμε άραγε κάποτε να αντικρύσουμε στα ματιά αυτούς τους Ημίθεους; Ας αναγνώσουμε ξανά το τελευταίο γράμμα του Ανδρέα Ζάκου, που μας 'αφησε σαν παρακαταθήκη:

 

«Αγαπητέ αδερφέ, όταν θα πάρεις το γράμμα μου αυτό, θα έχω φύγει για πάντα. (Υπάρχει κανείς που θα μείνει;) Η ώρα του θανάτου πλησιάζει. Μα στην ψυχή μας φωλιάζει η ηρεμία. Τη στιγμή αυτή ακούμε την Ηρωική Συμφωνία του Μπετόβεν. Στη θέση που βρισκόμαστε τώρα, ούτε με το μικροσκόπιο δεν μπορούμε ν' ανακαλύψουμε πού υπάρχει τραγωδία στο θάνατο. Τότε μόνο θα αισθανόμουν λύπη, αν ήξερα ότι θα μπορούσα να μείνω πάντα νέος και αθάνατος, αν απέφυγα την εκτέλεση. Νομίζω πως με την εκτέλεση θα μείνω πάντα νέος κι αθάνατος. Πρώτα ή ύστερα θα έπρεπε να διαθέσω τη ζωή μου. Δεν βλέπω πιο κατάλληλη στιγμή από την τωρινή για να το κάμω. Δίνε θάρρος στην οικογένεια. Προσπάθησε να παρηγορήσεις τη μητέρα μας. Ο πρώτος της γιος από τώρα και στο εξής θα είσαι εσύ και όχι εγώ.»

 

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Μαρτύρων Αίμα [#4] Μαρτύρων Αίμα [#2] »

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 95 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.