Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2007

Τιμή στον Μέγα Στρατηλάτη

Ήμασταν εκεί. Στην φετινή εκδήλωση τιμής για τον Μ. Αλέξανδρο. Φέτος διαφορετικά. Μαζί μας κι άλλοι. Είδαμε τους χορηγούς τους, τον λίγο κόσμο που είχε, τα περιτυλιγμένα με χρυσές κορδέλες λόγια του Π. Ψωμιάδη και του Νεοκλή Σαρρή, που μιλήσανε. Μετά, είδαμε και το χορευτικό, παιδάκια αρχαιοελληνικά ντυμένα να χορεύουν με μουσική υπόκρουση instrumental μπουζούκι...

Στο τέλος της εκδήλωσης, εμείς οι Χρυσαυγίτες, χωρίς τυμπανοκρουσίες, σεμνά, λιτά και πειθαρχημένα, όπως κάθε φορά, καταθέσαμε το μοναδικό στεφάνι, εκεί στο άγαλμα του Στρατηλάτη μας, ψάλλοντας όλοι μαζί τον Εθνικό μας ύμνο. Η ξαφνική και απροσδόκητη εμφάνισή μας ήταν αρκετή για να εισπράξουμε τα χειροκροτήματα του κόσμου, γιατί ίσως καταλάβανε και αυτοί τί σόι νομαρχιακή εκδήλωση ήτανε, χωρίς παλμό, χωρίς ανάκρουση του Εθνικού μας ύμνου... Η ξαφνική και απροσδόκητη εμφάνισή μας ήταν αρκετή, για να μας πλησιάσουνε νέοι, να μας σφίξουν το χέρι, να μιλήσουν μαζί μας, να μας γνωρίσουν.
 
Να τονίσω, και είναι άξιος συγχαρητηρίων, καθώς αποχωρούσε ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, μας είδε που ψέλναμε τον Εθνικό ύμνο και έκατσε προσοχή. Όπως αρμόζει.
 
Ήμασταν εκεί, χωρίς τυμπανοκρουσίες, σεμνά, λιτά και πειθαρχημένα. Συγκινήθηκα βλέποντας νεαρούς Συναγωνιστές μου, που δεν είχαν ξαναέρθει, γιατί θυμήθηκα πριν δέκα χρόνια ακριβώς μια χούφτα Χρυσαυγιτών, περπατούσαμε με σταθερό και αποφασισμένο βήμα να τιμήσουμε, για πρώτη φορά στην Θεσσαλονίκη, τον Στρατηλάτη μας. Τον Μέγα Αλέξανδρο.
 

 

Αρχείο

Επισκέπτες Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 26 επισκέπτες

Επικοινωνία

Φόρμα Επικοινωνίας

email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.